เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน นายบุญไชย สถิตมั่นในธรรม รองอธิการบดีฝ่ายกำกับดูแลด้านบริหารทั่วไป จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดเผยว่า ตามที่ต้นจามจุรี 1 ใน 5 ต้น ที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงปลูก ได้โค่นและล้มลงเมื่อวันที่ 8 มิถุนายนที่ผ่านมา อ่าน ชาวจุฬาฯ เศร้า!! ต้นจามจุรี ร.9 ทรงปลูกโค่นล้ม
ทางจุฬาฯ ได้ดำเนินการแบ่งชิ้นส่วนลำต้นและกิ่งก้านต่างๆ มาเก็บไว้ที่โรงเพาะชำของจุฬาฯ เนื่องจากไม่สามารถยกต้นขึ้นได้ ซึ่งชิ้นส่วนทั้งหมดที่นำมาเก็บมีมากกว่าร้อยละ 90 ของต้นทั้งหมด มีเพียงใบและรากที่ขาดหรือผุจากการถูกแมลงกัดกิน ซึ่งได้ตัดทิ้งไป ทั้งนี้ เมื่อตรวจสอบแล้วลำต้นและกิ่งยังสมบูรณ์อยู่มาก ไม่ได้เปราะหรือกลวง เพียงแต่รากไม่แข็งแรง ซึ่งน่าจะเป็นสาเหตุหลักของการล้มพังลงมา อย่างไรก็ตามได้หารือร่วมกับกรมป่าไม้ ภาควิชาพฤกษศาสตร์ ภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรมและภาควิชาวิศวกรรมโยธา เพื่อหาสาเหตุที่แท้จริง เพื่อช่วยกันแก้ไขนำไปสู่การดูแลต้นที่เหลืออยู่อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด เบื้องต้นจะนำพื้นอิฐบล็อกที่ปูอยู่โดยรอบออก เพื่อไม่ให้ขัดการขยายรากของต้นไม้ และจัดทำมีไม้ค้ำยันรอบต้นไม้ ทั้งนี้ จุฬาฯถือเป็นพื้นที่หนึ่งในกรุงเทพมหานครที่ปลูกต้นจามจุรีไว้อย่างหนาแน่น
นายบุญไชยกล่าวต่อว่า ส่วนการนำต้นที่พังลงมาไปใช้งานหรือเป็นอนุสรณ์วัตถุในรูปแบบที่เหมาะสมต่างๆ นั้นยังอยู่ระหว่างการหารือร่วมกันของผู้บริหารมหาวิทยาลัย สภาจุฬาฯ ศิษย์เก่าและปัจจุบัน ซึ่งคาดว่าจะทราบผลเร็วๆ นี้ โดยเบื้องต้นคณะวิทยาศาสตร์ได้ติดต่อมาขอบางส่วนเพื่อให้ศึกษาได้เรียนรู้เรื่องวงปีของต้นไม้ ซึ่งถือเป็นวงปีที่สมบูรณ์มาก หรือนำไปเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์ของคณะ ขณะที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้ขอขนาดไม้ไปทดสอบความทนต่อสภาพอากาศ เพื่อออกแบบการค้ำยัน เป็นต้น
“ก่อนหน้านี้มหาวิทยาลัยได้เพาะพันธุ์ต้นลูก ต้นหลานจากต้นที่ทรงปลูกไว้แล้วในอุทยาน 100 ปีจุฬาฯ อย่างต้นจามจุรีที่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงปลูกไว้ก็เช่นกัน ซึ่งต้นจามจุรีที่ปลูกในจุฬาฯทั้งหมดก็ ล้วนเพาะพันธุ์มาจากต้นที่ทรงปลูก เพื่อสืบทอดพระราชปณิธานต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด” นายบุญไชย กล่าว และว่า อย่างไรก็ตามแม้ได้เตรียมตัวแล้ว ว่าอาจจะเกิดเหตุการณ์ลักษณะนี้ขึ้น แต่เมื่อเกิดเหตุขึ้นจริงชาวจุฬาต่างตกใจ เพราะเป็นต้นที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงปลูกพระราชทานเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2505 ซึ่งได้ฝากต้นไม้ให้เป็นที่ระลึก เปรียบดั่งอนุสรณ์เตือนใจของชาวจุฬาด้วย
