เมื่อวันที่ 1 มกราคม พระเทพปฏิภาณวาที หรือเจ้าคุณพิพิธ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดสุทัศนเทพวราราม เจ้าคณะเขตดุสิต เผยแพร่กลอนแหล่เนื่องในปีฉลู พุทธศักราช 2564 ความว่า
“ฝ่าวิกฤติด้วยจิตกล้าหาญ”
(แหล่)…ขออำนวยพรสุนทรประสาท เนื่องในโอกาสฉลูนี้หนา
สองห้าหกสามมีแต่น้ำตา เห็นใจบรรดาปวงสาธุชน
ชาวโลกปั่นป่วนทั้งมวลทั่วหล้า ไวรัสโคโรน่าโรคห่าพาป่น
ระบาดทั่วไปไม่เลือกชั้นชน คนรวยคนจนกล่นปฐพี
มหาอำนาจชาติเศรษฐกิจ ไวรัสโควิดตามบดขยี้
อาวุธใดใดไม่อาจราวี โรคเข้าย่ำยี่เป็นผีแดยัน
โรคนี้รุกรานโดยสารเครื่องบิน ลามไปทั่วถิ่นชีวินอาสัญ
เจ็บตายเกลื่อนหล้าสุดแสนจาบัลย์ เศรษฐกิจพลันสะดุดหยุดลง
อดยากปากแห้งหมดแรงโรยรา ทั้งไร้เงินตราจะมาเสริมส่ง
ต้องอยู่ติดบ้านงานไม่มั่นคง ทุกคนงุนงงดำรงชีวา
จะอยู่ต่อไปอย่างไรกันเล่า ชีวิตสร้อยเศร้าเงียบเหงานักหนา
เงินลดหมดสิ้นต้องกินน้ำตา หมดแรงโรยราจิตใจอาวรณ์
พระสงฆ์เมืองไทยไม่ไร้ปรานี โรงทานทุกที่ตั้งกันสลอน
จัดตั้งโรงทานปานเวสสันดร ท่านเอื้ออาทรไม่ถอนเมตตา
เงินตัวก็ขัดเงินวัดก็หมด สวดมนต์ก็ลดทั้งเทศนา
พระสงฆ์จึงรวมร่วมใจศรัทธา ญาติโยมก็มาร่วมลงวงทาน
ญาติโยมทุกท่านจงมั่นดวงจิต อันโรคโควิดเมืองไทยต้องผ่าน
ทุกคนช่วยเหลือเอื้อเฟื้อเจือจาน คงอีกไม่นานฟื้นฐานเมืองไทย
สองห้าหกสี่ต้องดีกว่าเก่า เจ็บจุกทุกข์เศร้าเราต้องทนได้
จงอย่าคิดสั้นถึงขั้นอยากตาย เพลงหนึ่งอยากให้ได้ฟังทั่วกัน
“ชะตาชีวิต” บรมบพิตร ร.เก้า(๙) พระองค์สอนเราให้จิตคงมั่น
สุดท้ายเพลงนี้มีสารธรรม์ ทรงสอน “สักวันชะตาคงดี”
ฟังกันเอาไว้เตือนใจเราหนอ อย่าไปทดท้อสู้ต่อน้องพี่
“ยิ้มสู้ ยิ้มสู้” ก็ดูเข้าที “ยิ้มสู้” แล้วมีพลังหัวใจ
ฉลู “โคทอง” จะต้องพิชิต พิฆาต “โควิด” จนถึงตักษัย
ทุกคนเพียรทำเพื่อค้ำคูณไทย ขออำนวยชัยให้พ้นภัย เทอญ.
