เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม เวลาประมาณ 17.30 น. ผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปที่บ้านหลังหนึ่งในหมู่บ้านกานดา หมู่ 3 ต.นาดี อ.เมือง จ.สมุทรสาคร เพื่อพบกับนางสาวชลลดา พุ่มอิ่ม หรือน้องน้ำขิง อายุ 16 ปี ที่ครั้งหนึ่งด้วยอายุเพียง 6 ขวบ เคยได้เขียนจดหมายขอให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ ทรงหายจากอาการประชวรขณะทรงเข้ารักษาพระวรกายที่โรงพยาบาลศิริราช จนในอีก 1 สัปดาห์ต่อมา ได้มีจดหมายจากสำนักราชเลขาธิการตอบกลับมา 1 ฉบับว่า “ถึงเด็กหญิงชลลดา พุ่มอิ่ม ตามที่ขอพระราชทานถวายพระพรชัยมงคล ในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ไปประทับ ณ โรงพยาบาลศิริราช ตามคำกราบบังคมทูลเชิญของคณะแพทย์ เพื่อถวายการรักษา เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2549 นั้น ได้นำความกราบบังคมทูลพระกรุณาทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทแล้ว ทรงขอบใจ ลงวันที่ 4 กันยายน 2549” สร้างความปลาบปลื้มให้กับน้องน้ำขิงและครอบครัวอย่างมาก และเก็บรักษาจดหมายนี้ไว้อย่างดี
นางสาวชลลดาได้เล่าว่า เมื่อตอน 6 ขวบนั้นเห็นในหลวงทรงพระประชวร อยากจะเขียนจดหมายถึงพระองค์ท่าน เพื่อขอให้พระองค์ท่านทรงหายจากพระอาการประชวร ซึ่งทีแรกก็ไม่กล้าเขียน ด้วยความเป็นเด็กลายมือก็ไม่สวย ใช้คำราชาศัพท์ก็ไม่เป็น ก็เลยถามแม่ว่าอยากจะเขียนจดหมายหาในหลวง ลูกจะเขียนได้มั้ย และต้องเขียนอย่างไร ใช้คำแบบไหน แม่ก็บอกว่าเขียนได้ โดยใช้คำธรรมดาสามัญนี่แหล่ะ ซึ่งตนก็รีบเขียนทันที โดยมีเนื้อความเท่าที่จำได้คือ ขอให้ในหลวงทรงหายพระประชวรโดยเร็ว จากนั้นก็ขอให้แม่เอาไปส่งให้ จนกระทั่งเมื่อเวลาผ่านไปประมาณ 1 อาทิตย์ มีจดหมายตอบกลับมา ก็ดีใจเป็นอย่างมากและขอให้แม่เก็บรักษาจดหมายไว้ให้ โดยทุกๆ ครั้งที่ลงมาจากจังหวัดกาญจนบุรี เพื่อมานอนค้างบ้านที่จังหวัดสมุทรสาครก็จะต้องเอาจดหมายฉบับนี้มานั่งดูนั่งอ่านเสมอ
นางสาวชลลดายังบอกอีกว่า ตนนั้นรักและเทิดทูนในหลวงเป็นอย่างมาก เพราะพระองค์ท่านไม่เหมือนพระราชาหรือพระมหากษัตริย์ที่ใดในโลก ในความรู้สึกของตนนั้นพระองค์ท่านทรงเป็นบุคคลที่คนธรรมดาสามัญอย่างเราสามารถเข้าถึงได้ พระองค์ท่านทรงดูแลและห่วงใยประชาชนทุกคน พระองค์ท่านทรงมีคำสอนที่ยิ่งใหญ่คือ ให้คนไทยดำเนินชีวิตแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งทุกวันนี้ครอบครัวของน้องน้ำขิงก็นำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวงมาปรับใช้กับอาชีพการทำเกษตรกรรมของครอบครัว
ด้านนางสาวนิลุบล สุวัฒนมงคลชัย มารดาของนางสาวชลลดา กล่าวว่า ตั้งแต่น้องน้ำขิงจำความได้ ก็จะสอนให้น้องได้รับรู้ถึงพระราชกรณียกิจของในหลวง สอนให้น้องได้รู้จักพระมหากษัตริย์ไทยแห่งราชวงษ์จักรีทั้ง 9 พระองค์ ซึ่งน้องก็จะมีนิสัยรักและเทิดทูนในสถาบันพระมหากษัตริย์มาตลอด และมักจะถามหลายสิ่งหลายอย่างที่เกี่ยวกับในหลวงเสมอมา ซึ่งพ่อกับแม่ก็จะคอยสอนและตอบคำถามในสิ่งที่ลูกอยากรู้ ส่วนในเรื่องของจดหมายที่ได้รับกลับมานี้ ก็เป็นที่สร้างความปลาบปลื้มใจและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ เพราะไม่คิดว่าพระองค์ท่านจะทรงตอบกลับ ซึ่งหลังจากนี้ก็จะนำไปใส่กรอบประดับไว้ที่บ้านเคียงข้างกับพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ไทยรัชกาลที่ 9
