เชียงรายยังหนัก น้ำโขงสูงบล็อก น้ำกก-น้ำอิง ไม่ลด ซ้ำเอ่อเข้าเต็มพื้นที่เมือง ชาวบ้านถามหารัฐบาลอยู่ไหน พึ่งพาใครได้บ้าง
วันที่ 12 กันยายน น.ส.เพียรพร ดีเทศน์ ผู้อำนวยการฝ่ายรณรงค์ ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ องค์กรแม่น้ำนานาชาติ (International Rivers) ซึ่งมีบ้านอยู่ที่ อ.เมือง จ.เชียงราย ให้สัมภาษณ์ มติชนออนไลน์ ว่า ตอนนี้สภาพ จ.เชียงรายเต็มไปด้วยความวุ่นวาย โดยเฉพาะเรื่องการรับฟังข้อมูลข่าวสารนั้น ไม่สามารถรับได้กับทางราชการเลย ชาวเชียงรายฝั่งตะวันตก ตะวันออก ที่จะเดินทางนั้นตรวจสอบไม่ได้เลย ได้แต่เช็กกับเพื่อนบ้านกันเอง และดูทางโซเชียลเป็นหลัก
“เมื่อคืน ที่ผ่านมานั้นน้ำใน แม่น้ำกก สูงขึ้นมาอีก และเริ่มเอ่อ เข้าไปในเมือง ฝนก็ยังตกลงมาเรื่อยๆ คาดการว่า วันนี้ จะมีผู้ที่ได้รับผลกระทบมากขึ้น โดยเฉพาะคนที่อยู่ในพื้นที่ลุ่มต่ำ หรือ กระทั่งคนในเมือง เพราะตอนน้ำขึ้นสูง ขนของไม่ทัน หลายๆบ้าน มีข้าวของลอยเท้งเต้งเต็มบ้าน คือ ทุกคนต้องเอาชีวิตรอดไว้ก่อน ข้าวของหาเอาใหม่ได้ ที่เห็นอีกอย่างคือ การจัดการในระดับจังหวัด ไม่มีการเตือนภัย แจ้งแจ้งข้อมูลข่าวสารในแต่ละพื้นที่ให้ชาวบ้านรับทราบ ทุกคนต้องหาข่าวกันเองในโซเชี่ยล”น.ส.เพียรพร กล่าว
ทางด้าน นายนิวัติ ร้อยแก้ว หรือครูตี๋ ประธานกลุ่มรักษ์เชียงของ และผู้อำนวยการสถาบันองค์ความรู้ท้องถิ่นโฮงเฮียนแม่ของ กล่าว ตอนนี้น้ำโขงที่จุดวัด หน้าร้าน ตำมิละ ขึ้นมา 12.3 เมตร และเอ่อท่วมขึ้นมาเรื่อยๆ โดยน้ำโขงที่สูงขึ้น หนุนแม่น้ำสาขา อย่างแม่น้ำกก แม่น้ำอิง ให้ลงช้า ทำให้น้ำลดช้า ตอนนี้เกษตรริมฝั่งแม่น้ำโขงที่ชาวบ้านปลูกไว้ เสียหายหมดแล้ว รวมไปถึงสวนส้มโอ ตรงปากน้ำงาว ราวๆ100 ไร่ น้ำก็เข้าไปท่วมเสียหายหมด เหตุการนี้เหมือนกับปี 2551 แต่รุนแรงกว่า
นายภาสกร จำลองราช เจ้าของเพจ สำนักขาวคนชายขอบ ซึ่งมีบ้านพักอยู่ที่ จ.เชียงราย กล่าวว่า ตนติดอยู่ในตัวเมืองเชียงราย เมื่อคืนกลับบ้านไม่ได้ เพราะบ้านที่อยู่อีกฟาก ของแม่น้ำกกไม่ได้ ถ้าจะกลับบ้าน จะต้องข้ามขับรถอ้อมไปไกล เลยหาที่นอนในเมือง เช่นเดียวกับคนในเมือง ที่จะไปสนามบินหรือไปอำเภอตอนบนเชียงราย ก็ไม่สามารถทำได้ง่าย ที่สำคัญคือเราไม่รู้ว่าจะสอบถาม ข้อมูลข่าวสารล่าสุดได้จากที่ไหน นอกจากหาในสื่อสังคมออนไลน์ มีคนตกอยู่ในสถานการณ์เช่นเดียวกับตน อยู่เป็นจำนวนมาก ขณะที่เราลุ้นระทึกว่าน้ำถึงไหนแล้ว จะท่วมถึงบ้านเราหรือไม่ ไม่มีหน่วยงานรัฐโดยเฉพาะจังหวัด อธิบายให้ประชาชนร่วมหาทางออกเลย ระบบการสื่อสารที่เชื่อมโยงกับประชาชนห่วยจริงๆ ใครจะข้ามฟากไปทางตอนเหนือจะไปข้ามได้สะพานไหน สะพานไหนมีบริการเรือรับข้ามฟากบ้าง?สะพานไหนรถใหญ่ข้ามได้บ้าง สะพานที่รถเล็กวิ่งได้ต้องอ้อมไปที่อำเภอไหน เด็กนักเรียนที่อยู่หอจะกลับไปหาพ่อแม่ ต่างอำเภอต้อนบนต้องทำอย่าง? คำถามเหล่านี้ไม่มีแหล่งที่หาคำตอบ ยังไม่รวมเรื่องการขอความช่วยเหลือต่างๆ ประชาชนพึ่งใครได้บ้าง คนที่ติดค้างตามบ้านในรอบนอก อีกมากมายแจ้งได้ที่ไหน ภัยพิบัติเป็นเรื่องหนึ่ง แต่ระบบแจ้งเตือน-ช่วยเหลือ-เยียวยา ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
