สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ น.ส.รัชฎาภรณ์ คำสี นักเรียนชั้น ม.5/1 โรงเรียนโนนสังวิทยาคาร อ.โนนสัง จ.หนองบัวลำภู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา (สพม.) เขต 19 มี ผอ.รณภพ ลิสุวรรณ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน
โรงเรียนแห่งนี้เปรียบเหมือนบ้านหลังที่สอง มีสิ่งแวดล้อมและบรรยากาศร่มรื่น มีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาอยู่ทุกที่ มีที่นั่งและม้าหินอ่อนวางตามจุดต่างๆ อย่างเพียงพอ มีโรงอาหารที่เปิด-ปิดเป็นเวลา จาน/ถ้วยละ 25 บาท ได้ปริมาณเยอะมาก ทานจนท้องกางเลยก็ว่าได้…
ห้องเรียนของฉันเคยเป็นระบบเดินเรียน ไปเรียนตามห้องครูแต่ละคน ซึ่งครูและนักเรียนจะช่วยกันจัดห้องให้มีบรรยากาศทางวิชาการของรายวิชานั้นๆ เช่น ห้องครูที่สอนวิชาภาษาไทย ภายในห้องจะมีภาพของท่านสุนทรภู่ บอร์ดการแต่งคำประพันธ์ ผลงานนักเรียน เป็นต้น ส่วนห้องครูที่สอนวิชาสังคม จะตกแต่งห้องเป็นแผนที่โลก เป็นต้น นับว่าห้องเรียนสะอาด น่าอยู่มาก มีสื่ออุปกรณ์ครบ ฉันชอบบรรยากาศแบบนี้มาก ไม่อยากนั่งประจำห้องเลย อยากจะเดินเรียนทุกๆ วิชา…
เพื่อนๆ ของฉันน่ารักทุกคนคอยช่วยให้คำปรึกษา และที่สนิทที่สุดมีอยู่ 3 คน คือ น.ส.ยุภา ดามาตย์ น.ส.ภัทรจาริน หอมอ่อน และ น.ส.ณิชมน หมีกุละ ครูทุกท่านล้วนมีเทคนิคการสอน สร้างสิ่งที่น่าจดจำ มีครูท่านหนึ่งที่ฉันประทับใจและให้ความเคารพเป็นพิเศษ เป็นเหมือนแม่คนหนึ่ง นั่นคือ “คุณครูธัชกร อาจนนท์ลา” เป็นครูสอนวิชาภาษาไทย เป็นคนที่มีความมุ่งมั่น ทุ่มเท ตั้งใจในการทำงาน เสียสละกำลังกาย กำลังทรัพย์ เพื่อลูกศิษย์ได้ นอกจากจะสอนวิชาความรู้ที่ทำให้นักเรียนเรียนอย่างมีความสุขแล้ว เมื่อครูสอนจบในเรื่องนั้นๆ ยังให้นักเรียนแต่ละคนเลือกทำชิ้นงานตามใจชอบได้อีก ช่างสุดยอดจริงๆ และท่านยังแนะนำให้นักเรียนรักษ์สิ่งแวดล้อม โดยให้เก็บขวดพลาสติกที่มีมากในโรงเรียนมาขาย ทำให้เกิดรายได้
ฉันเคยขอคำปรึกษาเรื่องงานต่างๆ จากท่านเป็นประจำ ท่านให้คำปรึกษาเป็นอย่างดี เช่น การแข่งขันการเขียนเรียงความ เรื่อง สมเด็จพระเทพฯ ในดวงใจ จนฉันได้รับโล่รางวัลชนะเลิศ ถึงแม้จะเป็นรางวัลแค่ระดับจังหวัด แต่ฉันก็ประทับใจที่สุด และทุกครั้งที่ต้องซ้อมเตรียมไปร่วมการแข่งขันรายการต่างๆ พวกเราก็จะกลับบ้านช้า บางครั้งก็อยู่จนค่ำมืด แต่ครูธัชกรก็ยังอยู่เป็นเพื่อน คอยถามตลอดเวลาว่าขาดเหลืออะไรไหม หิวหรือเปล่า แล้วเดินมาให้กำลังใจในการทำงานเกือบทุกชั่วโมง
หรือแม้แต่การทำกิจกรรมเพื่อการกุศล ฉันและเพื่อนยังเคยได้ร่วมกับครูไปเล่นอูคูเลเล่ ที่ตลาดสดของอำเภอโนนสัง เพื่อระดมทุนมาสร้างห้องศูนย์การเรียนรู้ตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ครูมีความสามารถโดยเฉพาะเทคนิคการสอน เรื่อง การเขียนย่อความและการเขียนสรุปความจากบทเพลง ท่านให้นักเรียนได้มีส่วนร่วมในการเรียน ฉันได้ร่วมเล่นดนตรีในหัวข้อนี้ด้วย จนทำให้ท่านได้รับโล่รางวัลและเสมาทองคำ จากโครงการ “ครู คุณคนดีศรี สพม.19”
ฉันภูมิใจมากที่ได้ศึกษาอยู่ในโรงเรียนแห่งนี้ และมีครูที่ดีและเก่ง… ฉันจะไม่มีวันลืมเลย
