มีคนบอกว่า กว่าจะถึงเวลาและได้มีโอกาส “กา” คนที่รัก “เลือก” พรรคที่ชอบนั้นคงจะมี “เหตุ” ให้ต้อง “เลื่อน” วันเลือกตั้งออกไปอีก หาได้เป็นไปตามโรดแมปไม่
เสียงเพลงก็คือเสียงเพลง ไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับ “คำสัญญาทางการเมือง”
ใครจะว่า “ผู้นำ คสช.” และ “รัฐบาล” ที่มาจากรัฐประหาร เลื่อนแล้วเลื่อนอีก ไม่ให้มีการเลือกตั้งกันเสียที ไม่ทำตามสัญญาก็ปล่อยให้ร้องแรกแหกกระเชอไป
แต่ “คะแนนนิยม” ที่เคยวาดฝันเอาไว้อย่างกะฮีโร่นั่นสิ มีปัญหา
เคยปั้น และเคยหวังกันว่า ยิ่งใกล้วันเลือกตั้งตามสัญญา คะแนนนิยมจะไหลมาเทมา ตอนนี้กลับกลายเป็นตรงกันข้าม หน่วยข่าวประเมินกันว่า ถ้าเลือกตั้งวันนี้ หรือพรุ่งนี้ มะรืนนี้ แพ้ยับได้กลับบ้านไปเลี้ยงหลานแน่นอน แล้วจะนับประสาอะไรกับเดือนกุมภาพันธ์ 2562 ที่กำลังเคลื่อนใกล้เข้ามา ซึ่งจะต้องเผชิญกับ “คู่แข่ง” ทางการเมือง
ถ้าจะว่ากันตามประวัติศาสตร์การเมืองไทย ทุกครั้งที่ “ผู้นำ” ซึ่งมาจากการรัฐประหารคิดสืบทอดอำนาจด้วยการอาศัย “เวทีประชาธิปไตย” เป็นบันได “การเลือกตั้ง” เป็นแต่เพียงพิธีกรรมที่ต้องกระทำเท่านั้น
เป้าหมายคือ การบรรลุชัยชนะ
ถ้าสมมุติว่า ลงเลือกตั้งแล้วพ่ายแพ้ ถามว่า “จะกระโดดลงไปทำไม” ?
ยังไม่มั่นใจว่า “มีชัย” ก็ไม่ต้องรบ !
สังเกตได้จาก “ขบวนการดูดขยะ” ให้มารวมตัวกันขณะนี้ดำเนินไปด้วยความยากลำบาก ไม่คึกคักทรงพลังอย่างที่คิด ขณะที่ “พรรคตัวแทน” พวกหน้าม้าหรือนอมินี
สีเขียวก็หาได้รับความนิยมตามที่ควรไม่
ในด้าน “คะแนนนิยมส่วนตัว” อันสืบเนื่องมาจากท่วงท่า อารมณ์ คำพูดคำจาของ “ผู้นำ” นั้น ก็ไร้ซึ่ง “รสนิยม”
มีแต่ทำตัวให้ได้ชื่อว่า สาละวันเตี้ยลง
เมื่อ “พลังดูด” ก็ด้าน “ความนิยม” ในตัวบุคคลก็เสื่อมทรามลง ทั้งหมดก็ชี้ว่า “เหตุ” แห่งการเลื่อนเลือกตั้งออกไป มีความเป็นไปได้สูงยิ่ง
เงื่อนไขยังไม่เป็นใจ สถานการณ์ยังไม่สุกงอมพร้อมพอที่จะ “เข้ายึด” จึงจะต้องให้ “มือที่มองไม่เห็น” สร้างสถานการณ์ขึ้น
ทำให้เห็น “ความจำเป็นของประเทศ” หรือประกาศศักราชแห่ง “ความเป็นปึกแผ่น”
“ประชาธิปไตย” ไม่สำคัญเท่า “ความเงียบแห่งชาติ”
เศรษฐกิจอาจจะแย่ลงอีก ผู้คนอาจต้องอดมื้อกินมื้อ ต้องอดทนข่มกลั้น !?!!
