ผมชื่อ นายสิรินคร สุนทรสาร (โน๊ต) กำลังศึกษาระดับปริญญาตรี ปีสุดท้าย สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (มจพ.) จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนสตรีวิทยา 2 ขณะที่ผมเรียนปริญญาตรีมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ผมได้รับอุบัติเหตุ ทำให้ผมต้องพักเรื่องการศึกษาเพื่อรักษาตัว เมื่อผมดีขึ้นแล้ว จึงอยากเรียนต่อปริญญาตรี แต่ด้วยข้อจำกัดทางด้านร่างกาย ผมจึงหาข้อมูล รวมถึง ได้รวบรวมคำแนะนำต่างๆ จนพบว่า มจพ.มีนโยบายที่จะรับผู้พิการเข้าศึกษาสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ เพื่อเปิดโอกาสให้พัฒนาศักยภาพของผู้พิการ และการศึกษาค้นค้วาเพื่อใช้ประกอบอาชีพในอนาคต โดย มจพ.ให้ทุนการศึกษาตลอดหลักสูตร รวมถึง ค่าเช่าหอพัก และค่าใช้จ่ายส่วนตัวอื่นๆ
ผมดีใจมากที่ได้รับทุนการศึกษา ทำให้ผมมีกำลังใจขึ้นมากๆ และได้เตรียมวางแผนเพื่อใช้ชีวิตในสถาบันอุดมศึกษาแห่งนี้ เนื่องจากผมต้องใช้รถเข็นวีลแชร์ ทำให้มีข้อจำกัดหลายๆ ด้าน รวมถึง ข้อจำกัดทางอาชีพ ผมจึงเลือกเรียนวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ เพราะสร้างอาชีพได้ง่าย และยังพัฒนาตนเองเพื่อเพิ่มความสามารถเฉพาะทาง ซึ่งไม่เป็นอุปสรรคกับสภาพร่างกายที่เป็นอยู่
ผมต้องใช้ความพยายามมาก อดทน ขยัน เพราะโอกาสเข้ามาแล้วต้องไข่วคว้า และผมเองไม่ได้จบสายวิทย์-คณิต ต้องมาเริ่มใหม่ มันยากจริงๆ ได้รับความเมตตาจากท่านอาจารย์หลายๆ ท่าน พี่ๆ เพื่อนๆ ในคณะวิศวะเป็นอย่างดีที่คอยช่วยเหลือ แนะนำ และเป็นกำลังใจให้เสมอ… ทำให้ผมเกิดพลังที่จะต้องเรียนให้สำเร็จ สามารถมีอาชีพเมื่อจบการศึกษาออกไปสู่โลกภายนอก ผมใฝ่ฝันอยากเป็นครูสอนหนังสือเด็ก โดยเฉพาะอยู่ชายแดนนะครับ…เพราะรักเด็กๆ
กิจกรรมหนึ่งที่สร้างความประทับแก่ผม และเป็นปลื้มมากๆ คือ พิธีเปิดประชาคมอาเซียนที่ มจพ.จัดขึ้น ซึ่งผมได้รับเกียรติให้ร่วมขึ้นเล่นดนตรี และร้องเพลงประชาคมอาเซียน (Asian Way) ร่วมกับเพื่อนนักศึกษาซึ่งได้ใส่ชุดประจำชาติของ 10 ประเทศในอาเซียน ผมเห็นนักศึกษาจากกลุ่มประเทศอาเซียน เช่น ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา ได้เข้ามาศึกษาที่ มจพ.มากขึ้นเรื่อยๆ ผมรู้สึกดีที่มีโอกาสได้เป็นเพื่อนกับนักศึกษาหลากหลายเชื้อชาติที่เข้ามาเรียนที่นี่ ทำให้ผมได้เรียนรู้ถึงวิถีชีวิต ภาษา และวัฒนธรรมของเพื่อนๆ เหล่านี้ รวมถึง มิตรภาพที่มีให้กัน ผมอยากให้ มจพ.เปิดรับเพื่อนนักศึกษาจากกลุ่มประเทศอาเซียนเพื่อเข้ามาเรียนในจำนวนที่มากขึ้น รวมถึง นักศึกษาพิการจากประเทศกลุ่มอาเซียนด้วย
ผมมีแนวคิดที่จะรณรงค์เชิญชวนเพื่อนนักศึกษาพิการของกลุ่มประเทศอาเซียนให้เข้ามาศึกษาที่ มจพ.เพื่อส่งเสริมความเท่าเทียมกันของประชาคมอาเซียนอย่างแท้จริงด้วย เหตุผลที่ผมมีแนวคิดดังกล่าวคือ เนื่องจากไทยส่งเสริมด้านการพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนพิการมากขึ้น ผมคิดว่าประเทศเพื่อนบ้านนั้น การส่งเสริมคุณภาพชีวิตของคนพิการยังอยู่ในระดับที่เพิ่งเริ่มพัฒนา หากเราให้นักศึกษาจากประเทศเหล่านั้นได้เข้ามาศึกษา เพื่อเปิดโลกทัศน์ของคนพิการ และนำความรู้ที่ได้กลับไปถ่ายทอดให้กับคนพิการในประเทศเขา รวมถึง นำความรู้ที่ได้นำกลับไปพัฒนาประเทศเขาได้ เพราะการศึกษาสามารถยกระดับคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้นได้ นอกจากนี้ อยากให้ มจพ.ปรับปรุงพื้นที่ในมหาวิทยาลัยมีเส้นทางสำหรับคนพิการ และคนปกติที่ใช้ร่วมกันได้ และอาจเป็นมหาวิทยาลัยต้นแบบของไทยได้ด้วย
ความฝันเล็กๆ อีกอย่างหนึ่งของผม คือการเป็นเจ้าของกิจการร้านอาหารเล็กๆ น่ารักๆ ครับ ปัจจุบันงานอดิเรกของผมหลังเลิกเรียน หรือเวลาว่าง ผมจะขายยำปลาแซลมอนเพื่อหารายได้พิเศษ จากการขาย แซลมอนซาซิมิ Delivery สนใจยกหูมาที่ 08-4692-1625 ได้นะครับ
สิรินคร สุนทรสาร
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มจพ.
