เจ้าของเพจดัง เล่าประสบการณ์ลงทะเบียนประชามติต่างประเทศ โกรธ กกต.ทำเหมือนเป็นศูนย์กลางจักรวาล

7.01.26 | 15:20 น.

เจ้าของเพจดัง เล่าประสบการณ์ลงทะเบียนประชามติต่างประเทศ โกรธกกต. ทำเหมือนเป็นศูนย์กลางจักรวาล

เมื่อวันที่ 7 มกราคม นายอนาลโย กอสกุล ผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธและความมั่นคง และ เจ้าของเพจ thaiarmedforce ได้โพสต์เฟซบุ๊ก เล่าประสบการณืการลงทะเบียนประชามตินอกราชอาณาจักร สุดแสนยากเย็น โดยระบุว่า “ผมโกรธ กกต. มากจนจ่ายเงินหมื่นบาทเพื่อลง ประชามติ

คือผมมีทริปต้องเดินทางไปญี่ปุ่นทับวันที่ 8 ก.พ. ลงทะเบียนเลือกตั้ง 2569 ล่วงหน้าแล้วไม่มีปัญหา แต่ประชามติกลับไม่มีล่วงหน้า นอกเขตหรือนอกราชอาณาจักรเท่านั้น

ชิบหาย ผมก็เพิ่งรู้ว่ามันเป็นแบบนี้ ผมโกรธคนออกกฎหมายก่อนเลยว่าทำไมไม่เขียนให้มันดีกว่านี้ แต่ฟังและดู กกต. ทำงานแล้วผมโกรธ กกต.มากกว่า คือมีทัศนคติแบบที่ผมเรียกว่าทัศนคติแบบราชการ คือพูดเหมือนตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล โลกต้องหมุนรอบตัวกู อำนวยความสะดวก พยายามผลักดันอะไรไม่มีสนใจ กรูทำให้แล้วแค่นี้พอ ประชาชนมีหน้าที่ไปหาทางเอาเอง

ไอ้บ้า

Advertisement

มุกแรกของผมคือพยายามไปลงทะเบียนประชามตินอกราชอาณาจักรที่ญี่ปุ่น

แต่ปัญหาคือสถานทูตที่ญี่ปุ่นให้ออกเสียงทางไปรษณีย์ คือจะส่งบัตรประชามติทางไปรษณีย์มาที่ที่อยู่ที่ญี่ปุ่น แล้วให้เรากาแล้วส่งกลับมา ซึ่งทุกอย่างต้องทำให้จบในเดือน ม.ค. เอ๊า

ผมลองเมล์ไปหาโรงแรมที่ผมจองแล้วว่าช่วยรับเอกสารและส่งต่อมาเมืองไทยหน่อยได้ไหม จ่ายเท่าไหร่ผมก็ยอม เขาตอบเมล์กลับมาว่าไม่ได้เพราะโรงแรมไม่มีนโยบายส่งเอกสารสำคัญให้เนื่องจากรับผิดชอบไม่ไหว อันนี้เข้าใจได้ แต่โรงแรมก็ดีใจหายอุตส่าห์พยายามติดต่อสถานทูตไทยให้ว่าจะหาทางออกยังไง ผมก็บอกว่าไม่เป็นไรหรอก มันไม่มีทางออกหรอก

ดังนั้นมุกไปออกเสียงประชามติที่ญี่ปุ่นก็จบไป

ทีนี้ทำไง

ผมนั่งหาสถานทูตไทยรอบประเทศไทยในเวลาบิน 3-4 ชั่วโมง พบข้อจำกัดแตกต่างกัน เช่น ที่ลาวให้ออกเสียงวันเดียวกับเลือกตั้งคือวันที่ 29 ม.ค. แต่ผมติดธุระ อันนี้ตัดไป ที่จีนกงสุลที่ใกล้เมืองไทยหน่อยบางทีแทบไม่อัพเดตข้อมูล หายากชิบ ที่ฮ่องกง ไต้หวัน มาเลเซีย และสิงคโปร์ ให้ลงประชามติได้วันที่ 24 และ/หรือ 25 ม.ค. ซึ่งผมไปได้

สุดท้ายเมื่อพิจารณาค่าใช้จ่ายโดยรวม ผมเลือกไปมาเลเซีย ซื้อตั๋ว Low Cost ไหนๆ ไปแล้วเพื่อไม่ให้เกิดอุบัติเหตุอีกแบบเครื่องดีเลย์หรืออะไรอีกก็นอนสักคืน ไปกา แล้วกลับ

ผมหาข้อมูล ตัดสินใจ และวางแผนทริป และลงทะเบียนออกเสียงประชามตินอกราชอาณาจักรจบภายใน 5 ทุ่มครึ่งของวันที่ 5 พอดี

ทำทุกอย่างไปก็โกรธ กกต. ไป ยิ่งทำยิ่งโมโห ยิ่งฟังว่า อ้อ คนลงทะเบียนเลือกตั้งล่วงหน้าไปแล้วไม่ได้ลงทะเบียนประชามตินอกเขตเขาอาจจะกลับไปลงประชามติที่เขตตัวเองวันที่ 8 ก.พ. ก็ได้ยิ่งโกรธ คือพูดเหมือนกูจะไม่ทำอะไรอ่ะมึงจะทำไม พูดเหมือนประชาชนโง่ ทำอะไรส่ง ๆ ไปก็ไม่มีใครทำอะไรได้ ซึ่งมันก็จริง รัฐธรรมนูญนี้ไม่อนุญาตให้ทำห่าอะไรกับคนพวกนี้ได้เลย

ผมรู้ว่าเสียงเดียวของผมเปลี่ยนแปลงผลประชามติ69 ไม่ได้หรอก

แต่ผมทนกับรัฐธรรมนูญห่วยแตกที่พาประเทศลงเหวนี้มานานเกินไปแล้ว ตอนให้รับบอกว่ารับไปก่อนเดี๋ยวค่อยแก้ พอจะแก้ดันขัดขวางกันทุกทาง ทำนั่นก็ไม่ได้ทำนี่ก็ไม่ได้ พอทำตามที่สั่ง ไอ้คนออกแบบระบบก็ทำงานขอไปที สร้างอุปสรรคอีกมหาศาล

ไอ้คนที่บริหารและปกครองประเทศนี้อยู่มันพอใจกับการไม่พัฒนา แค่รับประกันว่าให้กูอยู่ไปเรื่อยๆ เก็บกินผลประโยชน์ไปเรื่อยๆ นี่มันประเทศหยุดพัฒนาชัดๆ

เสียงเดียวของผมเปลี่ยนประชามติไม่ได้ แต่มันระบายความโกรธได้ อย่างน้อยก็แสดงให้เห็นว่าประชาชนอย่างผมทนกับไอ้คนพวกนี้ไม่ไหวละ ผมยอมอดข้าวไม่กินของอร่อยจะได้เอาเงินไปกากบาททีเดียวก็ยอม เพื่อจะได้ให้คนพวกนี้รู้ว่ากูไม่ยอมแพ้มึง

ไอ้บ้า”