ไม่ว่าการปราศรัยของ นายสนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์ ที่เขตหนองจอก กทม. ไม่ว่าการปราศรัยของ นายสมศักดิ์ เทพสุทิน ที่นครปฐมและที่พิจิตร
แจ่มชัดในทิศทางทางการเมือง
1 เน้นในเรื่องความสงบ 1 เน้นในเรื่องความเรียกร้องต้องการ ให้ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นนายกรัฐมนตรีต่อไปอีก 1 สมัย
เป้าหมายเพื่อค้ำประกัน “ความสงบ”
“ถ้าปล่อยให้พรรคนี้ชนะอีกพรรคหนึ่งจะออกมาใหม่ 10 กว่าปีแล้วเป็นแบบนี้ เรามามัวทะเลาะเบาะแว้งกันจนประเทศเดินต่อไปไม่ได้อีกแล้ว”
“วันนี้ประเทศต้องก้าวข้ามความขัดแย้ง เวลานี้รัฐบาล พล.อ. ประยุทธ์ จันทร์โอชา สามารถทำได้จนบ้านเมืองสงบ”
เด่นชัดอย่างยิ่งว่าธงของพรรคพลังประชารัฐมิได้มีแต่ชูในเรื่องของความสงบ ชูในเรื่องการสนับสนุน พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา รักษาความสงบต่อไปอีกเท่านั้น
หากแต่ยังชูธงสำคัญอีกผืนหนึ่ง คือ ชูให้เห็นว่าความไม่สงบ เกิดจากอะไร
คล้ายกับจะพุ่งเป้าไปยัง “พรรคเพื่อไทย”
แต่หากติดตามการปราศรัยไม่ว่าของ นายสนธิรัตน์ สนธิจิร วงศ์ ไม่ว่าของ นายสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ ไม่ว่าของ นายสมศักดิ์ เทพสุทิน มีความแจ่มชัด
นั่นก็คือ กวาดรวมเอาพรรคประชาธิปัตย์ไปกองอยู่ในมุมเดียวกันกับพรรคเพื่อไทย
ขณะเดียวกัน หากกวาดรวมเอาพรรคประชาธิปัตย์เข้าไปก็หลีกไม่พ้นที่จะหยิกเล็บเจ็บไปถึงเนื้อในของพรรครวมพลังประชา ชาติไทยด้วย
ก็เพราะความพ่ายแพ้ของพรรคประชาธิปัตย์มิใช่หรือที่ นาย สุเทพ เทือกสุบรรณ ต้องออกโรง”ชัตดาวน์”ครั้งใหญ่
ในที่สุดแล้วธงผืนใหญ่ที่พรรคพลังประชารัฐชูขึ้นสูงเด่นก็คือ การถามต่อประชาชนว่าจะเลือก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา หรือจะไม่เลือก
ถ้าเลือกก็หมายความว่าจะไม่มีระเบิด
ขณะเดียวกัน ในอีกด้านก็เท่ากับสรุปว่าถ้าไม่เลือก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เสียงระเบิดก็จะดังตูมตาม
ตกลงต้นตอของ”ระเบิด”มาจากใคร
