สวัสดีครับ ผมชื่อ เด็กชายเด่น รุทคง อายุ 9 ขวบ นักเรียนชั้น ป.3 โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านคลองวาย ต.ตะกุกเหนือ อ.วิภาวดี จ.สุราษฎร์ธานี
พ่อแม่ของผมเป็นคนลาว ผมเกิดที่เวียงจันทน์ เมืองหลวงของลาว เมื่อพ่อกับแม่ย้ายมาทำงานในภาคใต้ของประเทศไทย ก็ได้พาผมมาด้วย พ่อกับแม่ของผมมีอาชีพรับจ้างตัดปาล์ม วันหยุด หรือวันเสาร์-อาทิตย์ ผมจะช่วยพ่อกับแม่ขนทะลายปาล์ม ปกติพ่อกับแม่ให้เงินผมมาใช้ที่โรงเรียนวันละ 30 บาท แต่ถ้าผมช่วยพ่อกับแม่ทำงาน ผมก็จะได้ค่าขนมเพิ่มอีกเล็กน้อย
ผมพูดภาษาลาวได้ เพราะพ่อกับแม่พูดภาษาลาวกับผม แต่ผมเขียน และอ่านภาษาลาวไม่ได้ เพราะพ่อกับแม่ไม่ได้สอน ผมพูดภาษาไทยไม่เก่ง แต่ผมเขียน และอ่านภาษาไทยได้ เพราะคุณครูสอนให้อ่านเขียนทุกวัน คุณครูใจดีมาก ถ้าผมเขียนไม่ได้ หรืออ่านไม่ออก ครูก็ไม่ดุไม่ตี แต่จะสอนซ้ำๆ จนผมอ่าน และเขียนคำนั้นได้
ผมเป็นลูกคนเดียว ไม่มีพี่น้อง บางทีก็ไม่มีเพื่อนเล่น ผมจึงชอบมาโรงเรียน เพราะผมจะได้มีเพื่อน โรงเรียนของผมมีนักเรียน 105 คน ในห้อง ป.3 ผมมีเพื่อนร่วมชั้น 20 คน เพื่อนบางคนมาจากภาคอีสาน พ่อแม่ของเขามาทำงานรับจ้างที่ภาคใต้เหมือนพ่อแม่ของผม ผมเข้าใจภาษาอีสานมากกว่าภาษาใต้ เพราะภาษาอีสานคล้ายกับภาษาลาว
ปิดเทอมที่ผ่านมา พ่อกับแม่พาผมกลับไปเยี่ยมบ้านที่เวียงจันทน์ ผมชอบเวียงจันทน์ ปู่กับย่า และตากับยายของผมอยู่ที่นั่น แต่ผมบอกพ่อกับแม่ว่าผมชอบประเทศไทยมากกว่า พ่อกับแม่เคยถามว่าถ้าโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจะอยู่ที่ไหน ผมตอบว่าผมจะอยู่ที่ประเทศไทยตลอดไป เพราะเพื่อนของผมอยู่ที่นี่ และคนไทยทุกคนใจดีกับผมมาก
วิชาที่ผมชอบที่สุดคือวิชาภาษาไทย เพราะผมอยากพูดภาษาไทยให้เก่งๆ ถ้าผมโตขึ้นผมอยากเป็นครู โรงเรียนของผมมีครู 8 คน รวมทั้ง ครูใหญ่ ครูของผมทุกคนเป็นตำรวจตระเวนชายแดน เวลาครูมาสอน ครูจะสวมเครื่องแบบตำรวจตระเวนชายแดน เป็นเครื่องแบบที่เท่มาก โตขึ้นผมอยากเป็นครูตำรวจตระเวนชายแดน และสวมชุดแบบครูบ้าง
ผมเป็นนักกีฬาด้วย เป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งวิ่ง และกระโดดไกล ผมยังไม่เคยชนะ หรือได้เหรียญ แต่คุณครูบอกว่าถ้าขยันฝึกซ้อม สักวันก็ต้องชนะ และได้เหรียญบ้าง
ตอนนี้โรงเรียนของผมมีห้องสมุดใหม่ เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อเดือนที่แล้ว ห้องสมุดของเรามีหนังสือนิทานหลายเล่ม บางครั้งผมไปอ่านนิทานในห้องสมุด บางครั้งก็เข้าไปนั่งวาดรูปเล่นในนั้น บางครั้งครูก็อ่านนิทานภาษาอังกฤษให้พวกเราฟัง ผมชอบห้องสมุดมาก
ครูไม่ได้สอนในห้องเรียนอย่างเดียว ครูยังสอนให้พวกเราปลูกผัก และเลี้ยงไก่ด้วย ผม และเพื่อนนักเรียนจะผลัดเวรกันดูแลแปลงเกษตร ใกล้เวลาเลิกเรียนเราก็เอาผัก และไข่ไก่มาตั้งโต๊ะขายหน้าโรงเรียน เวลาผู้ปกครองมารับลูกก็ช่วยซื้อผัก และไข่ของเรา พวกเราก็มีรายได้ และเก็บเงินไว้ในสหกรณ์โรงเรียน พอถึงเวลาก็ปันผล ได้มีเงินไปช่วยพ่อกับแม่ด้วย
ผมอยากบอกว่า…ผมรักคุณครู รักเพื่อนๆ รักโรงเรียน และรักประเทศไทยมากครับ
ด.ช.เด่น รุทคง
ชั้น ป.3 ร.ร.ตชด.บ้านคลองวาย
