ทั้งที่ไม่ว่าจะเป็นกรธ.ระดับ นายอมร วาณิชวิวัฒน์ ไม่ว่าจะเป็นสนช.ระดับ นายพรเพชร วิชิตชลชัย ล้วน “มั่นใจ”ว่าประชามติ “ฉลุย”
“จากการที่มีการสำรวจความคิดเห็นเป็นระยะและประเมินจากคนใกล้ชิดรวมถึงผลสำรวจต่างๆมั่นใจว่าร่างรัฐธรรมนูญผ่านประชามติแน่นอน”
เป็นการันตีระดับอ๊อกซ์ฟอร์ดจาก นายอมร วาณิชวิวัฒน์
แล้วทำไมโฆษกประจำสำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี พล.ต.สรรเสริญ แก้วกำเนิด จึงต้องออกมาแสดงความกราดเกรี้ยว
แม้กระทั่งต่อ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
แล้วทำไมคสช.จึง “เล่นงาน” นายวัฒนา เมืองสุข อดีตรัฐมนตรีแห่งพรรคเพื่อไทย อย่างต่อเนื่อง
ส่งกำลังพร้อมรถฮัมวีไปบริเวณ “หน้าบ้าน”
เรียกตัวครั้งแล้วครั้งเล่าไม่ว่าจะเป็นที่กองทัพภาคที่ 1 ไม่ว่าจะเป็นมณฑลทหารบกที่ 11
คล้ายกับต้องการ “ปิดปาก” ไม่ยอมให้พูด
ท่าทีที่มีต่อ นายอภิสิทธิ์ เวชาชีวะ ท่าทีที่มีต่อ นายวัฒนา เมืองสุข สวนทางกับความเชื่อมั่น สวนทางกับความมั่นใจ
“ประชามติ” ผ่านฉลุยแน่ละหรือ
จุดเปลี่ยนอย่างหนึ่งของร่างรัฐธรรมนูญและคำถามพ่วงมาจากการก่อรูปกระทั่งกลายเป็น “กระแส”
ที่น่าห่วงใยก็คือ มิได้เป็นกระแส”มั่นใจ”
ตรงกันข้าม ยิ่งผ่านจากวันที่ 29 มีนาคม ย่างไปยังวันที่ 29 เมษายน กระแสยิ่ง “พลิกผัน”
พลิกจาก “ความมั่นใจ” ไปอยู่ที่ “ไม่มั่นใจ”
การออกมาเปรยๆของ นายวิษณุ เครืองาม ว่าอาจจำเป็นต้องยำรัฐธรรมนูญ 2 รัฐธรรมนูญ กับ 2 ร่างรัฐธรรมนูญเข้าด้วยกัน
เปรยเหมือนกับต้องการ “ขู่”
ขู่ว่าหากประชามติไม่ผ่านก็อาจจะต้องเจอรัฐธรรมนูญที่โหดกว่า เหี้ยมกว่า เหมือนกับที่ นายมีชัย ฤชุพันธุ์ เคยขู่มาแล้ว
แต่ขณะเดียวกัน ในอีกด้านภายในคำขู่นี้เท่ากับเป็นการยอมรับว่ากระบวนการประชามติอาจไม่ผ่านฉลุยอย่างที่คุยโวและโอ้อวด จึงต้องมีการขู่ จึงต้องมีการตระเตรียม
คล้อยหลังคำขู่ของ นายวิษณุ เครืองาม ไม่นานบรรดาไอ้ห้อยไอ้โหนต่างก็ออกมาประสานเสียง
เท่ากับสะท้อนว่า กระแส”ประชามติ”กำลัง “พลิก”
ที่เคยคิดว่าประชามติ “นอนมา” เป็นไปตามเป้าหมายและความต้องการของคสช.กลับ “มิใช่”
นับวัน “การไม่รับ” ยิ่งกลายเป็น “กระแส”
การตัดสินใจของพรรคประชาธิปัตย์ผ่านคำประกาศของ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จึงทรงความหมาย
เท่ากับ พรรคประชาธิปัตย์ มายืนจุดเดียวกับ พรรคเพื่อไทย
เท่ากับ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ กับ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร มิได้ห่างไกลกัน
ยิ่งใกล้วันที่ 7 สิงหาคม จึงยิ่งระทึก
