เด็กมอขอแจม : เปิดโลก..สาวน้อยนักวาดภาพ
สวัสดีค่ะ “ซี” วรพร ชิรวานิช นักศึกษาทุน ชั้นปีที่ 2 สาขาดิจิทัลอาร์ตส์ คณะดิจิทัลมีเดีย มหาวิทยาลัยศรีปทุม ซีเป็นคนชอบวาดรูป แล้วก็ชอบดูหนังแนวสยองขวัญ ว่างๆ ก็ฟังเพลง ตอนเด็กๆ ชอบดูการ์ตูน ชอบดูโดราเอมอน แล้วอยากวาดได้บ้าง เลยเริ่มจากการวาดทาบต้นฉบับ หรือการเทรซ จนวันหนึ่งเอารูปไปให้ญาติๆ ดู เขาบอกแบบนี้ใครๆ ก็วาดได้ เราน้อยใจที่ไม่ถูกชื่นชม เลยกลับไปฝึกฝนใหม่ จากนั้นไม่วาดทาบอีกเลย เริ่มฝึกใช้การสังเกต แล้วก็วาดตามแทน จนผลงานพัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ
วิธีค้นหาตัวเองให้เจอ ซีคิดว่าทำสิ่งนั้นบ่อยๆ และทำได้นาน แต่ถ้ายังไม่เจอ ก็แนะนำว่าให้ทดลองทำอะไรใหม่ๆ ที่ยังไม่เคยทำ สักวันต้องหาเจอแน่นอน ไม่ช้าก็เร็ว เหตุผลที่ซีเลือกเรียนคณะดิจิทัลมีเดีย ช่วง ม.6 ซีชอบวาดรูป แต่ไม่รู้ว่าอยากเรียนด้านไหน เคยไปลองเรียนวิจิตศิลป์ นิเทศศิลป์ ก็ไม่ใช่แนวเรา เลยค้นหาตัวเองไปเรื่อยๆ จนมีพี่ที่ติวเขาแนะนำว่า “ถ้าวาดรูปในไอแพดอยู่แล้ว ทำไมไม่ลองไปทางนี้ดูล่ะ” ซีเลยตัดสินใจเลือกเรียนสายดิจิทัลอาร์ตส์
การเรียนดิจิทัลอาร์ต ตลาดงานยังเปิดกว้าง เพราะเป็นที่ต้องการในสายอาชีพของการทำหนัง การ์ตูนแอนิเมชั่น ค่ายเกมต่างๆ จึงมีงานรองรับมากมาย ไม่แน่ว่าในอนาคต อาจมีการสร้างโลกเสมือนให้เราได้เข้าไปเล่นเกมอย่างในหนังก็ได้ เรียกว่าเรียนสายนี้ ไม่อดตายแน่นอน
ส่วนงานศิลปะในโลกของเงินดิจิทัล คงต้องพูดถึง NFT มันคือ “Non-Fungible Token” เหมือนใบรับรองดิจิทัล ทำหน้าที่รักษาความเป็นต้นฉบับเดียวของผลงาน ว่ามีเพียงชิ้นเดียวบนโลก เลยทำให้งานชิ้นหนึ่งของเรามีมูลค่าที่สูงมาก
ปัจจุบันนี้ ซีมองว่า Crypto Arts หมดยุคศิลปินไส้แห้งแล้ว เพราะสายงานดิจิทัลอาร์ตในอนาคตยังพัฒนาต่อไปได้อีก และที่กำลังบูมในหมู่นักวาดคนไทย ณ ขณะนี้ก็คือ “Crypto Arts” ที่เป็นเหมือนโลกใบใหม่ที่ให้โอกาสนักวาดตัวเล็กๆ ได้เฉิดฉายในเวทีระดับโลก
ล่าสุด ซีได้ขายงาน NFT คือผลงานที่ชื่อว่า Emotionless เป็นชิ้นแรกที่เปิดให้ประมูลในเว็บ Foundation จบประมูลอยู่ที่ 0.3 ETH หรือประมาณ 2 หมื่นบาท เว็บนี้จำเป็นต้องได้รับ invite จากคนที่ขายงานในนั้นได้ก่อน ซึ่งซีได้ invite จากพี่น้ำหวาน (wannitart) ต้องขอบคุณพี่เขา และอาจารย์ตั้ม ที่ได้ให้โอกาสซีจริงๆ
ใครที่อยากลองขายงาน แนะนำให้ลองหาข้อมูลก่อนว่า NFT คืออะไร เพราะซับซ้อน เมื่อเข้าใจระบบ ก็ค่อยหาตลาด หรือแพลตฟอร์มที่เหมาะสมกับแนวงานของเรา แต่ถ้าใครที่ยังหาแนวงานของตัวเองไม่เจอ อยากลองก็ทำได้ ที่สำคัญอย่าท้อ เพราะขึ้นชื่อว่าการขายงาน แน่นอนว่ามีทั้งขายได้ และไม่ได้
ดังนั้น เราควรสร้างสรรค์ผลงานเพื่อความสุขของตัวเอง ไม่ใช่แค่เพื่อเงินอย่างเดียว
