น.ส.กิตติญา ช่วยนุกิจ อายุ 57 ปี อยู่บ้านเลขที่ 28/1 หมู่ 3 ต.นาชะอัง อ.เมือง จ.ชุมพร อาจารย์โรงเรียนศรียาภัย เปิดเผว่า ก่อนปี 2541 จังหวัดชุมพรประสบอุทกภัยครั้งใหญ่ๆ ปีละไม่ต่ำกว่า 2 ครั้ง ซึ่งสร้างความเสียหายแก่ชีวิตและทรัพย์สินของชาวชุมพรเป็นอย่างมาก มูลค่าความเสียหายครั้งละไม่ต่ำกว่า 1 พันล้านบาท แต่หลังน้ำท่วมใหญ่จากพายุโซนร้อนซีต้าที่เกิดขึ้นเมื่อปลายเดือนสิงหาคม 2540 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในหลวงรัชกาลที่ 9 ได้ส่งนายดิสธร วัชโรทัย จากสำนักพระราชวัง ลงมาปรึกษาหารือกับผู้ว่าราชการจังหวัดชุมพรในขณะนั้น (ดร.สุรพล กาญจนะจิตรา) เนื่องจากทรงทราบว่าจะมีพายุไต้ฝุ่นลินดาเข้า จ.ชุมพรอีก และทราบว่ากำลังมีการขุดคลองระบายน้ำออกจากแก้มลิงหนองใหญ่ที่ ต.บางลึก แต่ต้องใช้เวลาอีกประมาณ 3 ปีจึงจะเสร็จ ท่านจึงมีรับสั่งว่ารออีก 3 ปีไม่ได้ ต้องรีบขุดให้เสร็จก่อนพายุไต้ฝุ่นลินดาจะเข้า จึงมีการระดมกำลังทุกหน่วยงานมาขุดคลองโดยใช้เวลาเพียง 1 เดือนเท่านั้น
น.ส.กิตติญา กล่าวว่า การขุดคลองหัววัง-พนังตัก ให้ทะลุออกไปอ่าวพนังตัก เพื่อระบายน้ำจากแก้มลิงหนองใหญ่ช่วงที่ต้องผ่านหน้าโรงเรียนเมืองชุมพร (ปัจจุบันคือโรงเรียนศรียาภัย 2) มีปัญหา เพราะหากขุดคลองในส่วนนั้นก็จะทำให้โรงเรียนเหมือนกับถูกปล่อยเกาะ เพราะถูกตัดขาดจากชุมชน นักเรียนจะมาโรงเรียนไม่ได้ ชาวบ้านที่จะเดินทางไปทำงานในตัวเมืองชุมพรก็ไปไม่ได้ ชาวบ้านจึงรวมตัวกันคัดค้านเพราะไม่มีใครบอกว่าเป็นการขุดคลองตามกระแสรับสั่งของในหลวง นายดิสธรจึงนำความขึ้นไปกราบบังคมทูล พระองค์จึงรับสั่งว่า มีเส้นทางเล็กๆ ซึ่งเป็นถนนดินลูกรังยาวประมาณ 1.5 กิโลเมตร สามารถใช้เป็นทางลัดให้นักเรียนและผู้ที่ต้องการเดินทางเข้าเมืองได้ จึงพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวน 800,000 บาท เพื่อใช้ลาดยางให้ ใช้เวลาลาดยางเพียง 1 วันเท่านั้น และทำให้สามารถขุดคลองในส่วนที่มีปัญหาแล้วเสร็จเวลา 07.00 น.วันที่ 4 พฤศจิกายน 2540 จากนั้นในเวลา 09.00 น.วันเดียวกัน พายุไต้ฝุ่นลินดาก็ขึ้นฝั่ง แม้จะเลยไปขึ้นที่ จ.ประจวบคีรีขันธ์ แต่ก็มีน้ำในปริมาณมากที่ไหลบ่าลงมายัง จ.ชุมพร และคลองที่เพิ่งขุดเสร็จก่อนหน้าเพียง 2 ชั่วโมงก็ทำหน้าที่ระบายน้ำลงสู่ทะเลได้อย่างเต็มที่ จนทำให้น้ำไม่ท่วมตัวเมืองชุมพร
“ถนนที่พระองค์ทรงสละพระราชทรัพย์ 800,000 บาทให้ลาดยางเพื่อใช้เป็นทางเบี่ยงในระหว่างที่มีการขุดคลองได้ชื่อว่า “ถนนราชประชาร่วมใจ” เพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นถนนที่พระราชาร่วมกับประชาชนสร้างขึ้นมา จึงถือเป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดไม่ได้ที่พระองค์มีต่อพสกนิกรชาวชุมพร ส่วนคลองหัววัง-พนังตัดก็กลายเป็นสนามแข่งขันเรือยาวขึ้นโขนชิงธงฯ ในเวลาต่อมา ทันทีที่ทราบข่าวการเสด็จฯ สวรรคต ชาวตำบลนาชะอังรู้สึกโศกเศร้าเสียใจมาก เพราะถือเป็นการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และพวกเราได้จัดพิธีสวดพระอภิธรรมทุกคืนที่วัดหูรอ เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล” น.ส.กิตติญา กล่าวด้วยน้ำตาคลอ
