แม้จะเกิดมาด้วยร่างกายที่ไม่สมบูรณ์พร้อมเหมือนคนทั่วไป แต่ด้วยจิตใจที่เต็มเปี่ยมแน่วแน่ที่จะเป็นครูและรักในงานศิลปะ ทำให้สิ่งที่ “พรสวรรค์ ทรงเจริญ” หรือ “โอลีฟ” เป็นอยู่ ไม่ได้เป็นอุปสรรค แต่มุ่งมั่นที่จะ
ส่งต่อองค์ความรู้ด้านศิลปะเพื่อเติมเต็มโอกาสให้กับนักเรียนที่เธอดูแลฝึกสอนอยู่ ให้ได้พัฒนาทักษะและความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะอย่างเต็มที่ตามวัย
ปัจจุบัน โอลีฟ หรือ “น้องอีฟ” เป็นนิสิตระดับปริญญาตรี หลักสูตรการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) สาขาวิชาศิลปศึกษา (5ปี) คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ(มศว) กำลังเป็นครูฝึกสอนด้านศิลปะอยู่ที่โรงเรียนพิบูลย์ประชาสรรค์ และด้วยโอกาสในการร่วมกิจกรรมทางศิลปะกับเพื่อนสนิทตอนเรียนมัธยมปลายบ่อยครั้ง แม้ไม่ได้มีใจที่ปลูกฝังมาตั้งแต่แรก แต่ก็ซึมซับจนได้มาเรียนเพื่อเป็นครูศิลปะ
น้องอีฟ บอกว่า ไม่ใช่คนที่ชอบศิลปะมาตั้งแต่เด็ก ๆ ความใฝ่ฝัน คืออยากเป็นครูสอนภาษาไทย แต่ชอบศิลปะ มาจากการซึมซับจากเพื่อนสนิทที่ชื่นชอบการวาดรูป ชอบศิลปะ แล้วมีโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมด้านศิลปะหลายครั้งจนรู้สึกว่าสนุก เลยเลือกเรียนด้านนี้ หลังจากที่จบม.6 โชคดีตอนแอดมิสชั่นส์ติดที่ มศว ตั้งแต่นั้นมาก็มุ่งมั่นทางด้านการเรียนเพื่อเป็นครูศิลปะมาตลอด
สมัยเด็ก ๆ มีครูท่านหนึ่งที่เราชื่นชม และรู้สึกประทับใจมาก ท่านเป็นแรงบันดาลใจให้เราอยากเป็นครู อีกอย่างสมาชิกในครอบครัวคือคุณน้า ก็เป็นครูเช่นกัน ยิ่งทำให้เรามีโอกาสได้คลุกคลี และชื่นชมอาชีพครู
ร่างกายโอลีฟ มีปัญหาคือไม่มีแขนข้างซ้ายมาแต่กำเนิดค่ะ จริง ๆ ก็มีหลายครั้งที่ท้อเหมือนกัน เพราะร่างกายเราไม่สมบูรณ์พร้อมเหมือนคนอื่น งานศิลปะหลายอย่างอาจเหมาะสำหรับคนที่มีแขน มีมือครบ แต่เรามีปัญหาด้านนี้ เวลาที่ต้องสอน ต้องสาธิตให้เด็กนักเรียนดูตัวอย่างก็ค่อนข้างลำบาก แต่จุดแข็งที่เรามีคือความรู้ ที่เราพร้อมจะสื่อสารออกไปเพื่อให้นักเรียนเข้าใจ แม้จะท้อบ้าง แต่มันไม่ใช่อุปสรรคที่เราจะส่งต่อความรู้ด้านศิลปะให้กับน้อง ๆ
ยังคงตั้งใจกับอาชีพครู แต่สิ่งหนึ่งที่ตั้งใจยิ่งกว่า คือการนำความรู้ด้านศิลปะไปเติมเต็มให้กับโรงเรียนแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ใกล้บ้านเราที่ จ.พิษณุโลก เพราะยังขาดแคลนครูด้านศิลปะ และนี่คือเป้าหมายหนึ่งที่ทำให้อยากกลับไปช่วยพัฒนาและให้โอกาสกับเด็ก ๆ ในท้องถิ่น ได้เรียนรู้ศิลปะ
สิ่งที่ได้จากการเป็นนิสิต มศว นอกจากความรู้ เรายังได้ประสบการณ์และความมีจิตสาธารณะ เพราะคณะศิลปกรรมศาสตร์ มศว มีโครงการที่ช่วยส่งเสริมความมีจิตอาสา อย่างเช่นกิจกรรมค่ายศิลป์อาสาพัฒนาชุมชน ที่สนับสนุนให้นิสิตอาสาเป็นครูศิลปะให้กับน้อง ๆ โรงเรียนที่ขาดแคลนครู
ทั้งนี้สิ่งที่จะทำให้เราท้อ คือการเอาตัวเองที่ไม่สมบูรณ์ไปเปรียบเทียบกับคนอื่นที่เขาดูสมบูรณ์แบบกว่าเรา ซึ่งไม่จำเป็นเลย เพราะคนทุกคนล้วนมีดีในแบบของตนเอง ถึงร่างกายเราจะขาดอวัยวะส่วนหนึ่งส่วนใดไป แต่เรายังสามารถเก็บเกี่ยวประสบการณ์ เติมเต็มความรู้ และพัฒนาตนเองต่อไปได้ในทิศทางที่เราถนัดได้
ขอแค่กำลังใจที่ไม่ย่อท้อ เราก็เป็นคนที่มีความพิเศษในแบบของเราได้…
