อานนท์ เขียนจ.ม.ถึงลูก ถ้าไม่เจอเลย ความคิดถึงอาจไม่ถึงขนาดนี้ เศร้าเจอคำถาม ทำไมพ่อไม่กลับบ้านด้วย

18.11.26 | 19:06 น.

อานนท์ เขียนจดหมายถึงลูก เศร้าได้พบกันแบบมีข้อจำกัด เผลอคิดว่าไม่เจอเลยอาจดีกว่า เผยลูกเริ่มเกิดคำถาม ทำไมพ่อมีโซ่ห้อย-ไม่ได้กลับบ้านด้วย

เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน เพจ อานนท์ นำภา ของนายอานนท์ นำภา ผู้ต้องขังคดี 112 เผยแพร่จดหมายอานนท์จากเรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร ลงวันที่ 13 พฤศจิกายน เขียนเล่าถึงลูก ดังนี้

พรุ่งนี้ (14 พ.ย.69) เป็นวันเกิดเจ้าขาล เป็นวันเกิดปีที่ 4 เป็นวันเกิดที่พ่อไม่ได้อยู่ร่วมฉลอง เป็นเช่นนี้มา 4 ปีแล้ว เป็น 4 ปีที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน…


เมื่อวานแม่พาเจ้าปราณและเจ้าขาลมาเยี่ยมพ่อที่ศาล มันเป็นนัดฟังคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ เป็นเวลาสั้นสั้นที่เราได้อยู่ด้วยกันในห้องพิจารณา ห้องพิจารณาที่ยะเยือกยิ่ง หลังฟังคำพิพากษากอดกันมีอุ่นก็ต้องจาก สำหรับลูกอาจเป็นข้อยกเว้นของเรื่องทั้งปวง โดยทั่วไปนานๆ เจอ อาจคิดถึงกัน กระทั่งไม่ได้พบเจอแรมปีก็อาจยิ่งคิดถึง

“ลูก” คือข้อยกเว้นนั้น 4 ปีนี้หากเราไม่ได้เจอกันเลย ความคิดถึงก็อาจไม่ถึงขนาดนี้ 4 ปีนี้หากพ่อไม่ได้เฝ้ามองเจ้าเติบโตก็อาจไม่คิดถึงขนาดนี้ “ลูก” คือสิ่งเดียวที่ยิ่งเจอยิ่งคิดถึง การพบเจอของเรา เป็นการพบเจอโดยข้อจำกัด เป็นข้อจำกัดของโชคชะตา จนบางครั้งแอบคิดว่าไม่เจอเลยจะดีกว่า

ขาลในวัย 4 ขวบเริ่มมีคำถาม เป็นคำถามที่ผู้เป็นแม่ยากที่จะตอบ ผู้เป็นพ่อยิ่งยากอธิบาย
ทำไมพ่อมีโซ่ห้อยอยู่?
ทำไมพ่อไม่กลับบ้านกับพวกเรา?

Advertisement

คำตอบเหล่านั้นอยู่ในสายลม
HBD ขาล ลูกรัก
อานนท์ นำภา
13 พ.ย.69