วันที่ 24 กุมภาพันธ์ ชาวบ้านหลายหมู่บ้านที่อาศัยอยู่รอบ 2 โรงงานยางแท่ง ริมถนนนิตโย ต.หนองนาคำ อ.เมือง ของ บ.ศรีตรัง แองโกรอินดัสตี จก. (มหาชน) กำลังผลิต 5,000 ตันต่อเดือน และของ บ.วงษ์บัณฑิต จก. กำลังผลิต 10,000 ตันต่อเดือน ยังคงเดือดร้อนจากกลิ่นเหม็นต่อเนื่อง แม้ทั้ง 2 โรงกำลังแก้ไขปัญหาตามคำสั่ง นายชยาวุธ จันทร ผวจ.อุดรธานี แต่ยังสามารถเดินเครื่องจักรได้ โดยชาวบ้านเฝ้าติดตามดูว่า “คำสั่งจะแก้ไขกลิ่นได้หรือไม่”
นางนพรัตน์ นิพัทธ์ธีรนันท์ สวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน จ.อุดรธานี เปิดเผยว่า พล.อ.ศิริชัย ดิษฐกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน รับทราบปัญหากลิ่นเหม็นของ 2 โรง จึงได้สั่งการให้กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน (กสร.) เข้าไปตรวจสอบเรื่องความปลอดภัย และสุขอนามัยของผู้ใช้แรงงานในโรงงานทั้งสอง จึงร่วมกับศูนย์ความปลอดภัยในการทำงาน เขต 4 เข้าตรวจสุขภาพลูกจ้างตามปัจจัยเสี่ยง (หู ตา ปอด) แต่ไม่ได้ตรวจครบทุกคนทุกแผนก เนื่องจากมีบางส่วนงานหยุด, ไม่ตรงกับกะเวลาทำงาน และแผนกล้างยางก้อนถ้วยหยุดตามคำสั่งจังหวัด
สวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดอุดรธานี เปิดเผยว่า ผลการตรวจแรงงานของ บ.วงษ์บัณฑิต จก. มีลูกจ้าง 827 คน พบลูกจ้างป่วยเป็นโรคปอด 9 คน แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าเกิดจากการทำงานหรือไม่ เพราะบริษัทไม่ได้ตรวจร่างกายก่อนเข้าทำงาน สอบถามพยาบาลประจำโรงงาน พบว่าลูกจ้างที่เจ็บป่วยมารับการรักษาส่วนใหญ่มีอาการเจ็บป่วยจากการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ และอาการระคายเคืองแขนและมือ สอบถามลูกจ้างในโรงงาน พบว่าการทำงานต้องออกแรงดึงยางที่อบแล้วซึ่งลักษณะเหนียวติดกัน และแผนกที่ล้างยางแผ่นลูกจ้างมักจะมีอาการระคายเคือง แต่แผนกนี้หยุดเดินเครื่องจึงไม่พบลูกจ้าง
“ ส่วน บ.ศรีตรังฯ มีลูกจ้าง 275 คน ใช้เครื่องจักรในการทำงานเป็นส่วนใหญ่ บริษัทมีผลการตรวจสุขภาพพนักงานทั้งก่อนและหลังเข้าทำงาน และผลการตรวจพบว่าดวงตามีปัญหา เนื่องจากส่วนใหญ่อายุระหว่าง 43 – 55 ปี รองลงมาเป็นความผิดปกติจากประสาทหูเสื่อม โรงงานมีโครงการอนุรักษ์การได้ยิน มีการย้ายแผนกการทำงานให้กับลูกจ้าง โดยจัดปลั๊กลดเสียงเพื่อป้องกันเบื้องต้น และการตรวจภายในโรงงานซึ่งมีกลิ่นเหม็นรุนแรง พบลูกจ้างไม่สวมหน้ากาก สอบถามลูกจ้างได้รับแจ้งว่าชินกับกลิ่นแล้ว บริษัทจัดผ้าปิดจมูกให้ลูกจ้างแต่ไม่ใส่ เมื่อเจ้าหน้าสอบถามลูกจ้างจึงได้หยิบขึ้นมาสวม ” นางนพรัตน์กล่าว
นางนพรัตน์เปิดเผยอีกว่า การเข้าไปตรวจสอบไม่ใช่การเอาผิด แต่เป็นการเข้าไปตรวจสอบเพื่อแนะนำ ให้ปฏิบัติให้ถูกต้องตามหลักกฎหมายแรงงาน ข้อมูลนี้จะเป็นข้อมูลพื้นฐานรายงานไปส่วนกลาง หลังจากที่โรงงานปรับปรุงตามคำสั่งของจังหวัดแล้ว จะลงพื้นที่เข้าตรวจสอบอีกครั้ง ทั้งนี้แรงงานส่วนใหญ่น่าเป็นห่วง เพราะต้องอยู่ในสภาพแวดล้อม ที่มีทั้งกลิ่นเหม็นและเสียงดัง ซึ่งจะเป็นตัวอย่างให้กับโรงงานอื่นในพื้นที่ด้วย
