สถานการณ์ “การเมือง”ในห้วงใกล้จะถึงเดือนพฤษภาคม 2559 ต่างไปจากสถานการณ์ “การเมือง” เมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
เมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 เป็นฝ่าย “รุก”
รุก 1 เห็นได้จากความสำเร็จในกระบวนการ “ยึดอำนาจ”โดยวิธีการ “รัฐประหาร”
ประหารรัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
รุก 1 เห็นได้จากการหยุดยั้งความเคลื่อนไหวภายในเครือข่ายของ “ฝ่ายตรงข้าม”ได้อย่างสิ้นเชิง
ไม่ว่าจะเป็น “พรรคเพื่อไทย” ไม่ว่าจะเป็น “นปช.”
เรียกได้อย่างรวบรัดว่า “งอก่อ งอขิง” มิอาจขยับ มิอาจขับเคลื่อนได้
ขยับก็ถูก “เชิญตัว”
ไม่ว่า “พรรคเพื่อไทย” ไม่ว่า “นปช.” จึงต้องสงบนิ่งอยู่ ณ ที่ตั้ง
จะมีก็แต่คนอย่าง “บก.ลายจุด”
จะมีก็แต่คนอย่าง ทนาย”อานนท์” จะมีก็แต่นักศึกษาอย่าง”จ่านิว” จะมีก็แต่คนขับแท็กซี่อย่าง “พ่อน้องเฌอ”
จะมีก็แต่ “พลเมืองโต้กลับ”
แต่พอมาถึงปลายเดือนเมษายนและกำลังเหยียบบาทก้าวเข้าสู่เดือน พฤษภาคม 2559
“สถานการณ์” ก็เริ่ม “แปรเปลี่ยน”
ปรากฏว่า นักการเมืองระดับ นายวัฒนา เมืองสุข แห่งพรรคเพื่อไทย กลับเป็นกองหน้า
โพสต์อย่างคึกคักผ่าน “เฟซบุ๊ค”
ปรากฏว่า แกนนำนปช.ระดับ นายจตุพร พรหมพันธุ์ และ นายณัฐวุฒิ ไสยเกื้อ กลายเป็น “หมู”ไม่กลัว”น้ำร้อน”
พลันที่ นายวัฒนา เมืองสุข ถูก “ควบคุม” ตัว
ก็มี “แถลงการณ์” ออกมาจาก “พรรคเพื่อไทย” เรียกร้องให้ “ปล่อย”โดยทันที และโดย”ไม่มีเงื่อนไข”
จากนั้น ก็ปรากฏ “พลเมืองโต้กลับ”
นัดชุมนุมตั้งแต่ค่ำวันที่ 18 ค่ำวันที่ 19 ค่ำวันที่ 20 กระทั่งได้รับการประกันตัวในวันที่ 21 เมษายน
“นักการเมือง” เป็น “กองหน้า”
“นักศึกษา” ประชาชน เป็น “กองหลัง”
น้ำเสียงอันมาจาก “คสช.” น้ำเสียงอันมาจาก “รัฐบาล” อาจยังรุนแรง อาจยังแข็งกร้าว
แต่ถามว่า มี”ความกลัว” หรือไม่
อาจยังกล้าๆกลัวๆ แต่เมื่อเทียบกับสถานการณ์หลังเดือนพฤษภาคม 2557 มีความแตกต่างออกไป
ถามว่ามาจาก”ปัจจัย”อะไร
ตอบได้เลยว่า มาจากปัจจัย 1 ร่างรัฐธรรมนูญ ปัจจัย 1 ประชามติ
2 ปัจจัยนี้คือ “มูลเชื้อ”
