เด็กมอขอแจม : เบื้องหลัง 4 รางวัล ‘หนังสั้น’ โดนใจ
ดิฉัน น.ส.ภักภิราภรณ์ รักถิ่นไทย นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิชาวิศวกรรมมัลติมีเดียและเอ็นเตอร์เทนเมนต์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เจ้าของผลงานหนังสั้นเรื่อง “ชามสุดท้ายก่อนบายเธอ” ได้รับรางวัลบัวหลวงทองคำ ประจำปี 2565 โดยกวาด 4 รางวัล รางวัลชนะเลิศ “ผู้กำกับน้อย” คนแรกของไทย รางวัลชนะเลิศ “หนังสั้นยอดเยี่ยม” รางวัล “นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม” และรางวัล Popular Vote – Social Media จากโครงการประกวดหนังสั้นหัวข้อจานโปรด episode ลับ โดยธนาคารกรุงเทพ ประเภทนักเรียน นักศึกษา
ด้วยความที่เป็นคนชอบศึกษา เรียนรู้ ชอบคิด ชอบอ่าน จากเด็กสายวิทย์ก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ด้วยการเข้ารับทุนเพชรในชัยพฤกษ์ และเข้าศึกษาที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิชาวิศวกรรมมัลติมีเดียฯ ซึ่งเป็น 2 ศาสตร์ที่เราชอบ ทั้งวิทย์ และนิเทศฯ จึงตัดสินใจเรียนคณะนี้ สาขานี้เลย ตอบโจทย์สิ่งที่ตัวเองชอบ และรักมาก
ส่วนตัวเป็นคนทำงานเกี่ยวกับเบื้องหน้ามาตั้งแต่เด็ก ได้เห็นกระบวนการการออกกองของพี่ๆ เบื้องหลัง จึงเกิดเป็นความชอบ ที่อยากจะรู้ถึงการทำงานเบื้องหลัง จึงเริ่มเรียนรู้ทุกกระบวนการผ่านการทำงานต่างๆ ในการส่งงานเข้าประกวด
ผลงานหนังสั้นที่ได้รับรางวัลชื่อว่า “ชามสุดท้ายก่อนบายเธอ” ได้รับแรงบันดาลใจจากตัวหนูกับน้องสาว เห็นว่าเป็นเรื่องใกล้ตัวมาก ที่พี่น้องทุกคู่ ทุกครอบครัว มักมีเรื่องให้ทะเลาะ หยอกล้อ ให้ยียวนกวนประสาทกันเสมอ แต่ในลึกๆ ความผูกพันสายใยนี้ ความเป็นพี่น้องที่รักกัน มีให้กันเสมอ แต่เพียงไม่พูดออกมา จะรู้สึกได้ก็ต่อเมื่อต้องลาจากกัน เมื่อนั้นหล่ะ รู้เลยว่าเราสองคนพี่น้องขาดกันไม่ได้ ใจมันหาย
ส่วนร้านที่นำมาเล่าผ่านหนังสั้น เป็นร้านก๋วยจั๊บที่ทานอยู่แล้ว รสชาติอร่อย บรรยากาศดีริมน้ำ ยังมีวิถีชีวิตเดิมให้ได้เห็น จึงเป็นร้านโปรดที่เราชอบ และนึกถึงทันทีที่ได้รับโจทย์ให้ทำหนังสั้นจานโปรด ที่แอบหยิบเรื่องราวในชามมาให้เล่าเรื่องสอดคล้องกับเรื่องราวของเราสองคนอย่างสนุก เข้มข้น ซาบซึ้ง เรียกได้ว่ากลมกล่อมเหมือนก๋วยจั๊บชามนี้เลย
ผลงานนี้เป็นผลงานที่ภูมิใจ และหายเหนื่อยเลยกับรางวัลที่ได้รับ เพราะทุกกระบวนการ ทุกตำแหน่งหน้าที่ ตัวเรารับบทบาทนั้นหมดเลย ไม่ว่าจะเขียนบท ผู้กำกับ กำกับภาพ และเสียง นักแสดง รวมถึง ตัดต่อ ครบจบที่เราเลย ถือเป็นผลงานที่ท้าทายตัวเองมาก ครั้งแรกที่ต้องทำเองทั้งหมด เพื่อให้ได้มาซึ่งผลงานที่ตั้งใจมาก ทุกขั้นตอนจึงเป็นอะไรที่เรารู้ดีเทลการทำงานทั้งหมด
การเรียนรู้สร้างสรรค์ผลงานนี้ออกมา ทำให้เรารู้ และเข้าใจทุกตำแหน่งงานจริงๆ ความสนุกอยู่ที่เราจะต้องวางแผนยังไงให้งานดำเนินได้ แก้ปัญหาเฉพาะหน้าแบบไหนด้วยตัวเราเอง ที่เป็นผู้ตัดสินใจเพียงหนึ่งเดียว การทำงานแบบนี้ กลับทำให้หนูได้เจออีกบทบาทหนึ่ง ที่ไม่น่าเชื่อว่าเกิดเป็นความชื่นชอบเลยทีเดียว
ขอบคุณที่มอบรางวัลให้เด็กผู้หญิงคนนี้ ที่ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้มาถึง 4 รางวัล เกินคาดมาก จะนำประสบการณ์ทุกอย่างที่ได้รับนี้ นำต่อยอดสร้างสรรค์ผลงานมาให้ได้รับชมอีกเรื่อยๆ
