ตื่นเต้น ดีใจมากค่ะ ที่มีโอกาสมาร่วมงานเสวนา “ท่องนาวาหน้าน้ำนอง ส่องวิถีชลมารค” ที่สถานีโทรทัศน์สาธารณะอย่างไทยพีบีเอส
ดิฉันชื่อ SU Minyan (ซู หมิ่นเอียน) ชื่อภาษาไทย เมธาวี หรือเรียกสั้นๆ ว่า “เมย์” เป็นนิสิตแลกเปลี่ยนจากมหาวิทยาลัยนานาชาติเสฉวน (Sichuan International Studies University) สาธารณรัฐประชาชนจีน
มหาวิทยาลัยนานาชาติเสฉวนจะเปิดสอนภาษาต่างประเทศหลากหลายภาษามาก แต่ดิฉันตัดสินใจเลือกเรียนภาษาไทยเป็นภาษาต่างประเทศ เพราะชอบดูละครไทยมากค่ะ ละครที่ฉันประทับใจคือ “บุพเพสันนิวาส” ละครเรื่องนี้เป็นละครที่ไม่ธรรมดา ไม่เพียงแค่เป็นละครโรแมนติกเท่านั้น ยังเป็นละครที่สะท้อนถึงความรักชาติ ความสามัคคีของขุนนางในสมัยนั้นด้วย ชุดไทยในละครทำให้ฉันรู้สึกดี เพราะมันสวยมากๆ ในละครบุพเพสันนิวาส นักแสดงยังพูดภาษาไทยโบราณ ยิ่งทำให้ฉันตื่นเต้น และเป็นครั้งแรกที่มีโอกาสฟัง และเรียนรู้ภาษาโบราณผ่านละคร ฉันรู้สึกดีมากกับละครเรื่องนี้ เพราะการเรียนภาษาโบราณในประเทศจีน ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แต่ละครบุพเพสันนิวาสทำให้ฉันได้เรียนภาษาไทยโบราณด้วย “สุดยอดมากๆ ค่ะ”
จากความประทับใจนี้ จึงอยากรู้จักประเทศไทย อยากมาเรียนภาษาไทย และเกิดแรงผลักดันให้เลือกเรียนภาษาไทยเป็นภาษาต่างประเทศ ประกอบกับความสัมพันธ์ของไทย-จีนก็แน่นแฟ้น ไทย และจีนยังเป็นประเทศคู่ค้ากันมาตลอด จึงทำให้มองเห็นประโยชน์จากการเลือกเรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ
การเรียนภาษาไทยให้ได้ผล คือต้องมาสัมผัสชีวิตจริง ใช้ชีวิตจริงในประเทศไทย มีโอกาสพูดภาษาไทยจริงๆ กับคนไทย มีประสบการณ์ในชีวิตประจำวันกับเจ้าของภาษา แต่การเรียนภาษาไทยผ่านละครก็ช่วยได้อย่างมาก ดูละครที่เราชอบ ดูบ่อยๆ ภาษาไทยก็พัฒนา เมื่อต้องเดินทางมาเรียนที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (มศว) ด้วยระยะเวลา 6 เดือน ก็ยิ่งทำให้การเรียนภาษาไทยของฉันพัฒนาขึ้น
การเดินทางมาเพื่อเรียนภาษาไทยที่คณะมนุษยศาสตร์ มศว ซึ่งได้ทำความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยนานาชาติเสฉวน โดยมีอาจารย์ ดร.ยรรยงค์ สิกขะฤทธิ์ เป็นผู้ดูแลพวกเรา ซึ่งอาจารย์จะใช้เหตุการณ์ เรื่องราว สิ่งที่น่าสนใจมาสอนพวกเรา มันทำให้การเรียนภาษาไทยของเราพัฒนาอย่างมาก
ล่าสุด ฉัน และเพื่อน อีก 3 คน ได้เข้าร่วมฟังการเสวนา ซึ่งมันดีมากๆ ในการฝึกภาษาของฉัน เขาบรรยายเรื่องวิถีชีวิตของผู้คน วัฒนธรรมประเพณีของไทยที่ผูกพันกับสายน้ำ ยิ่งทำให้ได้รับข้อมูลที่เป็นประโยชน์ โดยเฉพาะเรื่องภาษา อย่างคำกล่าวที่ชาวบ้านพูดกันเป็นภาษาที่สวยงามมากคือ “เดือนสิบเอ็ดน้ำนอง เดือนสิบสองน้ำทรง เดือนอ้ายเดือนยี่ น้ำก็ลี่ไหลลง” เป็นการพูดถึงคนเราสัมพันธ์กับธรรมชาติ โดยเฉพาะคนกับสายน้ำ มันเหมือนต่อยอดจากละครบุพเพสันนิวาสมาสู่การฟังเรื่องเล่าในยุดอดีตผ่านงานเสวนา
ในวันที่ไปฟังเสวนา มันเป็นความทรงจำที่ดีมากๆ เราได้ฟังการขับเสภา ไพเราะมากๆ เคยฟังขับเสภาในละครบุพเพสันนิวาส ยิ่งทำให้ตื่นเต้นเมื่อได้มาฟังการขับเสภาจริงๆ คำบางคำที่ยากๆ จากการฟังการเสวนา ก็จะนำกลับไปค้นหาความหมาย และพูดคุยกับอาจารยรรยงค์ต่อไป
จากนี้ไป ตั้งใจจะไปชมพระราชพิธีขบวนพยุหยาตราทางชลมารคด้วย เพราะเมื่อมีโอกาส เราก็ควรใช้เหตุการณ์ที่สำคัญมาพัฒนาภาษาไทยให้ก้าวหน้ามากขึ้น การเรียนภาษาไทยให้สนุกต้องเรียนจากสิ่งที่ชอบ ฟังเรื่องราวที่ตัวเองสนใจ มันจะเกิดเป็นแรงบันดาลใจ และทำให้ภาษาไทยพัฒนา ตอนนี้อยู่เมืองไทยมา 2 เดือนแล้ว เหลือเวลาอีก 4 เดือนในการเรียนรู้ภาษาไทย
“ตั้งใจว่าเวลาที่เหลือ จะใช้ให้คุ้มค่าที่ได้เดินทางมาเมืองไทย เพื่อเรียนภาษาไทยในฐานะเป็นภาษาต่างประเทศ”
