มีความเฉียบขาดอย่างเด่นชัดหากมองจาก “ปฏิบัติการ”ของ”ดีเอส ไอ”
ไม่ว่า “อธิบดี” ไม่ว่า “รองอธิบดี”
โดยเฉพาะอย่างยิ่งภายหลังการเจรจาเมื่อเช้าวันที่ 22 กุมภาพันธ์ มีอันต้อง “ล่ม”
เพราะ”ธรรมกาย”ไม่ยอม
เป็นการยืนยันจาก พระราชภาวนาจารย์ หรือ พระทัตตชีโว รองเจ้าอาวาส
ตัวตาย ตัวแทน พระเทพญาณมหามุนี
2 คนนี้ยืนหยัดเคียงบ่าเคียงไหล่ตั้งแต่ศึกษาอยู่คณะเศรษฐศาสตร์การเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เมื่อ”ธัมมชโย”กบดาน “ทัตตชีโว”ก็”ออกโรง”
จึงมีความแข็งกร้าวสวนกลับมาจาก “ดีเอสไอ”ว่าพร้อมปฏิบัติการเต็มอัตราศึก
จำเป็นต้อง “ตามไปดู”
หากมองย้อนกลับไปยังปฏิบัติการ “รุก”ของ”ดีเอสไอ”เข้าไปใน”ธรรมกาย” แต่กาลอดีต
อาจไม่น่าเชื่อถือ
เพราะว่าเมื่อเดือนมิถุนายน 2559 ก็ล้มเหลว เพราะว่าเมื่อเดือนธันวาคม 2559 ก็ล้มเหลว
มิหนำซ้ำ ล่าสุดตั้งแต่ 15 กุมภาพันธ์ ก็ล้มเหลว
แต่หากประเมินผ่าน “ท่าที” ไม่ว่าอธิบดี ไม่ว่ารองอธิบดีของ “ดีเอสไอ” นับแต่วันที่ 22 กุมภาพันธ์ เป็นต้นไป มากด้วยความขึงขัง
ที่น่าเป็นห่วงก็เกรงแต่ว่าจะมีเพียง “ดีเอสไอ”
ขณะที่ “ตำรวจ” อาจไม่ขึงขังเมื่อเทียบกับ “ดีเอสไอ” ขณะที่”ทหาร”ก็อยู่ในลักษณะ “เสมอนอก”
จึงเริ่มไม่แน่ใจ จึงเริ่มไม่มั่นใจ
ไม่ว่าจะเป็น “กองแช่ง“ที่ต้องการถล่ม”ธรรมกาย” ไม่ว่าจะเป็น”กองเชียร์” ที่ต้องการปกป้อง “ธรรมกาย”
จึงอยู่ในภาวะ “รอคอย”
รอคอยเหมือนกับที่เคยทำในปฏิบัติการครั้งที่ 1 เดือนมิถุนายน 2559
เหมือนกับปฏิบัติการครั้งที่ 2 เดือนธันวาคม 2560
และเหมือนกับที่เคย “ลุ้น” ในปฏิบัติการครั้งที่ 3 เฟสแรกในวันที่ 15 กุมภาพันธ์
อันมาพร้อมกับ”มาตรา 44″ และ”พื้นที่ควบคุม”
ความล้มเหลวจากปฏิบัติการครั้งที่ 3 เฟสแรก ทำให้การเฝ้ามองเริ่มไม่แน่ใจ
หวั่นเกรงว่า ประวัติศาสตร์อาจ “ซ้ำรอย” เดิม
หวั่นเกรงว่า แทนที่จะ “จบ” แทนที่จะ “ยุติ” กลับกลายเป็นการเริ่มต้นบทใหม่
