เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พล.ต.ท.จิรภพ ภูริเดช ผบช.ก. สั่งการให้ พล.ต.ต.ศารุติ แขวงโสภา ผบก.ปคม. พ.ต.อ.ศราวุธ จันต๊ะวงค์ ผกก.3 บก.ปคม. พ.ต.ต.เกียรติบดินทร์ วงค์งาม สว.กก.3 บก.ปคม., ร.ต.อ.สุวิทย์ อามาตมุลตรี รอง สว.กก.3 บก.ปคม. พร้อมเจ้าหน้าที่ตำรวจ กก.3 บก.ปคม.ร่วมกันจับกุมนายตั้ม (นามสมมุติ) อายุ 52 ปี ผู้ต้องหาตามหมายจับของศาลจังหวัดร้อยเอ็ด ที่ จ.194/2548 ลงวันที่ 8 มี.ค.2548 ความผิดฐาน “ข่มขืนกระทำชำเราหญิงอื่นซึ่งมิใช่ภรรยาของตน โดยขู่เข็ญด้วยประการใดๆ โดยใช้กำลังประทุษร้าย โดยหญิงอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้” ได้ที่บริเวณริมทางหลวงหมายเลข 2 ถ.มิตรภาพ ช่วง กม.465 ขาออก ตำบลกุดสระ อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี เมื่อวันที่ 4 มี.ค.ที่ผ่านมา
สืบเนื่องจากเมื่อประมาณกุมภาพันธ์ 2548 นายตั้มไปเร่ขายกรอบรูปที่ อ.สุวรรณภุมิ จ.ร้อยเอ็ด จากนั้นพบกับ น.ส.เอ (นามสมมุติ) ผู้ช่วยพยาบาลสาวประจำอนามัยแห่งหนึ่งของ อ.สุวรรณภูมิ จ.ร้อยเอ็ด และทั้งสองเกิดความชอบจึงเข้าไปพูดคุยตีสนิทและจีบในเชิงชู้สาว โดยนายตั้มใช้เวลาพูดคุยจีบผู้เสียหายเป็นเวลาประมาณ 3 อาทิตย์ ทำให้ผู้เสียหายเริ่มเกิดความไว้ใจสนิทสนมกัน ต่อมานายตั้มชักชวนให้ผู้ช่วยพยาบาลคนดังกล่าวไปบ้านพัก และด้วยความเชื่อใจผู้เสียหายจึงไปหา เมื่อถึงที่บ้านพักดังกล่าว ผู้ต้องหาพาผู้เสียหายเข้าไปภายในบ้านพักแล้วปิดล็อกประตูไม่ให้ออกไปได้ จากนั้นผู้ต้องหาใช้กำลังบังคับถอดเสื้อผ้าแล้วก่อเหตุย่ำยี จากนั้นผู้เสียหายอาศัยจังหวะผู้ต้องหานอนหลับ จึงใส่เสื้อผ้าแล้วเปิดประตูหลบหนีออกมาจากบ้านพักรีบไปแจ้งญาติเพื่อพาเข้าแจ้งความต่อพนักงานสอบสวน สภ.สุวรรณภูมิ จ.ร้อยเอ็ด จากนั้นผู้ต้องหารู้ว่าผู้เสียหายเข้าแจ้งความดำเนินคดีจึงรีบหนีออกไปจากพื้นที่ อ.สุวรรณภูมิ จ.ร้อยเอ็ด ต่อมาพนักงานสอบสวน สภ.สุวรรณภูมิ รวบรวมพยานหลักฐานขอศาลออกหมายจับตัวนายตั้ม มาดำเนินคดีตามกฎหมายต่อไป
ต่อมา พ.ต.ต.เกียรติบดินทร์ นำกำลังสืบสวน ทราบว่าผู้ต้องหาหลบหนีคดีและมาพักอาศัยที่ตำบลกุดสระ อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี จึงนำกำลังตรวจสอบจนพบตัวก่อนแสดงหมายจับและควบคุมตัว นำส่งพนักงานสอบสวน สภ.สุวรรณภูมิ จ.ร้อยเอ็ด ดำเนินคดีต่อไป สอบถามคำให้การผู้ต้องหาเบื้องต้น รับสารภาพตลอดข้อกล่าวหา โดยให้การเพิ่มเติมว่า เหตุที่ต้องใช้กำลังข่มขืนกระทำชำเรานั้น เพราะว่ารักผู้เสียหายเป็นอย่างมากและตั้งใจที่จะขอแต่งงาน แต่เนื่องจากไม่มีเงินจะไปสู่ขอตามประเพณีจึงต้องออกอุบายให้มาหาที่บ้านพักก่อนจะใช้กำลังบังคับข่มขืน
