ผม นายภาณุพงศ์ สันติมุนินทร์ (อเล็กซ์) คณะวิทยาลัยนานาชาติ สาขาบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ ชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย นักศึกษาแลกเปลี่ยน เคยเดินทางไปแลกเปลี่ยนการศึกษาตอนเรียนชั้นปีที่ 2 ณ กรุงจาการ์ตา อินโดนีเซีย และเมื่อปีที่แล้วได้ไปเรียนการจัดการโครงการที่สาธารณรัฐเช็ก 2 เดือน ทำให้ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมายในชีวิตต่างแดนครบทุกรสชาติ
ตอนผมอยู่อินโดนีเซีย คนในประเทศส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม แต่มีความเป็นนานาชาติเหมือนกัน อย่างเช่นวัฒนธรรมการกินจะแตกต่างกัน ภาษาก็ต้องปรับตัวนิดหนึ่ง แต่ส่วนใหญ่จะเรียนเป็นภาษาอังกฤษ ทำให้ได้พบกับเพื่อนใหม่ ได้เจอคนหลากหลาย สามารถคุยกับเขาได้ เข้าใจเขาได้ว่ามีลักษณะอย่างไร หลักสูตรนานาชาติของผมที่เคยเรียนในไทย จะมีผู้คนหลายประเทศมากกว่าอินโดนีเซีย อาจพูดได้ว่าประเทศในอาเซียนมีความคล้ายคลึงกัน
ประเทศไทย จะว่าไปแล้วก็อยู่ในลำดับต้นๆ ของอาเซียน แต่ยังตามหลังสิงคโปร์ มาเลเซีย และอินโดนีเซีย ในบางด้าน โดยไทยต้องช่วยกันผลักดันมากกว่านี้ ต้องช่วยกันสร้างระบบการศึกษา เศรษฐกิจ สังคม และนวัตกรรมต่างๆ
ตอนนี้อันดับต้นของอาเซียนอย่างสิงคโปร์ค่อนข้างมีศักยภาพที่สูงมาก ทำให้ประทับใจเป็นอย่างมาก ตั้งแต่ตั๋วรถของประเทศสิงคโปร์ที่มีใบเดียวแต่สามารถใช้ได้ทั้งรถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน รถเมย์ การคมนาคมขนส่งทุกอย่าง เอื้ออำนวยความสะดวกมาก แต่ของไทยจะแบ่งแยก สิ่งที่ดึงดูดของเขามีการ์เด้น บาย เดอะ เบย์ และเมอร์ไลออน พาร์ค นอกจากนี้ เวลาเดินไปในตัวเมือง ที่เป็นผังเมืองสิงคโปร์ทำเป็นแบบดิจิตอล แสดงสถานที่จำลองต่างๆ ภายในประเทศ ที่เป็นระเบียบแบบแผนทันสมัย ถือเป็นจุดแข็งในการต้อนรับนักท่องเที่ยวได้อย่างดี ที่สำคัญคือกฎหมายสิงคโปร์เข้มงวดมาก ห้ามถ่มน้ำลายลงพื้น ห้ามเคี้ยวหมากฝรั่ง ถ้าทำจะถูกปรับเกือบแสน ทำให้ GDP ของประเทศสูงมากเมื่อเทียบกับประเทศอื่นในอาเซียน
ผมประทับใจวัฒนธรรมแต่ละประเทศในอาเซียนที่แตกต่าง และหลากหลายกันออกไป เช่น ได้ลองทานอะไรใหม่ๆ ได้คุยกับผู้คนที่แต่งตัวไม่เหมือนกัน ได้เจออะไรใหม่ๆ ที่ยังไม่เคยเจอ มันมีความหลากหลายทั้งเรื่องของคน ธุรกิจ การเป็นอยู่ ภาษา การกินที่น่าค้นหา มากกว่าที่เราเห็นในประเทศของเรา ผมว่าเป็นข้อดีในการร่วมกันเป็นอาเซียน คืออยู่ด้วยกันมันมีพลังมากกว่า มันเหมือนเราอยู่เป็นเพื่อนกัน มีเพื่อนไปด้วยกันมันจะสนุกกว่า และมีข้อดีหลายๆ ด้าน เหมือนเรามีกลุ่มเพื่อนสนิทในประเทศต่างๆ ที่สามารถไปไหนมาไหนด้วยกันได้อย่างสบายใจ
แต่ก่อนยอมรับว่าไทยอยู่อันดับต้นๆ ในอาเซียน แต่ตอนนี้เริ่มจะช้าไปหน่อยครับ ผมว่าถ้าเราทุกคนช่วยกัน เหมือนเราเป็นจิ๊กซอว์ ซึ่งเอาจิ๊กซอว์ของแต่ละคนมาต่อให้สมบูรณ์ มันก็สมบูรณ์แบบ ถึงตอนนั้นอาจจะขึ้นไปเป็นอันดับต้นๆ ของโลกเลยก็ได้
อีกอย่างภาษาเลยครับทุกคนต้องได้ ภาษาอังกฤษ เพราะถ้าเราไม่ได้ภาษานี้ คือเราแพ้เลยนะครับ จึงอยากฝากให้ทุกคนมุ่งเน้นไปที่เรื่องภาษาให้แข็งแรงมากขึ้น เพื่อที่จะสู้กับคนอื่นได้
