ปฏิบัติการนำนักฟุตบอลและโค้ชทีมหมูป่าฯ จังหวัดเชียงรายได้ดำเนินการมาถึงขั้นตอนสำคัญที่สุดคือการนำนักฟุตบอลและโค้ชซึ่งติดอยู่ภายในถ้ำหลวงฯ จ.เชียงราย ออกมาอย่างปลอดภัย โดยทีมงานกู้ภัยที่ถือเป็นชุดผสมนานาชาติ เพราะมีผู้เชี่ยวชาญจากหลายชาติรวมทั้งไทยเข้าปฏิบัติการในครั้งนี้ ได้เริ่มดำเนินการนำเด็กๆ ที่ติดอยู่ในถ้ำออกมาตั้งแต่วันที่ 8 กรกฎาคมที่ผ่านมา โดยวันแรกสามารถนำออกมาได้ 4 คน ใช้เวลารวมตั้งแต่เริ่มเข้าไปในถ้ำจนกระทั่งส่งเด็กเข้าโรงพยาบาล รวมเวลา 11 ชั่วโมงและวันที่ 9 กรกฎาคม นำเด็กออกมาได้อีก 4 คน อย่างปลอดภัย และใช้เวลาปฏิบัติการน้อยลงกว่าวันแรก
ในการปฏิบัติการวันที่สอง ในช่วงค่ำ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีได้เดินทางไปให้กำลังใจเจ้าหน้าที่ชุดปฏิบัติงาน ฟังบรรยายสรุป เข้าเยี่ยมครอบครัวของนักฟุตบอลทีมหมูป่าฯ และไปเยี่ยมนักฟุตบอล 8 คนที่ออกมาจากถ้ำหลวงได้แล้ว ในช่วงท้ายนายณรงค์ศักดิ์ โอสถธนากร ผู้ว่าราชการจังหวัดพะเยา ในฐานะผู้บัญชาการศูนย์อำนวยการร่วมค้นหาทีมหมูป่าฯได้แถลงข่าวความคืบหน้า ซึ่งบรรยากาศการแถลงข่าวสดชื่นเนื่องจากภารกิจสำเร็จ โดยทุกฝ่ายหวังว่าภารกิจที่จะช่วยเหลือผู้ติดอยู่ในถ้ำอีก 5 คนจะสำเร็จในเร็ววันด้วย
อย่างไรก็ตาม นายณรงค์ศักดิ์ ระบุว่า “ขอให้เหตุการณ์ติดถ้ำเช่นนี้เกิดเป็นครั้งสุดท้าย” ซึ่งเป็นคำขอที่มีเหตุผล เนื่องจากทุกคนได้รับทราบว่า การค้นหาและช่วยเหลือผู้ที่ติดถ้ำในครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องใช้ทั้งความเชี่ยวชาญของคนทั้งในประเทศและต่างประเทศ ต้องใช้เทคโนโลยีทุกอย่างที่มี เพื่อช่วยเหลือชีวิตคนออกมาให้ได้ ดังนั้น จึงไม่มีใครอยากให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีก ไม่ว่าจะเป็นบุคคลที่ติดถ้ำ ครอบครัวญาติพี่น้อง เจ้าหน้าที่ที่เข้าทำการกู้ภัยทั้งที่เป็นคนไทยและต่างชาติ รวมถึงรัฐบาล
เหตุการณ์ที่ “ขอให้เกิดเป็นครั้งสุดท้าย” เช่นนี้มีหลากหลาย กรณีการติดถ้ำของทีมฟุตบอลหมูป่าฯ นี้ถือเป็นเหตุการณ์หนึ่ง แต่ยังมีเหตุการณ์อื่นๆ ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นแต่ก็เกิดขึ้นจนได้ อาทิ เหตุการณ์เรือล่มที่จังหวัดภูเก็ต ซึ่งเกิดจากเหตุไม่ฟังคำเตือนเรื่องพายุ แล้วนำมาซึ่งความสูญเสีย เป็นต้น ดังนั้นในแต่ละเรื่องในแต่ละเหตุการณ์ ควรมีการสรุปบทเรียนเพื่อความปลอดภัยของทุกคน จะได้มีแนวทางป้องกันมิให้เกิดเหตุการณ์เสี่ยงภัยเกิดขึ้นซ้ำซาก แม้กระบวนการดังกล่าวอาจจะยากลำบาก เพราะปัญหาที่เกิดนั้นมาจากหลากหลายปัจจัย แต่ถ้าสามารถทำได้ อย่างน้อยก็ให้ทุกคนเข้าถึงคำว่า “ปลอดภัยไว้ก่อน” ทั้งต่อตัวเองและต่อผู้อื่น ก็น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ความหวังให้เหตุการณ์เสี่ยงภัยต่างๆ เป็นเหตุการณ์ครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นได้จริง
