ในเว็บไซต์ “ศิลปวัฒนธรรม” (นิตยสารเครือมติชน) กล่าวถึงเรื่อง “ไข้หวัดใหญ่สเปน” เมื่อ 100 ปีก่อนว่า เกิด Spanish flu จากไวรัส A (H1N1) ครั้งร้ายแรงที่สุด ภายใน 18 เดือน ผู้คนทั่วโลกล้มตายไปไม่น้อยกว่า 40 ล้านคน
จากวิกฤตการณ์นั้นทำให้มนุษย์ก็ต้องทำความเข้าใจกับ “ไข้หวัดใหญ่” ที่เคยมีมาตามฤดูกาลกันใหม่
ได้เรียนรู้ จนรู้จักหน้าตาและชนิดของเจ้าไวรัสร้าย กระทั่งคิดค้นยารักษาและวัคซีนป้องกัน
แต่ “ไข้หวัดใหญ่” ก็หาได้หายสาบสูญไปจากโลกนี้ไม่ปี พ.ศ.2500 ก็มี “เอเชียน ฟลู” จากไวรัสเอ (เอช2เอ็น2)
ปี พ.ศ.2511 มี “ฮ่องกง ฟลู” ต่อมาในปี พ.ศ.2520 เอช1เอ็น1 ระบาดอีกครั้ง เรียก “รัสเซียน ฟลู”
กระทั่งปี 2552 ก็ยังมี “ไข้หวัดใหญ่” เอช1เอ็น1 สายพันธุ์ใหม่ระบาดที่เม็กซิโก ปีนั้นคร่าชีวิตผู้คนทั่วโลกเกือบ 20,000 คน
“ไข้หวัดใหญ่” อยู่ร่วมกับมนุษย์มาเนิ่นนาน ใครๆ ก็รู้จัก ที่จริงแล้วทั่วโลกจะมีผู้เสียชีวิตจากไข้หวัดใหญ่ทุกปี แต่ที่กระชากขวัญมนุษยชาติชวนสยดสยองที่สุดคือ “ไข้หวัดใหญ่สเปน” ในปี พ.ศ.2461-2462
แต่ผู้คนล่วงพ้นจากวิกฤตการณ์ไข้หวัดใหญ่สเปนมาแล้ว 100 ปี ถึงแม้จะเคยมี “บทเรียน” แต่ก็เก่าและนานเกินชั่วอายุคนจนลืม
และที่ลืมยิ่งไปกว่านั้นก็คือ ลืมความสมดุลในการอยู่ร่วมกันระหว่าง “มนุษย์” กับ “ธรรมชาติ” !
ในระยะ 100 ปีมานี้ มนุษย์ผู้ฉลาดและวิเศษได้พัฒนาอารยธรรมด้วยการเบียดเบียนทำลายธรรมชาติชนิดสุดลิ่มทิ่มประตู
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีชวนให้เชื่อว่า มนุษย์มีอิสระ ไร้ขีดจำกัด ไม่มีสิ่งใดที่มนุษย์จะเอาชนะไม่ได้ นั่นทำให้ลืมไปว่า ทุกคนเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติที่ต้องอยู่ภายใต้ “กฎของป่า” เช่นเดียวกับสัตว์โลกและสรรพสิ่ง
“ธรรมชาติ” มีความเป็นระเบียบ มนุษย์เป็นเพียงเศษเสี้ยวส่วนหนึ่งของธรรมชาติ ไม่อาจแยกตัวเป็นอิสระ มีเกิด แก่ เจ็บ และแตกดับ
ถึงจะเป็นสัตว์โลกที่ฉลาดและวิเศษเมื่อถูกธรรมชาติเอาคืนด้วยชีวิต มนุษย์ก็ต้อง “เปลี่ยน”
วิกฤตการณ์จาก “โควิด-19” ไม่ได้เปลี่ยนโลก
มนุษย์ต่างหากที่จะต้องมีความยับยั้งชั่งใจ ลดความเชื่อมั่น ลดความอหังการลง ปรับเปลี่ยนทัศนคติและดัดแปลงวิถีชีวิตใหม่
“กฎของป่า” มีความแน่นอนเสมอ !!?!!
