เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม โลกออนไลน์มีการแชร์บทความของ นายเดชรัตน์ สุขกำเนิด อาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่เปิดเผยเทคนิคในการดูแลลูกในช่วงวัยรุ่น
พ่อแม่บางท่านมาปรึกษาว่า ลูกกำลังเข้าสู่วัยรุ่นแล้ว ทำอย่างไรลูกๆ จึงจะผ่านวัยรุ่นไปอย่างไม่มีปัญหา?
แต่ผมกลับมีความเห็นว่า การตั้งเป้าหมายเช่นนั้น เป็นการตั้งเป้าหมายที่ขัดกับความเป็นจริง เพราะธรรมชาติของวัยรุ่นคือ ธรรมชาติของการเรียนรู้เพื่อปรับตัวสู่การเป็นผู้ใหญ่ที่ (พยายาม) เป็นตัวของตัวเอง ท่ามกลางข้อจำกัดมากมายในสังคม วัยรุ่นจึงต้องประสบปัญหาหลายเรื่องๆ เป็นเรื่องปกติธรรมดา
เป้าหมายของผมจึงไม่ใช่อยู่ที่ลูกๆ จะไม่มีปัญหา “แต่ทำอย่างไร ถ้าลูกๆ มีปัญหาแล้วให้นึกถึงเราเสมอ?”
คำว่า นึกถึงเราเสมอนั้น ผมมิได้หมายถึงว่า ลูกต้องนึกถึงเรา เพราะเป็นพ่อแม่ของเขา แต่อยากให้ลูกๆ นึกถึงเรา เพราะเราเป็นผู้ให้คำแนะนำที่เข้าใจได้และมีประโยชน์ต่อลูกการเข้าใจในตัวลูกจึงเป็นกุญแจที่สำคัญที่สุด ในการเข้าไปอยู่ในใจวัยรุ่น ไม่ใช่แค่ความหวังดีของเรา อย่างที่มักจะพูดกัน
การพูดจาและการใช้ภาษาก็เป็นหัวใจสำคัญในการทำให้ลูกไว้ใจเรา ว่าไม่ว่าลูกจะผิดพลาดหรือเกินปัญหา เราจะอยู่เคียงข้าง (ไม่ใช่เข้าข้าง) ลูกเสมอ เพราะฉะนั้น เราจึงควรลดการทิ่มแทงลูกด้วยวาจาลงให้น้อยที่สุด ทั้งในยามปกติและในยามวิกฤต (ของลูกหรือของเรา)
สุดท้าย การเข้าไปเรียนรู้ในวิถีชีวิตของลูก ลองฟังเพลงแบบที่ลูกฟัง ลองเล่นเกมพร้อมๆ กับลูก ลองหยิบหนังสือเรียนของลูกมาตั้งใจอ่าน (ว่ามันยากขนาดไหน) ลองเป็น “เพื่อน” กับเพื่อนของลูกดูครับ รับรองว่าเราจะเข้าใจลูกมากขึ้น
สิ่งเหล่านี้เป็นพื้นฐานสำคัญที่จะทำให้คำแนะนำของเรามีน้ำหนักและมีประโยชน์ต่อลูก ในการเผชิญปัญหามากมายรอบๆ ตัวของเขา แล้วเมื่อนั้น เขาจะนึกถึงเราเสมอ
