นิด้าโพล สะท้อนผลสำรวจครั้งที่ 1 การลงประชามติร่างรัฐธรรม
นูญ พ.ศ.2559
น่าประหลาดใจ
น่าประหลาดใจว่า กว่าจะถึงวันที่ 7 สิงหาคม ผลการสำรวจจะดำเนินไปอย่างไร
ปรากฏว่าร้อยละ 38.20 ยังไม่ตัดสินใจ
เป็นการ “ยัง” ไม่ตัดสินใจว่า จะ “รับ” และไม่ตัดสินใจว่าจะ “ไม่รับ”
ตัวเลขนี้แหละจะเป็น “ตัวแปร”
เป็นตัวแปรเหมือนกับร้อยละ 14 ที่ตอบว่าจะไปลงมติแต่ไม่มีมติทางใดทางหนึ่งชัดเจน
เท่ากับมีถึงร้อยละ 52.20 ยัง “ลังเล”
เป็นความลังเลที่น่ากลัวเป็นอย่างมาก เป็นความลังเลที่อาจส่งผลสะเทือนไปยังร้อยละ 35.87 ที่ตัดสินใจแล้วว่าจะ “รับ”
เหตุใดจึงว่า “ประหลาด”
ข้อที่ไม่ควรมองข้ามก็คือ ตัว “ร่างรัฐธรรมนูญ” นี้ดำรงอยู่ในสถานะ อย่างไร
ใครเป็น “เจ้าของ”
เหมือนกับคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ(กรธ.)อัน นายมีชัย ฤชุพันธุ์ เป็นประธานจะถือว่าเป็นงานของพวกตน
แต่ดูจาก “คสช.” ดูจาก “รัฐบาล”
ต้องยอมรับว่าคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญคลอดมาจากคำสั่งคสช.
ถือเป็น 1 ใน “แม่น้ำ 5 สาย”
ยิ่งหากประเมินผ่านกระบวนการบริหารจัดการโดยคสช.และรัฐบาลต่อ “ร่างรัฐธรรมนูญ” ก็ยิ่งเห็นได้ชัดว่า
คสช.และรัฐบาลอยู่ในฐานะ “เจ้าภาพ”
เมื่อคะแนนนิยมของรัฐบาลสูงถึงร้อยละ 99.80 คะแนนนิยมต่อร่างรัฐธรรมนูญย่อมสูงตามไปด้วย
แล้วเหตุใดจึงมีร้อยละ 52.20 ยังลังเล
เป็นไปได้อย่างไร
จากเดือนพฤษภาคม ไปยังเดือนกรกฎาคม กระทั่งวันที่ 7 สิงหาคม เป็นเวลาอีก 2 เดือน 7 วัน
เป็น 2 เดือน 7 วันอันทรงความหมาย
คสช.และรัฐบาลจะทำอย่างไรจึงจะส่งผลให้ร้อยละ 52.20 เกิดการแปรเปลี่ยน
แปรเปลี่ยนมารวมกับร้อยละ 35.87
ถามว่ากระบวนการประชามติในแบบ “มัดมือชก” ที่ นายองอาจ คล้ามไพบูลย์ จากพรรคประชาธิปัตย์สรุปเอาไว้จะสามารถหรือไม่
หากมองจากคสช.และรัฐบาลอาจ “สามารถ”
กระนั้น คำตอบสุดท้ายก็ยังอยู่ที่วันที่ 7 สิงหาคม
