วันที่ 26 มิถุนายน เกิดเหตุเศร้าสลดอีกครั้ง เมื่อเจ้าหน้าที่กรมราชทัณฑ์บุกเข้าไปใช้อาวุธปืนยิงเจ้าหน้าที่ศูนย์ไตเทียม โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า จ.นนทบุรี จากนั้นได้ใช้อาวุธปืนยิงขมับตัวเอง จากการสอบสวนทราบว่า ฝ่ายหญิงกับฝ่ายชายเป็นแฟนกันและเคยอยู่กินกันมาก่อน จากนั้นได้เลิกและแยกกันอยู่ โดยฝ่ายชายมาตามง้อขอคืนดี แต่ฝ่ายหญิงปฏิเสธ กระทั่งมาเกิดเหตุเช่นนี้ขึ้น
ก่อนหน้านี้ เจ้าหน้าที่ตำรวจ สน.มีนบุรี รับแจ้งพบชิ้นส่วนศพผู้หญิงถูกหั่นมาทิ้งไว้ จึงสืบสวนสอบสวนทราบว่า คนร้ายเป็นแฟนของผู้หญิงที่ตกเป็นเหยื่อ จึงทำการจับกุมตัวมาได้ สอบสวนทราบว่า ฝ่ายหญิงเป็นภรรยา โดยคนร้ายเกิดความระแวงสงสัยและเกิดความหึงหวงภรรยา กระทั่งลงมือฆ่า จากนั้นได้หั่นศพแล้วนำศพไปทิ้ง ขณะนี้คดีอยู่ระหว่างการสอบสวนเพิ่มเติม และนำตัวไปฝากขัง
นอกจากนี้ ยังมีเหตุการณ์ทำนองเดียวกันเกิดขึ้นอีกหลายครั้ง ล้วนเป็นเหตุมาจากความหึงหวงของทั้งเด็กวัยรุ่น รวมมาถึงคนในวัยทำงาน ซึ่งแสดงให้เห็นความบกพร่องในสังคมที่ทำให้เกิดเหตุดังกล่าวขึ้นมาบ่อยและถี่ ไม่ว่าจะเป็นปัญหาการมีและใช้อาวุธปืน การพกพาอาวุธปืนเข้าไปในสถานที่ต่างๆ โดยเฉพาะสถานที่ราชการอย่างโรงพยาบาลได้ง่าย การขาดความยับยั้งชั่งใจก่อนจะก่อเหตุ ซึ่งน่าจะเกี่ยวพันกับการปฏิสัมพันธ์ระหว่างคนในครอบครัว การคบค้าสมาคมกับเพื่อน รวมไปถึงการฉุกคิดก่อนทำ
ปัญหาเช่นว่านี้อาจจะเป็นปลายเหตุของปัญหา แต่เมื่อเหตุการณ์เศร้าสลดเช่นนี้เกิดขึ้นบ่อยและถี่ ย่อมแสดงให้เห็นว่าต้นเหตุของปัญหานั้นมีอยู่อย่างกว้างขวาง และอาจจะฝังลึกเข้าไปในจิตใจของคนในสังคมแห่งนี้ ทำให้กระบวนการภายในคือการยับยั้งชั่งใจ และกระบวนการภายนอกคือมาตรการป้องกันของรัฐ เป็นจุดโหว่ทำให้เกิดเหตุเช่นว่าขึ้นมาได้
ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นสัญญาณที่ส่งออกมาว่า เมืองไทยกำลังเผชิญหน้ากับปัญหานี้ โดยเป็นปัญหาที่จำเป็นต้องแก้ไขทั้งในระยะสั้น และระยะยาว ดังนั้น ทุกฝ่ายควรตระหนักว่าความรุนแรงได้เกิดขึ้นในสังคมแล้ว และความรุนแรงดังกล่าวกำลังแผ่อิทธิพลไปทั้งในแนวลึกและแนวกว้าง สังคมไทยจึงสมควรที่จะนำเอากรณีที่เกิดขึ้นมาเป็นบทเรียน และหาทางสกัดกั้นมิให้เหตุการณ์เศร้าสลดเกิดขึ้นมาอีก
