เรียนไทยได้จีน : นิทานสุภาษิตจีน (247) 成语故事 (二四七)
นิทานสุภาษิตจีนที่ “เรียนไทยได้จีน” จะนำเสนอในฉบับนี้คือ 夜郎自大 Yè lánɡ zì dà (เย่ หลาง จื้อ ต้า) คำว่า 夜郎 Yè lánɡ (เย่ หลาง) แปลว่า รัฐเล็กๆ รัฐหนึ่งของชนเผ่าทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน บริเวณรอยต่อมณฑลยูนนานกับเสฉวนในปัจจุบัน ก่อกำเนิดขึ้นในยุครัฐศึกของจีน จนมาถึงสมัยราชวงศ์ฮั่น แล้วถูกปราบปราม และอยู่ใต้อำนาจฮั่นในภายหลังต่อมา แต่ก็มีความเป็นอิสระในการปกครอง ซึ่งในบทความนี้ จะหมายถึงผู้นำของรัฐเย่หลาง 自大zì dà (จื้อ ต้า) แปลว่า หยิ่งยโส โอ้อวด อวดดี ดังนั้น เมื่อรวมกันแล้ว หมายถึง กษัตริย์แห่งเย่หลางผู้อวดดี ใช้เปรียบเปรยกับคนที่โง่แล้วอวดเก่ง ไม่รู้จักประมาณตน ผู้ที่หยิ่งยโสโอหัง ผู้หลงตัวเอง มาดูนิทานตัวอย่างกันครับ
จีนในยุคสมัยการปกครองของราชวงศ์ฮั่น 汉朝/漢朝Hàn cháo (ฮั่น เฉา) ช่วงแผ่นดินเป็นปึกแผ่น บ้านเมืองสงบสุข มีอาณาเขตกว้างขวางใหญ่โต และในช่วงที่อาณาจักรมีความสงบร่มเย็นนี่เอง อาณาจักรฮั่นก็ได้ส่งคณะทูตออกไปสร้างความสัมพันธ์กันอาณาจักรใหญ่น้อยรอบๆ อาณาจักรฮั่น ในระหว่างการไปเยือนอาณาจักรเหล่านี้นี่เอง จึงมีเรื่องเล่าให้น่าขบคิดมากมาย
หนึ่งในเรื่องที่จะเล่าเกิดขึ้นที่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของแผ่นดินฮั่น บริเวณนั้นมีอาณาจักรเล็กอาณาจักรน้อยอยู่มากมาย แต่ละอาณาจักรมีกษัตริย์ปกครองเขตแดนของตนเอง มีความเป็นอิสระไม่ขึ้นต่อใคร ซึ่งหนึ่งในอาณาจักรนั้น ชื่อว่า เย่หลาง 夜郎 Yè lánɡ เป็นอาณาจักรใหญ่กว่าใครในเขตตะวันตกเฉียงใต้ จึงมักมีทูตจากอาณาจักรเล็กๆ ที่รายล้อมเย่หลางมาสร้างสัมพันธไมตรี หรือมาถวายเครื่องบรรณาการเป็นประจำ จึงทำให้กษัตริย์ผู้ครองอาณาจักรเย่หลางรู้สึกภาคภูมิใจในความยิ่งใหญ่ของ อาณาจักรตัวเอง เนื่องด้วยตัวผู้นำไม่เคยเดินทางไปพ้นเขตแดนของตน และไม่สนใจที่จะศึกษาหาความรู้ หรือติดตามข่าวสาร ทำให้เขาไม่รู้ความจริงเกี่ยวกับโลกภายนอก
ที่มาภาพ : https://image.baidu.com/search
สิ่งที่เขารับรู้ล้วนมาจากคำบอกเล่าของเหล่าบริวารทั้งสิ้น เช่น ครั้งหนึ่งเขาออกล่าสัตว์ที่ทุ่งกว้าง แล้วถามเหล่าบริวารผู้ติดตามว่า ใต้หล้านี้ยังมีทุ่งไหนกว้างใหญ่ไปกว่านี้ เหล่าบริวารก็ตอบว่า ทุ่งราบแห่งเย่หลางกว้างใหญ่ที่สุดในใต้หล้า เมื่อขบวนของเขามาถึงใต้หุบเขาแห่งหนึ่ง ก็ถามขึ้นว่า ยังมีหุบเขา และภูผาแห่งใดที่สูงใหญ่ไปกว่าที่เย่หลางไหม เหล่าบริวารก็ตอบว่าขุนเขา และหุบเขาแห่งเย่หลางยิ่งใหญ่ที่สุด เมื่อเดินทางไปถึงลำธารแห่งหนึ่ง ก็ถามอีกว่า แม่น้ำลำธารที่ไหนยิ่งใหญ่ไปกว่าแม่น้ำในเย่หลางอีก เหล่าบริวารก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า แม่น้ำในเย่หลางยิ่งใหญ่ และยาวที่สุดในใต้หล้า
ในวันหนึ่ง ทางการฮั่นส่งคณะทูตออกเดินทางไปดินแดนตะวันตกเฉียงใต้ เพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรีต่อกันกับอาณาจักรอิสระเหล่านี้ เมื่อคณะทูตเดินทางมาถึงอาณาจักรเย่หลาง ก็พบว่า กษัตริย์โยนคำถามแปลกๆ มาหลายคำถาม สร้างความฉงน และแปลกประหลาดใจยิ่ง นั่นคือ กษัตริย์เย่หลางถามว่า ขอบเขตอาณาจักรฮั่นยิ่งใหญ่เท่าเย่หลางไหม ภูเขาที่ฮั่นสูงใหญ่เทียมเท่าภูเขาในเย่หลางไหม แม่น้ำหลักของฮั่นยิ่งใหญ่ และยาวเท่าแม่น้ำในเย่หลางไหม
เหล่าคณะทูตฮั่นได้แต่คิดในใจว่า กษัตริย์เย่หลางนี้ช่างไม่รู้อะไรเอาเสียเลย แต่ครั้นจะตอบตรงๆ ก็เกรงจะทำลายความสัมพันธ์ ครั้นไม่ตอบตามตรงก็จะเสียเกียรติภูมิฮั่นได้ จึงได้แต่ตอบอย่างอ้อมค้อมว่า อาณาเขตของเย่หลางเทียบเท่าอำเภอหนึ่งของฮั่น ประชากรของเย่หลางเทียบเท่าตำบลหนึ่งของฮั่น ภูเขาเย่หลางเท่าเนินเขาธรรมดาของฮั่น แม่น้ำของเย่หลางเท่ากับลำธารสายหนึ่งในฮั่นเท่านั้น
ข้อคิดจากประโยคสุภาษิตนี้
成语比喻：狂妄无知、自负自大的人。
成語比喻：狂妄無知、自負自大的人。
Chénɡyǔ bǐyù : Kuánɡwànɡ wúzhī, zì fù zì dà de rén.
เฉิงยหวี่ ปี่ ยวี่: ขว่าง ว่าง อู๋ จือ, จื้อ ฟู่ จื้อ ต้า เตอะ เหริน
สุภาษิตเปรียบว่า คนที่ไม่รู้อะไรเสียเลยแต่กลับอวดรู้อวดเก่ง คนเย่อหยิ่งจองหอง
ประโยคตัวอย่างที่ใช้สำนวนสุภาษิตนี้ เช่น
一个人，如果想要避免夜郎自大的毛病，要扩大视野，虚心学习别人的长处和经验。
一個人，如果想要避免夜郎自大的毛病，要擴大視野，虛心學習別人的長處和經驗。
Yī ɡè rén, rúɡuǒ xiǎnɡ yào bìmiǎn yèlánɡzìdà de máobìnɡ, yào kuòdà shìyě, xūxīn xuéxí biérén de chánɡchù hé jīnɡyàn.
อี เก้อ เหริน, หรูกั่ว เสี่ยง เหย้า ปี้เหมี่ยน เย่หลางจื้อต้า เตอะ เหมาปิ้ง, เหย้า คั่วต้า ฉื้อเหย่, ซวีซิน เสวสี เปี๋ยเหริน เตอะ ฉางชู่ เหอ จิงเยี่ยน
คนคนหนึ่ง หากคิดจะหลีกเลี่ยงนิสัยเย่อหยิ่ง อวดเก่งให้ได้นั้น ต้องเปิดโลกทัศน์ ต้องรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน เรียนรู้จุดแข็ง และประสบการณ์ของผู้อื่นเสมอ
