นายชัยชนะ เดชเดโช อดีต ส.อบจ.นครศรีธรรมราช โพสต์ข้อความทางเฟซบุ๊ก ม.44 เหนือรัฐธรรมนูญ ระบุว่า การเข้ามายึดอำนาจการปกครองของ คสช. เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ด้วยเหตุผลว่าต้องการยุติความขัดแย้งของคนในชาติ และทำลายระบอบการเมืองเดิม หลังจากเกิดวิกฤตการณ์ทางการเมืองที่ต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 รัฐประหารครั้งนี้ตามเจตนารมณ์ของ คสช. ไม่เพียงยุติความขัดแย้งทางการชั่วคราว แต่ต้องประคองประเทศในช่วงเปลี่ยนผ่านเพื่อนำประเทศไปสู่การปฏิรูป
ในสายตาของ คสช. นัการเมืองคือผู้ร้ายที่ต้องปฏิรูปสิ่งที่ผู้ยึดอำนาจกระทำเหมือน ๆ กันในทุกยุคสมัย ในการออกแบบประเทศ คือ การเขียนรัฐธรรมนูญ คสช. ก็เช่นกัน คสช. วาดฝันที่จะแก้ปัญหาประเทศ จัดการกับประเทศด้วยรัฐธรรมนูญ จึงได้ระดมปรมจารย์ด้านกฎหมาย นักวิชาการ ผู้เชี่ยวชาญ มาร่างรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นรัฐธรรมนูญในฝัน จนได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับ คสช. เมื่อเดือน เมษายน พ.ศ. 2560
หลังประกาศใช้รัฐธรรมนูญ สิ่งสำคัญคือ พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ 4 ฉบับ ซึ่งเป็นกฎหมายเลือกตั้ง เพื่อจัดการเลือกตั้งตามโรดแมป ปัญหาที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับการเลือกตั้ง 2 ประการในขนาดนี้ คือการเลือกตั้งท้องถิ่นที่รัฐบาลประกาศจะให้เลือกตั้งก่อน ตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2561 แต่เมื่อไปดูกฎหมายเลือกตั้งทั้ง 6 ฉบับ ปรากฏว่ามีปัญหาขัดและแย้งกับรัฐธรรมนูญปี 2560 ต้องกลับไปแก้กฎหมายท้องถิ่นใหม่ จนบัดนี้ยังไม่แล้วเสร็จ และไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่ และไม่มีใครตอบได้ว่าจะเลือกตั้งท้องถิ่นเมื่อใด ก่อนหรือหลังการเลือกตั้งระดับชาติ
ประการต่อมา เรื่องสำคัญที่เป็นประเด็นขณะนี้ คือการทำไพรมารีโหวต เพื่อคัดเลือกผู้สมัคร ส.ส. ของพรรคการเมืองตาม พ.ร.ป. พรรคการเมืองปี 2560 ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ของกฎหมายลูกรัฐธรรมนูญปี พ.ศ. 2560 ซึ่งมีข้อเสนอคือ 1. ยกเลิกการทำไพรมารีโหวต 2. เรื่องการทำไพรมารีโหวตไปใช้ในการเลือกตั้งคราวหน้า 3. ปรับรูปแบบทำไพรมารี่โหวตระดับภาคแทนระดับเขตเลือกตั้ง การทำไพรมารีโหวตเป็นหลักการที่ดี ที่จะทำให้พรรคการเมืองมีความเป็นสถาบันทางการเมือง และเป็นพรรคการเมืองของประชาชน ประเด็นที่เป็นปัญหาคือ การปฏิบัติของพรรคการเมือง ที่ยุ่งยากและทำไม่ได้ โดยเฉพาะเรื่องจำนวนสมาชิกพรรค ในกระบวนการทำไพรมารีโหวต และโดยเฉพาะพรรคการเมืองที่เกิดขึ้นใหม่ มีการสมคบคิดกัน ที่จะใช้คำสั่งตาม ม.44 แก้ไขกฎหมายพรรคการเมืองนั่นคือการใช้อำนาจพิเศษแก้กฎหมาย กฎหมายที่ออกมาโดยสภานิติบัญญัติ กฎหมายที่รองรับเจตนารมณ์ของประชาชน คำถามคือ คสช. กำลังใช้อำนาจใดมาแก้ประเด็นที่ระบุไว้ใน พรป. พรรคการเมือง
หากใช้ ม.44 เรื่องข้อครหาเพื่อพรรคการเมืองที่จะสืบทอดอำนาจคงไม่ต้องพูดถึง เพราะรัฐบาลนี้ ส่อเจตนาชัดเจน แต่ปัญหาทางกฎหมายที่จะตามมา และกระทบกับโรดแมปการเลือกตั้ง ใครจะรับผิดชอบ หรือเจตนาที่จะให้กระทบเพื่อเลือกตั้งอีกครั้ง คำถามสุดท้าย คสช. คือรัฐบาลที่มีฝ่ายบริหาร มีสภานิติบัญญัติ แต่ตลอดระยะเวลา คสช.ไม่ได้ใช้อำนาจตามกลไกของหลักการบริหารประเทศ แม้นสภานิติบัญญัติจะเป็นสภาตรายางแต่ก็ยังดูดีกว่าการใช้อำนาจพิเศษนอกระบบ ทำไมถึงพยายามตอกย้ำความเป็นเผด็จการของรัฐบาลอยู่ตลอดเวลา ละเลยสิ่งที่พูด และคำสัญญา ไหนว่า “ จะคืนความสุขให้กับประชาชน”
