เด็กมอขอแจม : มุมมองใหม่ในรั้วมหา’ลัย
ผมชื่อ นายสรวิศ โรจนเกษม ชื่อเล่น “ต้นข้าว” นักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาการค้าระหว่างประเทศและธุรกิจโลจิสติกส์ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (มจพ.) นักศึกษาแลกเปลี่ยนที่สนใจด้านโลจิสติกส์ เพราะผมคิดว่าเป็นส่วนสำคัญในการดำเนินงานของหลายภาคส่วน ของกระบวนการขนส่ง ผมจึงสนใจเรียนด้านโลจิสติกส์
ผมได้รับรางวัลเรียนดีเป็นเวลา 3 ปีติดต่อกัน และยังรับโอกาสให้เข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ ของคณะ เช่น ได้รับเลือกให้เข้าร่วมการประชุมสัมมนาเกี่ยวกับธุรกิจและอุตสาหกรรมอาหาร จัดโดย Singapore Polytechnic ได้นำเสนอแนวโน้มการเติบโตของธุรกิจและอุตสาหกรรมอาหารในประเทศไทย ผลงานล่าสุดที่ผมทำคือ ได้รับเลือกเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนกับมหาวิทยาลัย Rosenheim Technical University of Applied Sciences ประเทศเยอรมนี
การใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัย และเรียนได้อย่างมีความสุข วิธีที่ง่ายที่สุดสำหรับผมคือ เข้าใจเนื้อหาที่เรียน และการตั้งใจเรียนในห้องเรียน การจดบันทึก ยังช่วยให้เราจำสิ่งที่เรียนได้ง่ายขึ้น การวางตัวที่ดีกับเพื่อน รุ่นพี่ และรุ่นน้อง ก็ช่วยให้การใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยเป็นประสบการณ์ที่ดีขึ้น นอกจากนี้ ควรเข้าเรียนสม่ำเสมอ และการเป็นมิตรกับเพื่อนๆ และอาจารย์ทั้งไทย และต่างประเทศ ทำให้ผมใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยได้อย่างสนุกสนาน เพราะมหาวิทยาลัยนานาชาติที่ผมเรียนอยู่ มีโครงการส่งเสริมให้นักศึกษาได้โอกาสไปเรียนต่างประเทศมากมาย การทำเกรดให้ดี การฝึกการสื่อสารกับชาวต่างชาติ หรือการฝึกพูดภาษาอังกฤษ และการเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ ที่มหาวิทยาลัยจัดให้ เป็นการเตรียมตัวที่ยอดเยี่ยมสำหรับผู้ที่ต้องการสมัครโครงการแลกเปลี่ยนต่างๆ การมีผลวัดระดับความสามารถทางภาษาอังกฤษ เช่น IELTS ก็เป็นตัวช่วยอย่างมาก
การได้เป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่เยอรมนี เป็นเหตุการณ์ที่ประทับใจที่สุด และเป็นประสบการณ์ที่มีค่าที่สุดของผม การได้เห็นระบบการเรียน และวิถีการใช้ชีวิตที่แตกต่าง และได้พบกับอาจารย์ที่มีความสามารถมากมาย บุคลากร และศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัย Rosenheim Technical University of Applied Sciences แต่ละคนนั้น ดูแลนักศึกษาอย่างดี การหาที่อยู่ และการเรียน เป็นไปอย่างราบรื่นโดยความช่วยเหลือจากมหาวิทยาลัย นอกจากการเรียนในห้องเรียน ยังทำกิจกรรมเสริมการเรียนรู้ การเข้าแล็บ การฟังวิทยากรผู้มีความ รู้และประสบการณ์จริง และการเยี่ยมโรงงาน เพื่อดูสถานที่ และกระบวนการทำงานอย่างใกล้ชิด
แน่นอนว่าการใช้ชีวิตในช่วงแรกอาจมีความยากลำบากในเรื่องการสื่อสารเล็กน้อย เนื่องจากผมมีพื้นฐานภาษาเยอรมันที่ไม่แข็งแรง โชคดีของผมที่คนเยอรมันหลายคนใจดี และพยายามสื่อสารภาษาอังกฤษอย่างสุดความสามารถ เมื่อเวลาผ่านไป ผมก็ได้เรียนรู้ภาษาเยอรมันมากขึ้น ผมเริ่มรู้สึกสนุกกับการพยายามฟัง และสื่อสารด้วยภาษาใหม่
สุดท้ายนี้ ผมมองว่าการใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยช่วยให้เกิดมุมมองใหม่ๆ ในการใช้ชีวิตมากขึ้น จำเป็นต้องมีความรับผิดชอบในงานที่ทำ การใช้ชีวิตด้วยการพึ่งพาพ่อแม่ให้น้อยลง และการตั้งใจเรียนเพื่อเป็นบุคลากรที่มีคุณภาพในสังคมต่อไป
