บทกวี โดย ‘พระเทพปฏิภาณวาที’ หรือ เจ้าคุณพิพิธ
เมตตาธรรมค้ำจุนโลก
มือไม่พายยังนั่งเอาเท้าราน้ำ
เรือจะจ้ำแจวอย่างไรไฉนนี่
ถ้าไม่อยากช่วยเหลือเอื้ออารี
ก็อย่าตีติต่อก่อรังควาน
ในยามนี้อุทกภัยไหลท่วมบ่า
ชาวประชาน้ำรุกบุกถึงบ้าน
ควรร่วมกันเอื้อเฟื้อและเจือจาน
อย่าเป็นพาลขัดขวางทางน้ำใจ
ทุกชีวิตยามนี้หนาน่าสงสาร
รออาหารน้ำท่าเอามาให้
คนที่ช่วยเขาไม่เลี่ยงยอมเสี่ยงภัย
เป็นนิสัยเสียสละประจำตัว
พระสงฆ์อยู่เมืองใหญ่ไปช่วยเหลือ
ไม่ว่าเหนืออีสานใต้ไปกันทั่ว
พระเณรวัดดังดังตั้งโรงครัว
ทั้งผัดคั่วต้มแกงไปแบ่งปัน
ราชการในพื้นที่ก็มีทุกข์
เขายังลุกออกแรงอย่างแข็งขัน
จิตอาสาร่วมด้วยพร้อมช่วยกัน
ให้ผ่อนผันทุกข์ภัยในครั้งนี้
คนที่มี…บุญเข้าหนุนด้วย
ต่างก็ช่วยแข็งขันขมันขมี
ขอกุศลธารน้ำใจมิตรไมตรี
ให้ท่านมีสุขสันต์นิรันดร์เทอญฯ
