ก.ยุติธรรม ยัน ล่วงละเมิดทางเพศ เด็กต่ำกว่า 13 ปี เป็นคดีอาญาแผ่นดิน ยอมความไม่ได้
เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม เฟซบุ๊ก กระทรวงยุติธรรม (ยธ.) ได้ โพสต์เฟซบุ๊กยืนยัน ข่าวจริง ความว่า
ตามที่สื่อสังคมออนไลน์ได้นำเสนอประเด็น “การล่วงละเมิดทางเพศในเด็กอายุต่ำกว่า 13 ปี ถือเป็นคดีอาญาแผ่นดินยอมความไม่ได้” นั้น จากการตรวจสอบข้อกฎหมาย พบว่า ข้อความในรูปภาพดังกล่าว “กล่าวถูกต้องทั้งหมด” ตามประมวลกฎหมายอาญา โดยมีเหตุผลและข้ออ้างอิงทางกฎหมายสนับสนุนในแต่ละประเด็น ดังนี้
1. เป็นคดีอาญาแผ่นดิน/ยอมความไม่ได้
เหตุผล: กฎหมายไทยมองว่าเด็ก (โดยเฉพาะเด็กอายุต่ำกว่า 13 ปี) ยังเป็นผู้เยาว์ที่ยังไม่มีวุฒิภาวะเพียงพอที่จะปกป้องตนเอง และการล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็ก สร้างความเสียหายร้ายแรงต่อสังคม ความผิดเกี่ยวกับการกระทำชำเราหรืออนาจารเด็กจึงไม่สามารถยอมความได้ ไม่ว่าผู้ปกครองหรือตัวเด็กจะยินยอม หรือได้รับเงินชดเชยแล้วก็ตาม ตำรวจและอัยการยังคงต้องดำเนินคดีจนถึงที่สุด
มาตราอ้างอิง: ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 281 (กฎหมายระบุข้อยกเว้นให้ความผิดเกี่ยวกับเพศบางมาตราเป็นความผิดอันยอมความได้ แต่จะยกเว้นกรณีที่กระทำต่อเด็กอายุไม่เกิน 15 ปี ดังนั้น การกระทำชำเรา หรืออนาจารเด็กอายุต่ำกว่า 13 ปี จึงเป็นคดีอาญาแผ่นดินที่ยอมความไม่ได้โดยเด็ดขาด)
2. อัตราโทษสูงสุด “จำคุกตลอดชีวิต”
เหตุผล: กฎหมายมีการเพิ่มโทษอย่างรุนแรงหากผู้ถูกกระทำเป็นเด็กอายุยังไม่เกิน 13 ปี โดยแยกตามลักษณะการล่วงละเมิดหลักๆ ดังนี้
– กรณีการกระทำชำเราเด็ก: มาตราอ้างอิงจากประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคสาม : ถ้าการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่ง (กระทำชำเรา) เป็นการกระทำแก่เด็กอายุยังไม่เกินสิบสามปี ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่เจ็ดปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่หนึ่งแสนสี่หมื่นบาทถึงสี่แสนบาท หรือจำคุกตลอดชีวิต
– กรณีการกระทำอนาจารเด็ก (แบบรุนแรง/ล่วงล้ำ): มาตราอ้างอิงจากประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 วรรคห้า (ประกอบวรรคสี่) : หากเป็นการกระทำอนาจารแก่เด็กอายุไม่เกิน 13 ปี โดยการล่วงล้ำ (เช่น ใช้นิ้วหรือวัตถุอื่นล่วงล้ำอวัยวะเพศหรือทวารหนัก) ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่เจ็ดปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่หนึ่งแสนสี่หมื่นบาทถึงสี่แสนบาท หรือจำคุกตลอดชีวิตเช่นกัน
(หมายเหตุ: หากมีการใช้อาวุธ หรือร่วมกันรุมโทรมเด็ก โทษสูงสุดจะขยับขึ้นไปถึงขั้นจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษภาคบังคับ หรือหากเด็ก ถึงแก่ความตาย โทษสูงสุดคือประหารชีวิตตามมาตรา 277 วรรคห้า และมาตรา 280)
3. ไม่ใช่เรื่องภายในครอบครัว
เหตุผล: แม้ผู้กระทำผิดจะเป็นพ่อ แม่ ญาติพี่น้อง หรือคนในครอบครัว ก็ไม่ได้รับสิทธิยกเว้นโทษ ยิ่งไปกว่านั้นหากผู้กระทำความผิดเป็นผู้บุพการี ผู้ปกครอง หรือ ครูบาอาจารย์ กฎหมายยังกำหนดให้ต้องรับโทษหนักอีกด้วย
