สถาปัตย์รุ่นแรก บินลัดฟ้า..สหกิจศึกษาที่ญี่ปุ่น
สหกิจศึกษา – ผม “ดุ่ย” สหรัฐ พหลยุทธ์ นักศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม รุ่นแรก ได้ไปฝึกงานสหกิจศึกษานานาชาติที่ประเทศญี่ปุ่น 3 เดือน จะขอแชร์ประสบการณ์ดีๆ ให้น้องๆ ฟังกัน!
โดยปกติทางคณะสถาปัตย์ SPU จะจัด workshop กับญี่ปุ่นเป็นประจำอยู่แล้ว ในช่วงปี 3 พอขึ้นปี 4 นักศึกษาจากญี่ปุ่นก็จะมา workshop ที่ไทย ซึ่งเราแลกเปลี่ยนกันอยู่แล้ว แต่ผมโชคดีมากๆ ที่มหาวิทยาลัยได้เซ็น MOU ร่วมกับญี่ปุ่น เลยมีโอกาสได้ไปฝึกงานที่ญี่ปุ่นแบบจริงจัง ถือเป็นรุ่นแรกของคณะสถาปัตย์ SPU ครับ
หลายคนอาจสงสัยว่า ทำยังไงถึงได้ไปสหกิจศึกษาที่ญี่ปุ่น พี่ต้องบอกก่อนเลยว่า การจะได้อะไรมาสักอย่าง มันไม่ง่าย และครั้งนี้ก็เช่นกัน ทุกคนต้องแข่งขันกันเพื่อให้ได้โอกาสในครั้งนี้มา เราต้องส่ง Portfolio เข้า workshop บ่อยๆ และศึกษาหาข้อมูลเยอะๆ ซึ่งพี่มีความสนใจเกี่ยวกับงานไม้เป็นพิเศษ บวกกับช่วงเวลานั้น ทางญี่ปุ่นมีโครงการที่จะสร้าง “ศาลาไม้ชงชา” เพื่อมอบเป็นของขวัญในวาระครบรอบ 50 ปีของศรีปทุมพอดี จึงมีโอกาสได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของโครงการนี้ ตั้งแต่เริ่มต้นเลยครับ
ตอนไปฝึกงานที่ญี่ปุ่น พี่ได้ขึ้นไปดูการตัดไม้ เลือกไม้ แปรรูปไม้ ก่อนส่งกลับมาให้ทางมหาวิทยาลัยศรีปทุม เพื่อนำมาสร้างศาลาไม้ ซึ่งทุกอย่างเป็นระบบมากๆ พอกลับมา พี่จะเข้ามาช่วยดูแล และคอยให้คำแนะนำต่างๆ กับช่างของเรา เช่น วิธีการปูพื้นไม้ ที่มีการนำเทคนิคจากญี่ปุ่นมาใช้ ให้มันลงล็อคได้โดยที่ไม่ต้องเลื่อยไม้ทิ้ง เห็นหรือไม่เพียงแค่เปลี่ยนวิธีเล็กน้อย ทุกอย่างก็ออกมาสวยงาม
ที่สำคัญ พี่มีโอกาสได้เรียนรู้กับผู้เชี่ยวชาญด้านต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านแกะสลัก ทำมือ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องปลวก ผู้เชี่ยวชาญด้านแผ่นดินไหว และผู้เชี่ยวชาญด้านการประมูลต้นไม้ แต่ที่สนุกสุดๆ คือการสร้าง Mock up จำลองเป็น Model โดยเขาจะให้เราเรียนรู้วิธีสร้างบ้านไม้แบบญี่ปุ่นผสานกับการสร้างบ้านไม้แบบไทย ซึ่งได้ไปดูงานจริงๆ อีกด้วย
พอกลับมาอาจารย์ก็ให้พี่เข้ามาช่วยดูงาน ศาลาไม้ และได้มีโอกาสเข้าไปให้ความรู้กับน้องๆ นักศึกษาปีที่ 1 เพราะเขากำลังเรียนเรื่องบ้านไม้แบบมินิเฮาส์ เซฟเฮาส์ ที่เป็นบ้านหลังเล็กๆ
สำหรับพี่แล้ว มันเป็นเหมือนโอกาสในการเปิดโลกแห่งการเรียนรู้ การได้ไปสหกิจศึกษาในครั้งนี้ ถือเป็นเรื่องราวดีๆ และโอกาสดีๆ ที่ได้ไปเห็นสถาปัตยกรรม และวัฒนธรรมของเขา ได้เรียนรู้วิธีการสร้างบ้านไม้ ที่รองรับแผ่นดินไหว ซึ่งที่ไทยเองอาจจะไม่จำเป็นต้องใช้นวัตกรรมแบบนั้นทั้งหมด แต่ก็มีเทคนิคเล็กๆ น้อยๆ ที่นำมาปรับใช้ให้เข้ากันได้ และทำให้งานออกมาสวยงาม เป็นการผสมผสานที่ลงตัว
พี่ได้รับโอกาสมากมาย จากทั้งตัวเองที่วิ่งตามความฝัน และจากอาจารย์หลายๆ ท่าน ที่ได้หยิบยื่นมาให้ พี่ภูมิใจในความเป็นศรีปทุม คิดไม่ผิดที่เลือกมาเรียนที่นี่ สังคมของที่นี่ให้ความเป็นกันเอง อาจารย์ทุกท่านใส่ใจเราทุกคน สอนจนกลายเป็นพี่น้อง เราปรึกษาได้แม้กระทั่งเรื่องส่วนตัว มันมากกว่าคำว่า “อาจารย์” กับ “ลูกศิษย์”
สุดท้ายอยากฝากถึงน้องๆ ที่กำลังเรียนอยู่ สิ่งที่พี่อยากจะแนะนำคือ หมั่นหา workshop เข้าไปเรียนรู้ จากที่ไหนก็ได้ หาอะไรพวกนี้มาใส่ตัวเราเยอะๆ ถ้าเราได้ workshop มากๆ เราก็จะมีโอกาสได้เห็นอะไรมากกว่าคนอื่น และเราจะสามารถทำอะไรได้มากกว่าคนอื่นๆ
