เรียนไทยได้จีน : นิทานสุภาษิตจีน (224) 成语故事 (二二四)
นิทานสุภาษิตจีนที่ “เรียนไทยได้จีน” จะนำเสนอในฉบับนี้คือ 口蜜腹剑/口蜜腹劍 kǒumì fùjiàn (โข่ว มี่ ฟู่ เจี้ยน) โดย คำว่า 口 kǒu (โข่ว) แปลว่า ปาก 蜜 mì (มี่) แปลว่า หวาน น้ำผึ้งหวาน 腹 fù (ฟู่) แปลว่า ทรวงอก ท้อง 剑/劍 jiàn (เจี้ยน) แปลว่า กระบี่ เมื่อรวมกันแล้วหมายถึง คำพูดที่ออกจากปากหวานปานน้ำผึ้ง แต่กลับซุกกระบี่ไว้ในท้อง ใช้เปรียบเทียบกับคนที่เมื่ออยู่ต่อหน้าก็พูดอย่าง แต่พออยู่ลับหลังกลับพูดอีกอย่าง เป็นคนประเภทไม่มีความจริงใจ เป็นคนมีเล่ห์เหลี่ยม ซึ่งตรงกับสำนวนไทยว่า ปากปราศรัยน้ำใจเชือดคอ
ราชวงศ์ถังของจีนมีความยิ่งใหญ่ สร้างความเจริญรุ่งเรืองให้กับผืนแผนดินจีนมากที่สุดราชวงศ์หนึ่ง ความเจริญในทุกด้านเกิดขึ้นในช่วงเวลาร้อยกว่าปีแรกของราชวงศ์ จักรพรรดิที่มากความสามารถ อาทิ ถังไท่จง อู๋เจ๋อเทียน ถังเสวียนจง ความเจริญทั้งหลายเกิดขึ้นได้ เพราะผู้นำที่เก่งในด้านการฟังความเห็นที่ถูกต้อง ใช้คนเก่งอย่างถูกที่ถูกทาง และถูกเวลา ทำให้เหล่าองคาพยพทั้งหลาย ช่วยการบริหารบ้านเมืองจนเจริญรุ่งเรือง มิใช่จากความสามารถของใครเพียงคนเดียว
ในช่วงหนึ่งของ จักรพรรดิถังเสวียนจง บริหารงาน ประเทศชาติเจริญรุ่งเรือง แต่ภายหลังกลับลุ่มหลงสุรานารี ทำให้ราชวงศ์ถดถอยแตกแยก คนเมื่อถึงช่วงดวงชะตาตก ก็เกิดเรื่องเสียหายตามมาเป็นขบวนเสมอ พระองค์มีอัครเสนาบดีคนหนึ่งนามว่า หลี่หลินฝู่ 李林甫Lǐ Línfǔ อัครเสนาบดีคนนี้เป็นทั้งเชื้อพระวงศ์ และดูแลงานกำลังพลกับงานถวายฎีกา จึงมีอำนาจมาก แต่ว่าตามความสามารถอันแท้จริงแล้ว เขาก็ไม่ได้มีความสามารถเป็นที่โดดเด่นแต่อย่างไร เขามีความสามารถสูงเพียงแค่เรื่องปากหวาน แสดงท่าทีน่าเชื่อถือ และพูดจาโน้มน้าวจักรพรรดิให้เชื่อในสิ่งที่เขาพูด รวมไปถึงเหล่าข้าราชการคนอื่นๆ ด้วย
ที่มาภาพ：https://zhidao.baidu.com/question/404657341.html)
จักรพรรดิจึงทรงไว้วางใจหลี่หลินฝู่ยิ่งนัก มอบหมายให้เขาดำรงตำแหน่งอัครเสนาบดีอย่างยาวนานถึงสิบเก้าปี นับว่าหาได้ยากมากในสมัยโบราณ ความปากหวานของเขา ทำให้คนฟังมักเคลิ้มตามได้ แต่ลับหลังเขากลับเป็นคนที่มีจิตใจคับแคบ คอยคิดกำจัดผู้ที่เขาเห็นว่าจะมาทาบรัศมีตัวเองอยู่เสมอ
ครั้งหนึ่ง มีขุนนางหนุ่มแซ่ถัง เป็นคนมีความสามารถสูง เป็นที่พอใจของจักรพรรดิ แต่เขามักขัดใจหลี่หลินฝู่ และแสดงอาการไม่ยอมอ่อนข้อให้ หลี่หลินฝู่จึงนำเรื่องไปทูลฮ่องเต้ว่า ขุนนางหนุ่มแซ่ถังเป็นคนไม่มีสัมมาคารวะ มักคิดเสมอว่าฮ่องเต้โปรดปราน เขาจึงคุยโม้ว่าสักวันหนึ่งตำแหน่งอัครเสนาบดีก็จะตกเป็นของเขา การใส่ความครั้งนี้ได้ผล ฮ่องเต้กริ้วมาก จึงสั่งเนรเทศขุนนางหนุ่มแซ่ถังไปประจำการชายแดนอันไกลโพ้น
เมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง ฮ่องเต้ก็ทรงคิดถึงขุนนางหนุ่มขึ้นมา จึงสั่งหลี่หลินฝู่ออกหนังสือเรียกตัวเขากลับเข้าวัง หลี่หลินฝู่ได้ฟังก็เหงื่อตก แต่ต่อหน้าพระพักตร์ก็ทำเป็นดีใจ แล้วกล่าวยกย่องฮ่องเต้ว่าเป็นผู้ทรงธรรม แต่เมื่อหลับหลังแล้ว เขาก็คิดแผนการชั่วขึ้นมา โดยเรียกน้องชายขุนนางแซ่ถังมา แล้วพูดว่า พี่ชายของเจ้าถูกฮ่องเต้ลงโทษให้ไปอยู่เสียชายแดน ตัวข้าก็รัก และเป็นห่วงพี่ชายเจ้า อยากจะหาทางช่วยให้พี่ชายของเจ้ากลับมา แต่ไม่รู้จะกราบทูลฮ่องเต้อย่างไร อยากให้เจ้าเขียนจดหมายไปหาพี่ชายว่า ให้พี่ชายเขียนฎีกาถวายฮ่องเต้ว่าตนเองเจ็บป่วยหนัก ขอกลับเขาเมืองหลวง เช่นนี้แล้วข้าก็จะได้ช่วยพูดให้ได้
น้องชายไม่รู้กลจึงทำตาม และเมื่อจดหมายไปถึงขุนนางถัง ด้วยความอยากกลับเข้าเมืองหลวง จึงไม่เฉลียวใจอะไร รีบเขียนฎีกาตามที่น้องชายแนะนำ เมื่อจดหมายมาถึงวัง หลี่หลินฝู่ก็ตีหน้าเศร้า นำฎีกาฉบับนั้นไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้ พร้อมกล่าวว่า เห็นทีขุนนางหนุ่มแซ่ถังคนนี้คงจะกลับเมืองหลวงไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ในฎีกาเขาเขียนมาว่ากำลังป่วยหนัก เห็นจะอยู่ได้อีกไม่นาน ฮ่องเต้เมื่อได้ฟังเช่นนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจ แสดงความเสียใจสักครู่ ก็ยกเลิกความตั้งใจที่จะนำเขากลับเข้าวัง ผลก็คือขุนนางแซ่ถังก็ต้องอยู่ชายแดนไปทั้งชีวิตนั่นเอง
นี่แหละคือคนที่ปากหวานแต่ใจอำมหิต คนจีนเปรียบเปรยว่าปากหวานดังน้ำผึ้ง แต่จิตใจซุกซ่อนมีดดาบ ซึ่งตรงกับสำนวนไทยคือปากปราศรัยน้ำใจเชือดคอนั่นเอง
ข้อคิดจากประโยคสุภาษิตนี้
成语比喻：狡猾阴险的人。
成語比喻：狡猾陰險的人。
Chénɡyǔ bǐyù： Jiǎohuá yīnxiǎn de rén.
เฉิงยหวี่ ปี่ยวี่ : เจี่ยวหฺวา อินเสี่ยน เตอะเหริน
สุภาษิตเปรียบว่า คนเจ้าเล่ห์เพทุบาย
ประโยคตัวอย่างที่ใช้สำนวนสุภาษิตนี้ เช่น
我听说这个女人口蜜腹剑，靠近她会带来很多麻烦。
我聽說這個女人口蜜腹劍，靠近她會帶來很多麻煩。
Wǒ tīnɡ shuō zhèɡe nǚrén kǒumì fùjiàn, kàojìn tā huì dài lái hěnduō máfɑn.
หวั่ว ทิง ฌัว เจ้อเกอะ นหวี่เหริน โข่วมี่ ฟู่เจี้ยน, เข้าจิ้น ทา หุ้ย ไต้ไหล เหิ่นตัว หมาฝ่าน
ฉันได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนี้ปากปราศรัยน้ำใจเชือดคอ ใกล้ชิดหล่อนจะนำมาซึ่งความยุ่งยากได้
