เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ผศ.ดร.ธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์ อาจารย์คณะรัฐศาสตร์ ม.รังสิต เปิดเผยว่า จากการค้นคว้าเอกสารต่างๆ ตนได้พบข้อมูลว่า หลังเสียกรุงศรีอยุธยา เมื่อ พ.ศ. 2310 เป็นยุคข้าวยากหมากแพง ประชาชนหนีไปอยู่ตามป่าเขา และตามหัวเมืองห่างไกลอื่นๆ รวมทั้งถูกกวาดต้อนไปพม่าอังวะนับแสนคน ดังนั้น จำนวนประชาชนที่เคยมีมากและหนาแน่นในเมืองต่างโดยรอบอยุธยา จึงเหลือไม่มากนัก จากสภาพการณ์ดังกล่าวนี้ พระเจ้าตากจึงต้องหาทางเพิ่มพูนประชาชนให้แก่เมืองหลวงให้มากและเร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นก็อาจมีกำลังไม่พอที่จะปกป้องคุ้มครองอาณาจักรใหม่ได้หากมีกองทัพใหญ่บุกเข้ามาอีก
“วิธีการเพิ่มประชาชนให้กับบ้านเมืองตนเองในโลกโบราณที่สำคัญก็คือการทำสงครามไปตีรัฐบ้านเมืองอื่นโดยรอบ แล้วกวาดต้อนครัวเรือนเข้ามา อีกวิธีการคือดึงดูดให้คนอพยพเข้ามาเอง หากคนเหล่านั้นรู้สึกว่าอยู่ที่กรุงธนบุรีแล้วชีวิตมีสุข มีข้าวปลาอาหารอุดมสมบูรณ์ ไม่ถูกเอาเปรียบ วิธีการที่พระเจ้าตากใช้จนกล่าวได้ว่าเป็นเอกลักษณ์อันสำคัญของพระองค์ คือการแจกการโปรยทาน หลักคิดหลักปฏิบัติของพระเจ้าตากที่เห็นได้ชัดจากเอกสารคือ เมื่อบ้านเมืองยังทุกข์ยาก ก็ต้องช่วยให้คนมีข้าวกิน ภารกิจแรกๆ คือพระเจ้าตากทรงหาเงินแล้วไปซื้อข้าวจากพ่อค้าต่างแดนที่บรรทุกข้าวมาขาย ซื้อแจกคนในเมืองหลวงพระองค์เลยทีเดียว เพื่อให้คนมีข้าวกินก่อน
อีกหนึ่งวิธีการที่จะเห็นบ่อยๆ คือโปรยทาน พระเจ้าตากจะใช้วาระที่เข้าไปในวัดสำคัญของเมืองต่างๆ เพื่อบูชาพระพุทธรูปพระบรมธาตุประจำเมือง ถัดนั้นก็จะโปรยทานเป็นเงินให้แก่ประชาชน” ผศ.ดร.ธำรงศักดิ์ กล่าว
ผศ.ดร.ธำรงศักดิ์ กล่าวเพิ่มเติมว่า นอกจากนี้ตลอดการเดินทางของพระองค์ เมื่อผ่านหมู่บ้านใดก็จะทรงแจกเงินตลอดทาง วิธีการเหล่านี้ที่พระเจ้าตากทรงใช้ เราจะไม่เคยได้เห็นในยุคสมัยใดๆ เลย อันนี้อาจเพราะยุคของพระองค์เป็นยุคที่บ้านเมืองเสียหายอย่างมาก จึงต้องใช้วิธีการพิเศษ การแจกข้าวและการโปรยทานช่วยให้ชีวิตใหม่ ให้ความหวังแก่ประชาชน
