‘ชัชชาติ’ อยากฝึกเพลงยิ้มสู้ หลังวิ่งกับ ‘ดร.ธรรม’ รับแรงใจ ตาบอดวัย 14 จบป.เอกได้ – เจอถาม ‘จะอยู่ครบ 8 ปีไหม ?’
เมื่อเวลาประมาณ 05.00 น. วันที่ 1 ตุลาคม นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าฯ กทม. ถ่ายทอดสดผ่านเฟซบุ๊กจากสวนลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพฯ ก่อนวิ่งออกกำลังกายพร้อม นายแสนปิติ สิทธิพันธุ์ หรือ แสนดี บุตรชาย และเพื่อนนักวิ่ง รวมถึงนักวิ่งชาวญี่ปุ่น โดยวันนี้ นายชัชชาติสวมเสื้อทีมวิ่งที่สกรีนคำว่า “ทำงาน ทำงาน ทำงาน” เป็นภาษาญี่ปุ่น พร้อมทั้งอัพเดตสถานการณ์น้ำ ก่อนเริ่มวิ่ง (อ่านข่าว : ชัชชาติวิ่งสวนลุม อัพเดตสถานการณ์น้ำ พร่องคลอง ‘สุดๆ’ เฝ้าระวังเจ้าพระยา)
ในช่วงเริ่มเผยแพร่ภาพสด ผู้สื่อข่าวรายงานว่า มีประชาชนที่วิ่งในสวนลุมพินี ส่งเสียงถามนายชัชชาติว่า
“อาจารย์จะอยู่ครบ 8 ปีไหม ?”
โดย นายชัชชาติไม่ตอบอะไร อมยิ้มและส่ายหน้าเล็กน้อย ด้านแอดมินกล่าวว่า “คนละคนแล้ว”
ทั้งนี้ นายชัชชาติ ได้พา ดร.ธรรม จตุนาม อาจารย์ประจำหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิทยาการฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ ภาควิชาฟื้นฟูสมรรถภาพคนพิการ วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งตาบอดตั้งแต่อายุ 14 ปี ร่วมวิ่งไปด้วยกัน โดยใช้สายยางเป็นอุปกรณ์ แทนการจูงมือ
ดร.ธรรม เปิดเผยกับนายชัชชาติว่า ตนสอนพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ มองไม่เห็นสนิท ปกติผู้ที่มีปัญหาทางสายตาจะมีไกด์รันเนอร์ โดยวันนี้มี นายบัณฑิต ไกด์รันเนอร์ จากสวนธนฯ มาร่วมด้วย ซึ่งพานายบัณฑิต วิ่งมา 12 ครั้งแล้ว
นายชัชชาติ : เดี๋ยววันนี้ไปด้วยกัน
ดร.ธรรม : เขาว่า จะพาผมวิ่งกรุงเทพมาราธอน 42 กม. ใช่ไหม ?
นายชัชชาติ : ไม่รู้ใครพาใครวิ่ง (หัวเราะ)
ทั้งนี้ นายชัชชาติอธิบายว่า คนที่พิการทางสายตา มองไม่เห็นก็ต้องมีคนมาช่วยพาวิ่ง เป็นการเปิดโอกาสให้ผู้พิการ
นายชัชชาติ : อาจารย์น้อยใจผมไหม ผมไม่พามาวิ่ง
ดร.ธรรม : โอ๊ย พาคนตาบอดวิ่งมากี่คนแล้ว
นายชัชชาติ : อันนี้คือสายใยความสัมพันธ์ อาจารย์อย่าไปเร็วนะ ไป! พวกเรา วันนี้เป็นไกด์รันเนอร์
ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ขณะวิ่ง ดร.ธรรม เปิดเผยกับนายชัชชาติว่า ที่นี่จะมีเสาต้นหนึ่งให้คนตาบอดมารอคนพาวิ่ง ชื่อว่า “ลานตะวันยิ้ม” ซึ่งจะนัดกันทุกวันเสาร์ต้นเดือน
ดร.ธรรม : วันนี้จะเอาสัก 20 กม. ก็ลงกรุงเทพมาราธอนไว้ ท่านก็รับปากว่าจะพาผมวิ่ง
ชัชชาติ : จริงอะ ….หายละ วิ่งผลัดไหม
ดร.ธรรม : ตะกี้มีคนถามอยู่ 8 ปีไหม คอบคำถามเขายังเนี่ย (หัวเราะ) ได้ยินเสียงผู้หญิงตะโกนถาม
นายชัชชาติ : คนละคนละ (หัวเราะ)
ด้านโค้ชกล่าวตอนหนึ่งว่า สำหรับ ดร.ธรรม วิ่งกทม. – เชียงใหม่ก็ไปมาแล้ว
นายชัชชาติ : อาจารย์ตาบอดตั้งแต่อายุเทาไหร่นะ
ดร.ธรรม : บอดสนิท 14 แต่ตอนเกิดขึ้นมายังปกติ ไม่ใช่กรรมพันธุ์
นายชัชชาติ : ทำไมถึงเป็น
ดร.ธรรม :ไข้สมองอักเสบ เนื่องจากยุงไปกัด สัตว์เลี้ยงในบ้าน วัวควาย หมู แล้วตาค่อยๆ เสื่อมลงเรื่อยๆ
นายชัชชาติ : แล้วทำใจยังไง
ดร.ธรรม : ถามว่าทำใจยังไง ตอนรักษาก็เสี่ยงที่จะฆ่าตัวตายเหมือนกัน
นายชัชชาติ ห๊ะ! เสี่ยงฆ่าตัวตายเลยหรอ รู้สึกอย่างนั้นหรอ
ดร.ธรรม : แต่พอเราไปอยู่ศูนย์ฟื้นฟู เรามีเพื่อนตาบอดหลายคน เพื่อนช่วยเพื่อน ตาบอดอยู่ด้วยกัน มันก็ได้เรียนรู้ว่าจะใช้ชีวิตยังไง
นายชัชชาติ : ผมเรียกว่าตาบอด อาจารย์ไม่ได้รู้สึกอะไรใช่ไหม
ดร.ธรรม : ตาบอด ปกติ
นายชัชชาติ : ตาบอดปกติ ดีกว่าพิการใช่ไหม อันนี้ขออนุญาติอจารย์แล้วนะที่เรียก
ดร.ธรรม : โดยหลักทางกฎหมาย คือคนพิการทางการเห็น
นายชัชชาติ : โตขึ้นมาตาบอด กับตาบอดตั้งแต่เกดิ ก็ต่างกันใช่ไหม
ดร.ธรรม : การใชชีวิตการเรียรู้ มันอยู่ที่คน คนตาบอดแต่กำเนิด น่าจะขวนขวาย ยอมรับ เหมือนแชมป์ ที่วิ่งเก่งๆ ก็บอดตั้งแต่กำเนิด แต่เขาอยากรู้อยากเห็น มีอะไรถาม แต่สภาพการเรียนรู้ จินตนนาการ ตาบอดทีหลังจะดีกว่า ในการสร้างมายแมพในใจ
“อย่างมาที่นี่ ผมรู้เลยว่า ขวามือผมคือถนน ถ้ามีเสียงข้างคน เป็นรถไฟฟ้า ทางด่วน เราจะรู้ คือเราต้องเรียนรู้” ดร.ธรรมกล่าว
นายชัชชาติ : แล้วอาจารย์สร้างกำลังใจยังไงให้มูฟออนจากที่ตาบอด มันต้องใช้กำลังใจเยอะไหม
ดร.ธรรม : สู้ ดูประวัติคนอื่นด้วย และคนตาบอดไทยที่สู้กันมา
นายชัชชาติ : สู้นะพวกเรา
ดร.ธรรม : ทางเลือกมีน้อย ถ้าเราไม่เลือกทางดี เลือกทางด้อยไป ชีวิตก็ไม่เหลือ ก็เหมือนคทั่วไป
นายชัชชาติ : คนตาบอดมีเพลงประจำ “ยิ้มสู้” เนอะอาจารย์
“พวกเรา อาจารย์ตาบอดก็ยังสู้ชีวิต ตาบอด อายุ 14 โห! จบปริญญาเอก พวกเราสู้นะ เดี๋ยวต้องไปหัดเพลงยิ้มสู้ ความหมายดีมาก” นายชัชชาติระบุ
พร้อมเชิญชวนไปร่วมให้กำลังใจคนพิการ ด้วยการนำวิ่ง ที่ลานตะวันยิ้ม สวนลุมพินี ทุกเสาร์แรกของเดือน
ทั้งนี้ ในตอนหนึ่ง มีประชาชนกล่าวถึงกรณี สตรีมาร้องเรียนเงินเยียวยา 500,000 บาท กับนายชัชชาติ หลังจากต่อท่อของ กทม. 4 ปี (อ่านข่าว : บุกสภาทวงเยียวยา 5 แสน เขย่าแขนชัชชาติ ปชช.พ้อจะโดดศาลาฯ ‘ตกท่อมา 4 ปี’ กทม.มีแค่กระเช้า) ด้วยว่า
“เขย่าแขน 5 แสนอย่าให้นะอาจารย์นะ”
โดยคณะวิ่งส่งเสียงหัวเราะ นายชัชชาติจึงกล่าวว่า อย่าๆ อย่าไปหัวเราะ เดี๋ยวค่อยๆ ดู
นายชัชชาติ : อ.ธรรม เป็นแรงบันดาลใจให้เราได้นะ เรามาสิ่งก็รับแรงบันดาลใจจาก อ.ธรรม
“ดีนะ เห็นเขามาวิ่งกับเรา อ.ธรรมขอบคุณมาก นี่แหละกำลังใจของเรา อ.ธรมตาบอดตั้งแต่ อายุ 14 แต่เรียนจบปริญญาเอกได้ ไม่กลัว ไม่ท้อ” นายชัชชาติ
