เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน นางนิธินันท์ ยอแสงรัตน์ สื่อมวลชนอาวุโส ได้แชร์ข่าวการถกเถียงเกี่ยวกับสุนทรภู่ว่า ขี้เมาจริงหรือไม่ ซึ่งสืบเนื่องมาจากการที่ ผศ.ดร.รุ่งโรจน์ ภิรมย์อนุกูล อาจารย์ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ ออกมาให้ความเห็นว่า ตนไม่เชื่อวาทกรรมสุนทรภู่ขี้เมา เนื่องจากขาดหลักฐานด้านประวัติศาสตร์สนับสนุน อีกทั้งมีผลงานจำนวนมาก หากขี้เมา จะไม่สามารถสร้างผลงานได้มหาศาล ต่อมา กระแสในโซเชียลเน็ตเวิร์กส่วนหนึ่งได้ยกตัวอย่างโกวเล้งซึ่งเป็นนักเขียนนวนิยายกำลังภายในชื่อดัง มีผลงานมากมายเช่นกัน และตั้งคำถามว่า ผศ.ดร.รุ่งโรจน์ อาจไม่รู้จักโกวเล้ง
โดยล่าสุด อาจารย์รายดังกล่าวได้อธิบายว่า ไม่ควรนำสุนทรภู่และโกวเล้งมาเปรียบเทียบกันในประเด็นขี้เมา เนื่องจากอยู่คนละยุค ห่างกัน 150 ปี เทคโนโลยีการเขียนและบันทึกแตกต่างกัน
จากนั้น นางนิธินันท์ ได้เผยแพร่ข้อความว่า เรื่องดังกล่าว กลับกลายเป็นเรื่องมะพร้าวห้าวขายสวน เนื่องจาก ผศ.ดร. รุ่งโรจน์ เป็นบุตรของ น. นพรัตน์ นักแปลนวนิยายจีนกำลังภายในชื่อดัง รวมถึงผลงานของโกวเล้ง นอกจากนี้ นางนิธินันท์ ยังวิเคราะห์ว่า สุนทรภู่ไม่น่าเป็นคนขี้เมา อีกทั้งกล่าวถึงกวีและศิลปินในยุคปัจจุบัน รวมทั้งนายเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ กวีและศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ ว่า สุนทรภู่น่าจะดื่มเหล้าในระดับเดียวกับนายเนาวรัตน์ ซึ่งไม่เคยมีใครบอกว่านายเนาวรัตน์ขี้เมา
ข้อความมีดังนี้
55555 แหม่ ดราม่านี้สนุกจริงๆ ผศ.ดร.รุ่งโรจน์ถูกตั้งคำถามว่าคงไม่รู้จักโกวเล้งละสิ ถึงไม่เชื่อว่าสุนทรภู่ขี้เมา แต่ไปๆ มาๆ กลับกลายเป็นเรื่อง “มะพร้าวห้าวขายสวน” เสียนี่
เพราะ ผศ.ดร. รุ่งโรจน์ เป็นบุตรชายของ อานนท์ หรือ ธนทัศน์ ภิรมย์อนุกูล นามปากกา น. นพรัตน์ นักแปลนวนิยายจีนกำลังภายในชื่อดัง รวมถึงผลงานของโกวเล้ง
ส่วนความเห็นของเราต่อเรื่องสุนทรภู่ขี้เมาหรือไม่ คือ
1. สุนทรภู่ไม่ “ขี้เมา” แต่ดื่มเหล้าแล้วเมาน่ะแน่นอน และไม่น่าจะใช่ลักษณะเมาตาฉ่ำเยิ้มทั้งวัน ดื่มเหล้าทั้งวันตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ซึ่งเมาขนาดนั้น ถึงอย่างไรก็ไม่แคล้วป่วย คงทำงานเป็นเรื่องเป็นราวยาก
2. ศิลปินเมืองไทยรุ่นใหญ่ๆ หลายคนทั้งนักเขียน นักกลอน นักวาด นักปั้น ฯลฯ ที่เราโตทันติดสอยห้อยตามได้ฟังการสนทนาของพวกเขา ได้รู้เห็นการใช้ชีวิตของพวกเขา หลายคนดื่มเหล้าหนักมากและเสียคนมากตอนเมา เช่นถึงประตูบ้านก็นอนแผ่มันคาประตู หรือคลานเข้าไปนอนในกรงหมา หรือเห็นรถเพื่อนเป็นส้วม เปิดประตูได้ก็ฉี่ใส่ แล้วล้มลงนอนข้างรถ สมควรถูกรถชนตาย ถ้าเพื่อนฝูงไม่ช่วยหิ้วปีกไปส่งบ้านฯลฯ นั้น
พวกเขาอาจทำงานได้ดีในช่วงแรกๆ ของชีวิต สมองโล่งโปร่งและว่องไว แต่หากเมาอาการเดียวกันต่อเนื่องหลายๆ ปีโดยไม่ปรับพฤติกรรมเป็นดื่มน้อยลง เมาน้อยลง จะพบว่าชีวิตของพวกเขาจบลงด้วยการเป็นคนแก่กินบุญเก่า ไม่สามารถสร้างสรรค์ผลงานน่าตื่นตาตื่นใจได้อีกเลย ถ้าไม่หัวทึบพูดได้แต่เรื่องเก่าๆ นั่งยิ้มเฉื่อยแฉะ ก็มักเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง จบชีวิตในโรงพยาบาลจิตเวช สถานสงเคราะห์ หรือโชคดีกว่าคือตายที่บ้านกับครอบครัว แต่ก็ด้วยภาวะสมองเสื่อมจำอะไรไม่ได้เลย ซ้ำยังอาละวาดเดือดร้อนลูกเมียผู้พยาบาลแม้ลูกเมียจะไม่ปริปากบ่น3. กรณีเสพยาก็เหมือนกัน ลองดูรายละเอียดข่าวดีๆ เถิด ผลงานที่ดีที่สุดของศิลปิน ไม่ได้ผลิตขึ้นมาตอนเมายา แต่หลังจากสร่างเมาแล้ว และเมื่อหวังให้ยาช่วยปรุงแต่งอารมณ์ มันก็จะช่วยได้ระยะสั้น ระยะยาวก็ส่งผลแบบเดียวกับเหล้า นำไปสู่อาการเจ็บป่วยต่างๆ และความตาย รวมถึงฆ่าตัวตาย
เราว่าการดื่มเหล้าของสุนทรภู่ น่าจะอยู่ระดับเดียวกับกวีรัตนโกสินทร์ คุณเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์นั่นแหละ และไม่เคยมีใครบอกว่าคุณเนาวรัตน์ขี้เมา
ปล ขอความกรุณางดด่าคุณเนาวรัตน์ทางการเมืองในสเตตัสนี้นะคะ ขอบคุณค่ะ ^-^
