คุณณัฏฐพล ทีปสุวรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการคงจะนึกไม่ถึงว่าจะมี “วันนี้”
วันที่เด็กเห็นว่าผู้ใหญ่ประพฤติตนเป็น “อุปสรรค” การพัฒนาประเทศ เด็กนักเรียนท้าดีเบตรัฐมนตรี เด็กหมดสิ้นความเกรงอกเกรงใจแบบเก่าๆหากแต่กลับลุกขึ้นมาทวงศักดิ์ศรี ความเท่าเทียมอย่างมีเหตุผล
อย่า-อย่าเพิ่งชักแม่น้ำทั้งห้า อย่าเพิ่งอวดอ้างว่าอาบน้ำร้อนมาก่อนเอ็ง อย่าเพิ่งตีโพยตีพาย อย่าเพิ่งลำเลิกบุญคุณ
เมื่อเด็กถาม ท่านก็ควรตอบ แต่ถามภูเขา ไฉนพาไปออกทะเล ถามปลา ตอบนก ตอบไม้ ถามปัญหาความรุนแรงในโรงเรียน กลับไปบอกว่าครูมี 5 แสน
จะมีรัฐมนตรีเอมไว้ทำไม !
กล่าวโดยธรรมชาติ “เด็ก” จะมีความอ่อนไหวจากการประพฤติปฏิบัติของผู้ใหญ่ ยิ่งในสังคมนิยมเผด็จการ ผู้ใหญ่มีแนวโน้มลุแก่อำนาจ เด็กได้เรียนรู้จากที่เห็น เด็กได้ยินจากที่พูด จึงไม่แปลกที่จะเกิดบทเพลงล้อผู้ใหญ่อย่างเจ็บแสบเฉียบคมที่ว่า
“ผู้ใหญ่เอ๋ย ผู้ใหญ่ดี ต้องมีหน้าที่ 10 อย่างด้วยกัน
หนึ่ง เปิดกว้างศาสนา สอง รู้ค่าคนด้วยกัน สาม มีวิจารณญาณ สี่ วาจานั้นไม่แดกดัน เหยียดหยาม ห้า คิดทำด้วยเหตุผล
หก เคารพคนมองต่าง เจ็ด วางใจให้เป็นกลาง ฟังผู้น้อยดูบ้าง อย่าเพิ่งรีบค้าน แปด มีอัตตาจงขจัด
เก้า อย่าจำกัดประสบการณ์ เรียนรู้โลกใหม่ไพศาล ให้เท่าทันการณ์นานาชาติพัฒนา สิบ ทำตนให้น่าเอาอย่าง รู้จักขอโทษบ้าง และไม่สร้างแต่ปัญหา ผู้ใหญ่สมัยชาติพัฒนาร่วมจับมือเด็กพาชาติไทยเจริญ”
ทหารไม่มีวินัย ละเมิดกฎหมาย ฉีกรัฐธรรมนูญ กฎหมายสูงสุดของประเทศ ถ่ายโอนอำนาจด้วย “ความรุนแรง” ใช้กำลังทหารและอาวุธของกองทัพล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตย
ผลพวงของ 22 พ.ค.2557 จึงได้มาถึงวันนี้
แต่เมื่อเด็กลุกขึ้นทักท้วงให้แก้ไข “กติโกง” แทนที่จะเริ่มต้นด้วยการสำรวจตรวจสอบ “พฤติกรรม” ยอมรับแล้วปรับปรุง ผู้เป็นใหญ่กลับตอบโต้ด้วยการใช้ทุกกลไกที่มีอยู่ “คุกคาม” เด็ก
ใช้ตั้งแต่ครูบาอาจารย์ ผู้บริหารโรงเรียน คุกคาม ลิดรอน ใช้ตำรวจจับกุมดำเนินคดี ส่งเข้าเรือนจำ
แว่วได้ยินเสียงเพลงที่เคยขับขาน…
แผ่นดินจะดีในไม่ช้า ความสุขจะคืนมา…ประเทศไทย
แต่ทำไมในวันนี้ ผู้เป็นใหญ่กลับเห็น “เด็ก” กลายเป็นภัยคุกคามความมั่นคง ถึงกับสั่งเตรียม “หน่วยปราบจลาจล” เอาไว้รับมือการชุมนุมวันที่ 19 กันยายน !?!!
