ประสบการณ์ก่อนนี้สอนว่าผู้ชุมนุมที่ไม่มีเส้น มีเพียงมือกับสมองและเสียงเรียกร้อง ยังไม่เคยมีปรากฏที่จะได้รับชัยชนะ
ก่อนรัฐประหาร 22 พ.ค.2557 ใช้ “ม็อบมีเส้น” ชุมนุมทางการเมืองปูทางสู่ชัยชนะ
น้อยครั้งนักที่การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในประเทศที่ยังไม่พัฒนาจะมาจาก “ข้างล่าง”
นับจากปี 2475 เป็นต้นมาประเทศไทยไม่เคยมีการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในเชิงคุณภาพที่ส่งผลต่อโครงสร้าง
“กฎ” มีเพียงว่า รัฐประหารแล้วชนะเป็น “รัฐบาล” ถ้าแพ้เป็น “กบฏ” !
คนที่มีปืนจึงไม่เชื่อในพลังประชาชน
มือทั้งสองกับสมองและข้อเรียกร้องแทบไม่มีความหมาย หลักการที่แบ่งแยกอำนาจระหว่างฝ่ายบริหาร นิติบัญญัติ ตุลาการ เป็นคล้าย “ภาพลวงตา”
ที่รัฐบาลต้องการคือกองทัพหนุนหลัง
ถ้ามีการชุมนุมทางการเมืองของกลุ่มนอกสังกัด รัฐบาลก็มักจะปั้นเรื่องราวขึ้นมาปั่นหัวผู้คนจนหลงงมงายกระทั่งกลายเป็น “ม็อบ” ที่พร้อมจะชน “ม็อบ”
หากแต่คราวนี้ ม็อบเป็นลูกซึ่งใสซื่อบริสุทธิ์ของพ่อแม่ เป็นหลานของปู่ย่าตายายลุงป้าน้าอา ที่บังเอิญรู้ทันและจับการโกหกฉ้อฉลได้ แล้วประกาศว่า “ไม่ทน”
6 ปีมาแล้วที่คนหน้าเดิมคณะนี้มีอำนาจและสามารถทำให้ผู้คนจำนวนหนึ่งงมงายในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ให้ความยุติธรรมไม่ได้ พูดจาโฆษณาให้ร้าย ใช้ทุกกลไกที่มีทำลายฝ่ายที่เห็นต่าง สร้างความเกลียดชัง ยุยงให้แตกแยก อาฆาตมาดร้าย ใช้กฎหมายกลั่นแกล้งรังแก ไม่ปรองดอง เล่นพรรคเล่นพวก ยาเสพติด ทุจริตคอร์รัปชั่นเต็มบ้านเต็มเมือง
จริงทีเดียวว่า การจับโกหกเป็นเรื่องยากและทุกสังคมย่อมต้องมีฝ่ายจารีตที่ลุ่มหลงไร้เหตุผลพร้อมจะต่อต้านการเปลี่ยนแปลง
แต่ประจักษ์หลักฐาน “การฉ้อฉลทางอำนาจ” เห็นกันทนโท่ !
ที่บอกว่า “ขอเวลาอีกไม่นาน” และ “เราจะทำตามสัญญา” ท้ายที่สุดก็ปรากฏออกมาเป็น “รัฐธรรมนูญ ฉบับนี้ดีไซน์มาเพื่อพวกเรา” กับ “ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี”
รัฐบาลนี้เกิดจากใช้เล่ห์เพทุบายสืบอำนาจรัฐจาก “คสช.” ความสำคัญของ “เรือดำน้ำ” ย่อมเหนือกว่าปากท้องของประชาชน
อนาคตของ “ไม้ใกล้ฝั่ง” คือเชิงตะกอนกับหลุมฝังศพ ยังจะขีดเขียนอะไรใน “ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี” ให้คนรุ่นหลังเดินตาม !?!!
