เด็กมอขอแจม : ใช้ชีวิตในมหา’ลัย ให้รอดครบ 4 ปี
สวัสดีค่ะ ชื่อ “ขวัญ” ขวัญฤดี เย็นใจเฉื่อย ชั้นปีที่ 1 สาขาไฟฟ้าแขนงโทรคมนาคม คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (มจพ.) ผลงานเหรียญเงิน จากการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35 “บุรีรัมย์เกมส์” รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 42-44 กิโลกรัม หญิงประเภทต่อสู้ และรางวัลเหรียญเงิน ชิงแชมป์ประเทศไทย 2564 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 46 กิโลกรัม รุ่นประชาชนหญิง ประเภทต่อสู้
เข้ามาเรียนที่สาขาไฟฟ้าแขนงโทรคมนาคม คณะวิศวกรรมศาสตร์ มจพ.โดยตั้งเป้าหมายไว้ว่าอยากเรียนอะไรก่อน และเริ่มจากการศึกษาข้อมูล การทำความรู้จักกับตัวเองว่าจริงๆ แล้ว ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร พบว่าตัวเองสนใจวิชาที่เกี่ยวกับการติดตั้งไฟฟ้าภายในอาคาร จึงอยากเข้าเรียนวิศวกรรมไฟฟ้ามากขึ้น จนประมาณ ปวช.2 ได้ปรึกษารุ่นพี่ที่อยู่ มจพ.พบว่าวิศวกรรมไฟฟ้ากำลังเป็นที่นิยมอย่างมาก อีกอย่างคือทางบ้านสนับสนุนกับการเรียนวิศวไฟฟ้า แล้วก็นำความรู้ด้านนี้มาต่อยอดทางธุรกิจได้
ผลงานล่าสุดที่ประทับใจอย่างมาก คือการแข่งขันกีฬามหาลัยแห่งชาติที่ผ่านมา คว้าเหรียญทองกีฬาฮับกิโด รุ่นประชาชนหญิง น้ำหนักไม่เกิน 50 กิโลกรัม ประเภทต่อสู้ ประเภทกีฬาฮับกิโดนี้ เป็นกีฬาใหม่ คนรู้จักกันน้อย เลยอยากให้ทุกคนที่ได้อ่าน มาลองเรียนลองเล่นกับกีฬาชนิดนี้ ซึ่งมีความสนุกมาก และป้องกันตัวเองได้ ก่อนหน้านี้ยังได้เหรียญทองแดง รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 46-49 กิโลกรัม หญิง ประเภทต่อสู้ ทำให้รู้สึกประทับใจ และยังสร้างชื่อเสียงให้กับมหา’ลัย
การใช้ชีวิตในมหา’ลัยไม่ได้ยาก รู้จักแบ่งเวลาให้เป็น รู้หน้าที่ และรับผิดชอบต่อการเรียนให้มาก ส่วนการได้รู้จักเพื่อนๆ การคบเพื่อนแล้ว ต้องปรับตัวให้เข้ากับการเรียนด้วย แล้วจะทำให้มีความสุขอย่างมาก รวมถึง ปรับตัวเข้ากับสังคมใหม่ในรั้วมหา’ลัย การเลือกคบเพื่อน ซึ่งถ้าได้เพื่อนที่ดี เราจะตั้งใจเรียนตามกลุ่มเพื่อน เพื่อนๆ ในมหาวิทยาลัยนี้ ตั้งใจเรียน และดีมากๆ ค่ะ กิจกรรมที่ชื่นชอบที่สุด คือการที่พี่ๆ ในคณะจัดการแข่งขันกีฬา หรืองานวัดการขายของมีดนตรีให้ฟัง
การเรียนในมหา’ลัยได้ประสบการณ์หลายอย่างมาก อาจารย์ที่คอยให้คำปรึกษา และเพื่อนๆ ที่คอยให้คำแนะนำต่างๆ การปฏิบัติตามกฎระเบียบ ข้อบังคับต่างๆ ก็สำคัญ มีส่วนให้เราใช้ชีวิตในมหา’ลัยรอดครบ 4 ปีแน่นอน นอกจากการรู้จักหน้าที่แล้ว ควรมีความรับผิดชอบของตัวเองด้วย
เรื่องที่ผิดหวังในรั้วมหา’ลัย คือการติด F วิชาเขียนโปรแกรม ผิดหวังในตัวเองมากๆ แต่ตอนนี้เริ่มศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับวิชานี้ใหม่ เพื่อนๆ ช่วยเหลือ และให้กำลังใจ เพราะไม่อยากเห็นเราติด F วิชานี้อีก นอกจากนี้ ประทับใจครู อาจารย์ ทุกคนให้คำปรึกษาได้ดีมากๆ ในรั้วที่เราได้ใช้ชีวิตมหา’ลัย มันคือประสบการณ์ชีวิตใหม่ๆ ได้ใช้ชีวิตคนเดียวโดยไม่มีผู้ปกครอง หรือบ้านที่เคยดูแล ทำให้ได้ฝึกการใช้ชีวิตแบบพึ่งพาตัวเองได้ ทำให้อดทน
ขวัญฝากคติประจำใจถึงเพื่อนๆ คือ “อยากสูงต้องเขย่ง อยากเก่งต้องขยัน” ไม่ว่าจะทำอะไร หากเราตั้งใจทำ ทุ่มเทกับสิ่งที่ตั้งใจ ก็จะทำทุกอย่างให้ออกมาดี และสำเร็จได้
