สวัสดีครับ ผมชื่อ *ธราธร เพ็ชรอุไร* นักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิศวกรรมไฟฟ้ากำลัง ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (มจพ.) เมื่อเข้าเรียนปริญญาตรี มีกิจกรรมมากมายจริงๆ ที่รอให้นักศึกษาเฟรชชี่เข้าร่วม ซึ่งผมแต่ก่อนเป็นคนไม่กล้าแสดงออก ไม่ค่อยกล้าทักทาย หรือทำความรู้จักผู้คน ก็ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป เริ่มจากการที่มีรุ่นพี่ชวนไปประกวด Mr.& Mrs.ประดู่แดง การแสดงหลีดของคณะ การได้เป็นพี่บ้านดูแลน้องๆ ม.ปลาย ค่าย TEP เป็น STAFF สอนโครงการติวฟรีปรับพื้นฐานให้นักศึกษาชั้นปี 1 นับเป็นประสบการณ์ที่ประทับใจอีกอย่างหนึ่ง แต่ตำแหน่งที่เป็นเกียรติที่สุดแก่ผม และครอบครัว ผมมีโอกาสได้รับเลือกเป็นผู้อัญเชิญพระมหามงกุฎ ประจำปีการศึกษา 2556 และรับภารกิจอัญเชิญพระมหามงกุฎขึ้นเป็นประธานในพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณนักศึกษาใหม่ และงานพระราชทานปริญญาบัตร
ผมอยู่ในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มจพ.ที่มีตำนานรางวัลหุ่นยนต์ระดับโลกมาหลายสมัย ที่คณะนี้เองมีชุมนุมหุ่นยนต์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับมหาวิทยาลัย และประเทศไทย นามว่าชุมนุม IRAP ROBOT (แชมป์โลกหุ่นยนต์กู้ภัย 6 สมัย) และการแข่งขันของพวกเขาในระดับประเทศ จัดแข่งขันกองเชียร์ด้วย ทั้งรายการ TPA และ ABU แน่นอนผมไปเข้าร่วมในฐานะกองเชียร์ครับ ^^ กองเชียร์ถล่มแสตนแห่งคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่มีชื่อที่ดุดันว่า DEVIL กองเชียร์ DEVIL เราการันตีด้วยการกวาดรางวัลมามากมาย รวมถึง ในรุ่นผมด้วย
การเรียนที่วิศวกรรมนี้ไม่ง่ายเลย วิชาทุกอย่างยากขึ้น เยอะขึ้น ละเอียดขึ้น ภาควิชาไฟฟ้าของผมใช้คณิตศาสตร์ทุกตัวที่เคยเรียน รวมกับฟิสิกส์ และเคมี เรียกได้ว่าสุดยอดแห่งวิทย์-คณิต จริงๆ เมื่อจบปี 1 ผมได้รับรางวัลนักศึกษาที่มีคะแนนยอดเยี่ยม กลุ่มวิทยาศาสตร์ จากมูลนิธิศาสตราจารย์ ดร.แถบ นีละนิธิ นับเป็นเกียรติย่างยิ่ง ได้สัมผัสการทำงานจริงๆ ว่าเป็นอย่างไร เหนื่อยขนาดไหน ผมโชคดีมากที่พี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ทุกคนที่นี่ดีมาก สอนด้วยใจ ได้ทำงานกับคนที่ทุ่มเทจริงๆ ทำให้เห็นอะไรในชีวิตมากขึ้นว่าอนาคตการทำงานอะไรก็ตาม ตั้งใจ ทุ่มเท การพัฒนาตนเอง ที่สำคัญ การให้เป็นสิ่งที่ควรนึกถึงก่อนผลกำไรที่ได้เสียอีก
สิ่งต่างๆ ที่ได้รับจากมหาวิทยาลัยแห่งนี้มีค่า สิ่งที่สอนไม่ใช่เพียงแต่การเรียน แต่สอนการใช้ชีวิตในสังคม ยังมีสิ่งที่ต้องเรียนรู้อีกมาก วิชาการยากๆ ยังมีอีกเยอะ กิจกรรมเลอะเทอะยังรอให้สร้างสรรค์ ผมจะพยายามพัฒนาต่อไป เส้นทางสู่วิศวกรยังอีกยาวไกล
การที่ไทยเข้าสู่ AEC เต็มไปด้วยโอกาสทางความก้าวหน้า ความท้าทายที่รอให้ผู้มีความสามารถไปสนุกกับมัน สิ่งสำคัญที่ขาดไม่ได้เลยคือ เรื่องของภาษา ตัวผมเองได้พยายามฝึกฝนภาษาอังกฤษ ในความคิดของผมควรฝึกฝนอยู่เรื่อยๆ ไม่ใช่เรียนแค่ในตำรา ควรจะหาโอกาสฝึกใช้ภาษาให้มากขึ้น ทั้งในชีวิตประจำวัน และการทำงาน เพราะการเรียนปริญญาตรีนั้น ตำราส่วนมากเป็นภาษาอังกฤษอยู่แล้ว นักศึกษาได้สัมผัสศัพท์ต่างๆ ที่ต้องได้ใช้ทำงาน
การศึกษาหาความรู้ด้านภาษาสม่ำเสมอ จะถูกซึมซับได้ดีกว่านั่งท่อง Grammar เพื่อสอบอย่างเดียว สิ่งสำคัญคือการเปิดใจยอมรับความคิดเห็นที่มาจากต่างสิ่งแวดล้อม ต่างศาสนา ด้วยความเข้าใจนั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคที่เราต้องทำงานร่วมกับผู้คนที่มาจากต่างแดน ถ้าเราสื่อสารกันรู้เรื่อง เข้าใจกัน เป็นมิตรต่อกัน ร่วมมือกันทำงาน พัฒนาสิ่งต่างๆ
ผมว่า “อาเซียนของเรา จะเข้มแข็งไม่แพ้ภูมิภาคอื่นในโลกเลยทีเดียว”
ธราธร เพ็ชรอุไร
ชั้นปีที่ 3 คณะวิศวกรรมศาสตร์ มจพ.
