วันที่ 26 กุมภาพันธ์ จากกรณีที่ นายธีระวัฒน์ ศรีสุภาลักษณ์ อายุ 23 ปี นักศึกษาของสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสุพรรณบุรี สาขาสื่อสารการกีฬา ชั้นปีที่ 4 นักศึกษากตัญญูช่วยพ่อแม่ขายส้มตำทุกวันเพื่อหารายได้เลี้ยงครอบครัวและส่งตัวเองเรียนหนังสือมาตั้งแต่อายุ 15 ปี จนถึงในปัจจุบันนั้น
ล่าสุด นายธีระวัฒน์เปิดเผยว่า ขณะนี้ครอบครัวของตนพยายามร่วมกันกับกลุ่มคนขายไก่ย่างส้มตำที่รู้จักกันโดยรณรงค์ให้ช่วยกันลดการใช้ลวดในการมัดไก่ย่าง และหันไปใช้เชือกกล้วยแดดเดียวในการมัดไก่ย่างแทน ซึ่งที่บ้านของตนจะใช้เชือกกล้วยแดดเดียวมัดไก่ยางมากว่าปีแล้วเพราะก่อนหน้านี้เคยเห็นข่าวที่เด็กกินไก่ย่างโดยไม่ระมัดระวังจึงกลืนลวดที่มัดไก่ย่างเข้าไปด้วย ครอบครัวตนเห็นว่าเป็นเรื่องที่อันตรายมากจึงพยายามช่วยกันรณรงค์มากว่า 10 ปีแล้วในการใช้เชือกกล้วยแดดเดียวในการมัดไก่ย่างจนไก่ย่างที่บ้านของตนเป็นที่รู้จักดีว่าใช้เชือกกล้วยแดดเดียวในการย่าง สำหรับเชือกกล้วยแดดเดียวคือการนำก้านกล้วยที่เริ่มแห้งจากต้นกล้วยมาผึ่งแดดและจุ่มในน้ำให้หมาดและฉีกเป็นเส้นเล็กๆ นำมามัดกับปลายไก่ย่างแทนการใช้เส้นลวดถือเป็นการช่วยลดโลกร้อนและไม่ใช้ลวดซึ่งมีสารเคลือบที่อาจส่งผลกระทบให้ลูกค้าทั้งทางตรงและทางอ้อม ซึ่งครอบครัวเราหันมาใช้เชือกกล้วยแดดเดียวกันทั้งหมดจนเริ่มมีกลุ่มคนขายไก่ย่างเริ่มทำบ้างแล้วในขณะนี้ตนเองและเพื่อนๆ พยายามรณรงค์ให้ผู้ที่ขายไก่ย่างส้มตำหรือคนขายไก่ย่างหันมาใช้เชือกกล้วยแดดเดียวเพื่อป้องกันปัญหาที่อาจเกิดขึ้นได้ทั้งทางตรงและทางอ้อม
ด้านนางสาวอาลิตา กาฬภัคดี เพื่อนของนายธีระวัฒน์กล่าวว่า มาอุดหนุนกินส้มตำบ้านเพื่อนเป็นประจำทั้งส้มตำและไก่ย่างที่สดใหม่อร่อยแถมยังไม่ใช้ลวดในการปิ้งไก่ย่างรู้สึกปลอดภัยเพราะลวดไม่ตำมือแบบไก่ย่างร้านอื่นตนร่วมรณรงค์กับเพื่อนๆ ให้คนขายไก่ย่างหันมาใช้วัสดุธรรมชาติแทนลวดโดยจะทำโครงการดังกล่าวโดยร่วมกับเพื่อนๆ เพื่อให้ผู้ที่ขายไก่ย่างหันมาใช้วัสดุธรรมชาติอย่างเชือกกล้วยแทนแต่ยังไม่ทราบว่าคนขายไก่ย่างจะให้ความร่วมมือมากหรือน้อยแต่จะลองทำโครงการดังกล่าวดูเพื่อเป็นการกระตุ้นเตือนและให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาดูแลเอาใจใส่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ที่หลายคนมองข้ามกันบ้างก็เท่านั้นเองนี่คือเจตนาเล็กๆ แต่เรื่องใหญ่ของพวกเรา
