วันที่ 17 มีนาคม 2560 ความคืบหน้าปัญหาการใช้พื้นที่สาธารณะระหว่างชาวบ้านท่าล้อ กับองค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.)ฝายแก้ว หลังไม่อนุญาตให้คณะกรรมการกองทุนหมู่บ้าน (กทบ) ใช้พื้นที่เวทีและอาคารบริเวณริมแม่น้ำน่านฝั่งบ้านท่าล้อ และมีการตั้งข้อสังเกต อบต.ฝายแก้ว อาจไม่สามารถเปิดประมูลให้เอกชนเช่าสถานที่สาธารณะได้ เสนอให้ตรวจสอบภายหลังจากเมื่อวานนี้ พ.ต.ท.ประสิทธิ์ กลาสี นายกอบต.ฝายแก้ว นายวิฑูรย์ จิณะเสน ปลัด อบต.ฝายแก้ว และเจ้าหน้าที่นิติกร ได้นำเอกสารเกี่ยวกับการส่งมอบกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินประเภทสิ่งก่อสร้าง 2 ฉบับมาชี้แจงสื่อมวลชน โดยระบุถึงองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) น่าน ได้รับอนุมัติจัดสรรงบประมาณจากกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น ประจำปี 2546 โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์ริมฝั่งแม่น้ำน่าน (ฝั่งทิศตะวันออก) บริเวณบ้านท่าล้อ หมู่ที่ 1 ต.ฝายแก้ว จำนวน 59,943,186 บาท
เอกสารดังกล่าวระบุว่า ทรัพย์สินประเภทสิ่งก่อสร้างต่างๆ 13 รายการประกอบด้วย อาคารเวที 1 หลัง อาคารร้านอาหาร 2 หลัง อาคารศาลาพักร้อน 7 หลัง อาคารตู้ยามรักษาการณ์ 1 หลัง อาคารห้องน้ำ 1 หลัง สนามเด็กเล่นพร้อมอุปกรณ์เครื่องเล่น ถนนและลานอเนกประสงค์ ทางเท้าปูด้วยคอนกรีตบล็อก สนามหญ้า รางระบายน้ำ เขื่อนป้องกันตลิ่ง ระบบประปาและระบบไฟฟ้า การส่งมอบกรรมสิทธิ์ทรัพย์สินดังกล่าว เพื่อให้การใช้ประโยชน์และบริหารจัดการ ดูแลรักษาให้มีความสะอาดสวยงาม เป็นไปด้วยความเรียบร้อย อบจ.น่านโดยความเห็นชอบของสภา อบจ.น่าน และผู้ว่าราชการจังหวัดน่านเป็นผู้อนุมัติ ส่งมอบให้ อบต.ฝายแก้ว ใช้ประโยชน์และบริหารจัดการ ดูแลรักษา ต่อไป เมื่อวันที่ 26 กันยายน 2549 อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏเอกสารสำคัญแสดงที่ดินว่าเป็นประเภทใด
โดย นายประสิทธิ์ ชี้แจงว่า ได้รับมอบทรัพย์สินมาเป็นกรรมสิทธิ์ครอบคลุมทั้ง 13 รายการ ต้องไปดูนิยามของคำว่า “กรรมสิทธิ์” สามารถทำอะไรได้บ้าง โดยเมื่อถามการใช้ประโยชน์ในที่ดิน ซึ่งมีอยู่หลายประเภทและแตกต่างกัน นายก อบต.ฝายแก้ว ชี้แจงว่า เราบริหารจัดการในฐานะ อบต.เป็นนิติบุคคล ไม่ใช่เป็นที่ดินสาธารณะธรรมดาแล้วไปจับจอง ขายหรือให้เขาเช่า มีที่มาโดยกฎหมาย ผู้ว่าฯ สภาเขาอนุมัติมาแล้ว ทำในกรอบกฎหมายจะออกจากกรอบไม่ได้เลย บำรุงรักษาเยอะแยะ ค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าอะไรสารพัดอย่าง ชาวบ้านจัดกิจกรรมตนก็ไปร่วมด้วย ให้จัดตามปกติ ไม่มีกีดกั้น ส่วนที่ไม่อนุญาตให้เพราะเป็นอาคารร้านอาหาร เราประมูลให้เช่าไปแล้ว มีคณะกรรมการจัดหาผลประโยชน์บอกว่าอาคารนี้ถ้าทิ้งไว้ก็รกร้าง หนูหรือสัตว์ต่างๆ ทำให้เกิดความเสียหาย วัยรุ่นมั่วสุม จึงแนะนำให้เปิดประมูล
“ปัญหาคงเกิดขึ้นเพราะมีรถยนต์ของลูกค้าร้านอาหาร ขึ้นไปจอดบนลานอเนกประสงค์ ตอนนี้ก็สั่งให้ออกไปจอดบนถนนกันหมดแล้ว ตอนนี้จะออกระเบียบใหม่ให้ลูกค้าแต่ละร้านไปจอดในที่เหมาะสม แต่ต้องคุยกันก่อน ส่วนลานอเนกประสงค์สามารถใช้ออกกำลังกายหรือกิจกรรมของชุมชนได้เลย ไม่ได้กีดกั้น โครงการของประชารัฐจะทำอะไรก็ว่ามา ค้าขายด้วยกันก็ยังมีลานเวทีว่างอยู่ พอขายของคืนนี้เสร็จก็เก็บไป เหมือนถนนคนเดินของเทศบาลเมืองน่าน จะมายึดไว้เป็นหลักเป็นฐานอยู่ก็ไม่ได้” นายประสิทธ์กล่าว
ด้านนายวิฑูรย์ ชี้แจงเรื่องเอกสารสิทธิ์ที่ดินว่า เราไม่ได้ขึ้นไว้เป็นเอกสารสิทธิ์ นสล. เพราะเดิมเป็นของ อบจ.น่าน ดำเนินการเสร็จแล้วถ่ายโอนมาให้ตามกฎหมายกระจายอำนาจ อบต.ฝายแก้วจึงรับช่วงต่อมาตามหนังสือส่งมอบกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินประเภทสิ่งก่อสร้างดังกล่าว เราดำเนินการในเรื่องอาคารที่ว่างอยู่ให้เกิดผลประโยชน์เข้าท้องถิ่น มองภาพรวมทรัพย์สินมีทั้งถนนและลานเป็นสิ่งปลูกสร้าง แต่ที่ดินเป็นเอกสารสิทธิ์ในส่วนของสาธารณะอยู่แล้ว อบจ.น่านดำเนินโครงการเขื่อนริมตลิ่งและรวมอาคารทั้งหมด ไม่มีปัญหาใช้พื้นที่ เพราะที่ผ่านมาทางหมู่บ้านหรือหน่วยงานอื่นก็มาขอใช้ลานเวทีดังกล่าวหลายครั้ง หากหมู่บ้านท่าล้อจะขอใช้ก็มีหนังสือขอใช้เข้ามาได้ มีระยะเวลา
“แต่ประเด็นปัญหาของกองทุนหมู่บ้านที่ผ่านมา เข้าทำกิจกรรมเลยไม่ได้แจ้ง เวลาตั้งซุ้มก็ไม่เก็บปล่อยทิ้งไว้ เกิดการเปรียบเทียบกันระหว่างอีกกลุ่มหนึ่ง เมื่อขายเสร็จเขาต้องเก็บ เวลา กทบ.ไปจัดล็อคกิจกรรมหาผลประโยชน์เราก็ไม่ได้ว่าอะไร ถือว่าเราอยู่ร่วมกัน เรื่องใช้พื้นที่ไม่ใช่เราไม่อนุญาตเพียงแต่เขาทำไปก่อน คนในหมู่บ้านนั่นแหละเรื่องร้องเรียนให้ตรวจสอบ เสร็จแล้วตนก็ให้เจ้าหน้าที่ประสานไปขอเชิญให้มานั่งคุยกัน ประธานกองทุนฯก็ไม่มามอบเจ้าหน้าที่มาแทน ตนจึงเสนอให้ร้านตรงทางโค้งทางไปบ้านแสงดาว ไปจัดขายของที่ด้านลานเวทีกิจกรรมโซนเดียวกัน” นายวิฑูรย์กล่าวและตอบคำถามข้อโต้แย้งกรณีเรื่องที่ดินถ้าเป็นที่สาธารณประโยชน์ อบต.ฝายแก้วมีหน้าที่เพียงดูแลรักษา ไม่มีอำนาจจัดหาผลประโยชน์ ปลัด อบต.ฝายแก้วกล่าวว่า เรื่องระเบียบประมูลเรามีของเราอยู่แล้ว ส่วนที่ดินบ้านท่าล้อดังกล่าวเป็นที่สาธารณะเหมือนกันทุกที่ เช่นถนนที่เราสร้างในหมู่บ้านต่างๆ ก็เป็นที่สาธารณะทั้งหมด สมัยก่อนไม่มีใครดูแลและเป็นที่มั่วสุมของวัยรุ่น ทิ้งขยะถุงยางอนามัยไว้เกลื่อน เราจัดคนเข้าไปทำความสะอาดเพื่อแก้ปัญหาตรงนี้ จ่ายเป็นค่าตอบแทนให้เป็นรายเดือน
