เบื้องหน้า เบื้องหลัง เสือพิการ เหลือ 3 ขา

อุ้งตีนเสือโคร่ง ที่พบเจอในป่าอนุรักษ์ตรงบริเวณข้างเคียงกับจุดที่ชายชาวบ้านร่างชุ่มเลือดบอกกับสื่อว่า โดนเสือรุมทำร้าย น่าจะเป็นเหตุผลที่เพียงพอ ที่ทำให้เชื่อได้ว่า เสือโคร่งสามขานั้น ไม่ได้มีเพียงสามขามาแต่กำเนิด

แต่ เดี๋ยวก่อน อย่าได้คิดว่าชิ้นส่วนที่ได้พบเจอนั้นเป็นของ “เจ้าสามขา” ที่ร่องรอยของแผลแห้งสนิท ไม่มีน้ำเหลืองบ่งชี้ว่ามีอาการอักเสบ ซึ่งตีความได้ว่า ความบาดเจ็บคงเกิดขึ้นมานานพอควรแต่ ไม่นานขนาดว่าเป็นมาตั้งแต่เกิด

อุ้งชิ้นนั้น มันบอกอะไรเราได้อีกหรือไม่…..นอกจากความบังเอิญของสองเรื่องที่ไม่ควรจะได้เกิดขึ้นในบริเวณเดียวกัน ถ้า..วันนั้นไม่มีเสือโคร่งที่อยู่ในสภาพเครียด หวั่นวิตก กับชีวิตตัวเองที่ติดอยู่กับสิ่งพันธนาการที่เกิดมามีชีวิตเพิ่งได้เจอะเจอ แล้วดิ้นรนหลุดรอดไปในนาทีสุดท้ายที่พบกับมนุษย์ผู้สร้างพันธะนั้นไว้

เมื่อหลุดพ้นจากพันธนาการไป เสือโคร่ง ตัวนั้นจะใช้ชีวิตอยู่อย่างไร เมื่อธรรมชาติสร้างมันมาให้เป็นผู้ล่า ที่ชีวิตของมันนั้นต้องพึ่งพาสัตว์ที่เป็นเหยื่อ ซึ่งในทุกๆ ของการล่าหากินของเสือโคร่งนั้น เป็นการใช้ประโยชน์อย่างคุ้มค่าและสูงสุด อีกทั้งยังแบ่งปันไปยังสัตว์กินเนื้อชนิดอื่นๆที่ไม่อาจล่าสัตว์ใหญ่ได้ด้วยตนเอง มันเป็นการทำหน้าที่ตามที่ ธรรมชาติ ได้มอบหมายมาให้คือเป็น “พี่ใหญ่” ของระบบนิเวศ ที่ รักษาสมดุลย์ ค้ำจุน และเผื่อแผ่

ส่วนมนุษย์นั้นเล่า ที่กล่าวว่า เมื่อทำให้เสือตายแล้วก็ต้องการให้เกิดประโยชน์มากที่สุดรวมถึงผืนหนัง มันเป็นพฤติกรรมหรือคำกล่าวอ้าง ที่ได้รับมอบหมายมาจากใคร? ไม่ใช่จากธรรมชาติของมนุษย์ทั่วไปแน่นอน