จากกรณีที่นางมณตา หยกรัตนกาญ หรือนางไก่ หรือหญิงไก่ ได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของเศรษฐินี ที่ จ.อุดรธานี ทราบชื่อคือ นางฉวีวรรณ ตั้งวิริยะกุล ตรวจสอบพบว่ามีพยานระบุว่า เมื่อปี 2546 นางไก่เคยมาพร้อมกับนายปิติ ตั้งวิริยะกุล สามีเก่าของเศรษฐินีรายนี้ กระทั่งญาติของนางฉวีวรรณ ระบุว่านางฉวีวรรณ ได้หายตัวไป ต่อมาพบว่านางฉีวรรณ ตั้งวิริยะกุล ได้เดินทางเข้ารับการรักษาตัวที่ คลินิกหมออุดม อ.สว่างแดนดิน จ.สกลนคร และเสียชีวิตจากโรคมะเร็งตับ ในวันที่ 2 ธันวาคม 2546 มีการนำศพไปตั้งบำเพ็ญกุศลที่ วัดศรีสว่าง อ.สว่างแดนดิน จากนั้นที่ดินของนางฉวีวรรณ ถูกโอนกรรมสิทธิ์ ให้นาย ปิติ ตั้งวิริยะกุล และถูกขายให้กับผู้อื่นในราคา 8 ล้านบาท นอกจากนี้ยังพบว่าในรายละเอียดการแจ้งตายของนางฉวีวรรณ มีนางมณตา เป็นผู้แจ้งการตาย
ผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปยัง คลินิกหมออุดม ถ.นิตโย อ.สว่างแดนดิน พบกับ นายแพทย์อุดม แพะเจริญชัย เจ้าของคลินิกกำลังวุ่นอยู่กับการรักษาคนไข้ จากนั้นจึงนำเอาเอกสารประวัติการรักษา นางฉวีวรรณ มาชี้แจงว่า รักษานางฉวีวรรณ จริงตั้งแต่เริ่มแรก คนไข้เข้ามาให้การรักษาเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2546 บอกว่าตาเหลืองเป็นดีซ่าน เบื้องต้น เห็นนางฉวีวรรณ แต่งตัวธรรมดาไม่มีท่าทีจะเป็นเศรษฐินี ระหว่างการรักษา ตรวจพบมีจุดในตับ 3 จุด ท่อน้ำดีอุดตันไม่เป็นนิ่วก็เป็นมะเร็ง และพบการอักเสบในตับ 65 หน่วย เพิ่มสูงขึ้นทุกครั้งเมื่อทำการตรวจรวมทำการรักษา 16 ครั้ง ลุกลามจนเป็นมะเร็งตับ แปลกใจทุกครั้งจะเห็นนางฉวีวรรณมาคลินิกคนเดียวโดยไม่มีญาติมาด้วย สุดท้ายนางฉวีวรรณ ได้เดินทางมาพบตนอีก เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2546 เพื่อขออยู่ใกล้หมอ เนื่องจากเหนื่อยอ่อนแรง แต่ตนยืนยันว่าตนไม่สามารถให้คนไข้นอนรักษาแบบโรงพยาบาลได้ แต่นางฉวีวรรณตัดสินใจพักอยู่ ระหว่างนั้นรักษาตามอาการ ตามระเบียบที่คลินิกจะทำได้ กระทั่ง วันที่ 2 ธันวาคม 2546 เวลา 09.30 น.นางฉวีวรรณ ได้เสียชีวิตลงจากโรคมะเร็งตับ
นายแพทย์อุดม กล่าวอีกว่า เวลา 10.00 น.วันที่นางฉวีวรรณ เสียชีวิต ตนได้เขียนจดหมายนมัสการพระคุณเจ้าสกล วัดป่าศรีสว่าง เพื่อความอนุเคราะห์ เนื่องจากนางฉวีวรรณ ไม่มีญาติมาด้วย พร้อมชี้แจงสาเหตุการเสียชีวิตกำกับไปกับจดหมาย เพื่อตั้งศพทำพิธีทางศาสนา 3 วัน ระหว่างวันที่ 2-5 ธันวาคม 2546 จากนั้น เวลา 14.00 น. ได้ดำเนินการเคลื่อนย้ายศพไปยังวัดและทำการติดต่อประสานหาญาติตามเอกสารประวัติ ที่นางฉวีวรรณ แจ้งไว้ส่วนตนทำงานปกติ ให้พนักงานดำเนินการเพื่อตามหาญาติ จากนั้นไม่ทราบว่าอย่างไรต่อ ต่อมาในคืนวันที่ 4 ธันวาคม 2546 วันสุดท้ายของการสวดอภิธรรมศพ ตนได้เดินทางไปร่วมงานสวดอภิธรรมศพ พบญาติมาร่วมงานพอสมควร และเจอกับสุภาพสตรีคนหนึ่ง อายุเกือบกลางคน แต่งชุดดำภูมิฐาน ดูมีฐานะร่ำรวย จึงได้พูดคุยกับสุภาพสตรีคนนั้น บอกว่าเป็นญาตินางฉวีวรรณ อ้างตนว่าเป็นคุณหญิง ร่ำรวยมากจากการเสี่ยงโชคถูกหวยทุกงวด และระบุอีกว่า สามารถใบ้หวยได้แม่นยำ จึงติดตลกเอ่ยขอหวยในเวลานั้นสุภาพสตรีอ้างว่า ให้หวยวันนี้ไม่ได้ รอวันที่ 15 ธันวาคม 2546 จะมีญาณทิพย์มาบอกจึงจะให้หวยได้
นายแพทย์อุดม กล่าวว่า วันสุดท้าย 5 ธันวาคม 2546 วันฌาปนกิจ มีญาติของนางฉวีวรรณมาร่วมงาน มากกว่า 50 คน การฌาปนกิจดำเนินการไปตามประเพณีทางศาสนา วันดังกล่าวสุภาพสตรีท่านนั้นก็มาร่วมงานด้วย ภายในงานไม่พบรถหรู หรือรถนำขบวนใดๆ จนดำเนินการแล้วเสร็จ ก็หมดหน้าที่ของตนไม่ทราบว่าอัฐฐิทางญาติจะไปเก็บไว้ที่ใดหรืออย่างไรต่อ ตนไม่ทราบเรื่อง และจากกรณีที่มีการสงสัยว่าได้ติดต่อสุภาพสตรีที่อ้างว่าเป็นคุณหญิงนั้น ตนไม่ได้ติดต่อเพียงแต่ให้หมายเลขโทรศัพท์ไว้ เพื่อรอการโทรมาบอกหวยของคุณหญิงที่อ้างว่าให้หวยแม่นถูกทุกงวดเพื่อจะรอดูว่าจะเป็นไปตามที่คุยโวหรือไม่ ปรากฏว่า วันที่ 15 ธันวาคม 2546 ทั้งวันไม่ได้มีการติดต่อใดๆกลับมา ทั้งนี้ยืนยันว่านางฉวีวรรณเข้ารับการรักษาตามปกติที่คลินิกและป่วยทรุดหนักลงเรื่อยๆ ตามประวัติการรักษาคนไข้ที่เก็บไว้เป็นหลักฐาน ยืนยันว่าไม่ได้เกี่ยวข้องกับสุภาพสตรีที่อ้างตัวว่าคุณหญิงใดๆทั้งสิ้น
จากนั้นผู้สื่อข่าวจึงเดินทางไปยัง วัดป่าศรีสว่าง พบพระรูปหนึ่งที่จำวัดอยู่ให้การว่า พระคุณเจ้าสกล มรณะภาพไป แล้ว และยืนยันว่ามีการตั้งศพบำเพ็ญกุศลของนางฉวีวรรณจริง ตามเอกสารสมุดบันทึกของวัดที่เคยได้อ่าน แต่ตอนนี้ไม่ทราบว่าไปไหน ส่วนอาตมาจำพรรษาที่วัดแห่งนี้ เมื่อปี 2547 จึงไม่ทราบรายละเอียดมากนัก
