หนึ่งในภาพจำที่ผู้คนมีต่อวัดพระธรรมกาย ก็คือ “มหาธรรมกายเจดีย์” ซึ่งมักถูกเปรียบเทียบในเชิงเสียดสีว่าละม้าย “จานบิน”
อย่างไรก็ตาม แนวคิดการก่อสร้างที่ทางวัดพระธรรมกายให้คำอธิบายไว้ก็คือ เจดีย์ดังกล่าว ได้รับแรงบันดาลใจและอิทธิพลทางด้านรูปแบบมาจาก “สถูปสาญจี” ในประเทศอินเดีย อายุกว่า 2,000 ปีมาแล้ว โดยเชื่อว่าสร้างขึ้นในยุคพระเจ้าอโศกมหาราช
สถูปดังกล่าว มีลักษณะเป็นรูปครึ่งวงกลม หรือที่เรียกว่า “ทรงโอคว่ำ” อันพัฒนามาจาก “เนินดินฝังศพ”
สำหรับขนาดของมหาธรรมกายเจดีย์ เล็กกว่าพระปฐมเจดีย์ ที่นครปฐม , เจดีย์ชเวดากอง พม่า และบุโรพุทโธ ที่อินโดนีเซีย
มหาธรรมกายเจดีย์ มีพื้นที่บริเวณเชิงลาดด้านล่าง ซึ่งมีส่วนของ “สังฆรัตนะ” สำหรับเป็นที่นั่งของพระภิกษุสามเณรถึง 10,000 รูป รวมถึงลานสนามหญ้าโดยรอบราว 1 ตารางกิโลเมตร ทางวัดระบุว่าสามารถรองรับสาธุชน 1 ล้านคน
มหาธรรมกายเจดีย์ ยังประกอบด้วยองค์พระธรรมกายประจำตัวนับล้านองค์ ทั้งภายนอกและภายใน ทั้งฐานและยอด องค์พระแต่ละองค์ สลักชื่อเจ้าของบุญ
เหล่านี้ คือแนวคิดของมหาธรรมกายเจดีย์ ที่เกิดจากความคิดของ “พระธัมมชโย” เจ้าอาวาส ผู้ซึ่งยังอันตรธานจนถึงขณะนี้
ขอบคุณภาพจาก https://www.dmc.tv/ และ http://www.sanchi.org/
