หลังควันรัฐประหารเริ่มจางลง ในปี 2558 มักได้ยิน พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้า คสช.พูดตอกย้ำอยู่บ่อยครั้งว่า “ผมไม่ใช่นักการเมืองๆๆๆ”
พร้อมๆ กระหน่ำเสียงเพลงกรอกหูวันละหลายเวลา “เราจะทำตามสัญญา ขอเวลาอีกไม่นาน…”
ประสานกับเสียงจากโฆษกประจำสำนักนายกฯว่า คสช.มาทำงานด้วยเหตุความจำเป็น และนายกฯก็มีตารางทำงานชัดเจนตามโรดแมป ขอยืนยัน ยังคงเดินตามโรดแมป ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ปี 2559 พล.อ.ประยุทธ์ยังคงหน้าตาขึงขังและเสียงเข้ม “อย่าหวังว่าผมจะพูดเพราะ พูดเพราะแล้วโกหกผมไม่ทำ ผมไม่ใช่นักการเมือง”
กระทั่งในปี 2560 ก็ยังคงปากแข็ง
“ผมไม่ใช่นักการเมือง ผมไม่ดีลกับใครทั้งนั้น”
รุ่งขึ้นปี 2561 วันแรกที่ราชการทำการ “3 มกราคม”
หลังจากประชุม ครม.เสร็จพบหน้าสื่อมวลชน พล.อ.ประยุทธ์ยิ้มใส่พร้อมกับคำประกาศโลกตะลึง
“วันนี้เป็นวันแห่งความสุข เป็นวันแห่งรอยยิ้ม ผมก็ยิ้มเยอะๆ แต่เก่าผมยิ้มแล้วหุบเร็วเพราะเป็นคนไม่ค่อยยิ้มเท่าไหร่ วันนี้ผมต้องเปลี่ยนแปลง เพราะผมไม่ใช่ทหารเข้าใจไหม ผมเป็นนักการเมืองที่เคยเป็นทหาร”
นั่นเป็นสัญญาณบอกได้ว่า วันเลือกตั้งใกล้เข้ามาแล้ว !
“ความพร้อม” ทำให้ยิ้มกว้าง และไม่หุบเร็ว
จากนั้น นักการเมืองสาย กปปส.ก็เริ่มโยนหินถามทางเพื่อปูทางให้นายกฯคนนอก
แต่นักการเมืองอีกฝ่ายก็รู้ทัน
“สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล” จึงดักคอว่า ถ้าต้องการจะเป็นนายกฯต่อก็ให้ตั้งพรรคหรือเข้าสังกัดพรรค แล้วลงสมัครรับเลือกตั้งจะแบบแบ่งเขตหรือลงปาร์ตี้ลิสต์ก็ได้ ไม่ใช่เล่นบทอีแอบ พอถึงเวลาก็อาศัยกระบวนการที่ออกแบบไว้ ใช้เสียงสนับสนุนจาก ส.ว. 250 เสียง ที่ไม่ได้มาจากประชาชนเลย
“ชัยเกษม นิติสิริ” อดีตอัยการสูงสุดและรัฐมนตรียุติธรรม ฟันธงว่า ดูจากประวัติศาสตร์ ทุกครั้งที่มีการปฏิวัติ ทุกคนมีเจตนาอย่างเดียวกันคือ อยู่ต่อ
เป็นความจริง
วันนี้ พล.อ.ประยุทธ์ ประดุจ “หัวหน้าแห่งหัวหน้าพรรคพลังประชารัฐ” ขณะที่ พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ลูกพี่ใหญ่แม้จะยังขัดๆ เขินๆ เมื่อถูกทาบให้นั่งเป็น “ประธานคณะกรรมการยุทธศาสตร์” พลังประชารัฐแต่ก็คือ “ตัวจริง”
ก่อนนี้ ใครถามเรื่องสืบทอดอำนาจ ทำเป็นโมโหควันออกหู
วันนี้ เปิดหน้าหมดแล้ว ไม่ขัดเขินแล้ว !?!!
