คุณหญิงสุริยา รัตนกุล อาจารย์พิเศษ วิทยาลัยศาสนศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล (มม.) เปิดเผยว่า กลุ่มคนรักวิทยาลัยและรักความเป็นธรรม ได้ออกแถลงการณ์ชี้แจงกรณีที่รักษาการคณบดีวิทยาลัยศาสนศึกษาได้ออกแถลงการณ์โต้ตอบ หลังตนจะเข้าร้องเรียนต่อนายกสภา มม.และประธานสภาคณาจารย์ เกี่ยวกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ดังนี้ 1.การใช้เว็บไซต์ของวิทยาลัยศาสนศึกษาเขียนผลงานของตัวเอง โฆษณาตัวเองว่าเป็นคนดีมีความสามารถ ทำแต่ประโยชน์ส่วนรวม ส่วนคนที่ต่อต้านนั้นเป็นคนไม่ดี โดยเขียนลงใน “สารจากรักษาการแทนคณบดี” ทั้งหมด 10 ฉบับ แต่ข้อเท็จจริงแล้วตัวรักษาการคณบดีกลับมีปัญหามากที่สุด 2.การใช้เว็บไซต์ของวิทยาลัยเขียนตอบโต้ข้อเรียกร้อง โดยอ้างว่าเป็นแถลงการณ์ของวิทยาลัยศาสนศึกษา แต่แท้จริงแล้วคือแถลงการณ์ของตัวเอง และทีมงาน ซึ่งการบริหารงาน 16 เดือนที่ผ่านมา เป็นเวลาที่นานพอถ้าต้องการแก้ปัญหาอย่างจริงจัง แต่ในทางตรงกันข้ามกลับเลือกแก้ปัญหาที่มีผลกระทบกับตัวเองเท่านั้น
คุณหญิงสุริยากล่าวอีกว่า 3.การย้ายสับเปลี่ยนตำแหน่งของพนักงานตามใจชอบ เพราะเชื่อว่าในฐานะรักษาการคณบดี จะทำอะไรก็ได้ มีการย้ายพนักงานกลับไปกลับมา และย้ายไม่ตรงตำแหน่ง และความสามารถ หรือโยกย้ายพนักงานให้ไปปฏิบัติงานในตำแหน่งที่มีลักษณะแขวนงาน เพื่อรอการประเมินผลการปฏิบัติงาน โดยทุกวันนี้บุคลากรไม่ได้รับความยุติธรรมจากการประเมินผลการปฏิบัติงาน PA 4.ออกประกาศโดยไม่ผ่านที่ประชุมคณะกรรมการประจำ เช่น ห้ามทุกคนอยู่ในอาคารวิทยาลัยหลัง 18.30 น. ห้ามทุกคนเข้าอาคารวิทยาลัยในวันเสาร์ และอาทิตย์ เป็นต้น ใครจะเข้านอกเวลาที่ประกาศจะต้องทำหนังสือชี้แจงเป็นรายๆ ไป 5.ไม่สรรหาคณบดี โดยอ้างว่าวิทยาลัยมีปัญหาด้านต่างๆ จึงต้องรอไปก่อน โดยรักษาการคณบดีคนปัจจุบัน รักษาการรอบที่ 3 แล้ว และพยายามปรับเปลี่ยนวิทยาลัย เช่น ไม่ต่อสัญญาจ้างพนักงานให้คนที่ไม่เห็นด้วยกับตัวเอง หรือไม่ให้ผู้ช่วยอาจารย์เรียนต่อหลักสูตรปริญญาเอก ถ้าไม่ทำตามเงื่อนไขที่กำหนดขึ้น เป็นต้น
“จากข้อชี้แจงต่างๆ เป็นตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่ารักษาการคณบดีไม่เหมาะสมที่จะรักษาการวิทยาลัยศาสนศึกษาอีกต่อไป หรือแม้แต่เป็นรักษาการรองอธิการบดีก็ตาม สิ่งที่รักษาการทำกับวิทยาลัยฯมาทั้งหมดนั้นเกินขอบเขตของการรักษาการและยิ่งกว่าคณบดีตัวจริงพึงกระทำเสียอีก รักษาการอธิการบดี มม.จึงควรพิจารณาปรับเปลี่ยนตัวรักษาการคณบดีโดยด่วน เพราะไม่ใช่แค่เป็นเรื่องภายในที่แค่เจรจา ประนีประนอม หรือปรับความเข้าใจกันแล้วก็จบ แต่องค์กรถูกทำลาย และใครจะช่วยรับผิดชอบ ใครจะเยียวยาความเสียหาย ถ้าปล่อยต่อไปเรื่อยๆ อธิการบดีจะรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้นไหวหรือไม่” คุณหญิงสุริยา กล่าว
