“ขยัน” จ้า

“ขยัน” จ้า

การเลือก “ช่วงเวลา” จับกุมคนทำเพจ “เรารัก พล.อ.ประยุทธ์” และ น.ส.พัฒน์นรี ชาญกิจ หรือแม่ “จ่านิว” ก่อนการประชุมคณะทำงานยูพีอาร์ คณะมนตรีสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ ที่ประเทศไทยกำลังถูกจับตามองอยู่

ถือเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างยิ่ง

เพราะเท่ากับเป็นการชี้เป้าให้ประเทศต่างๆ มองเห็นความพิกลพิการของการละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย

ดึงปัญหาการใช้มาตรา 112 ให้เด่นชัดขึ้นอีก

ปรากฏการณ์นี้แสดงให้เห็นถึงความไร้เอกภาพ และขาดการประสานงานระหว่างหน่วยงานด้านความมั่นคงภายในประเทศและกระทรวงการต่างประเทศอย่างชัดเจนยิ่ง

เพราะถ้ากระทรวงการต่างประเทศรู้เรื่องนี้ก่อน คงจะต้องปราม “ตำรวจ-ทหาร” ไม่ให้กระทำการดังกล่าว

แต่เพราะไม่ประสานงานกัน

กระทรวงการต่างประเทศจึงต้องรับบทหนัก

ว่ากันว่าเหตุการณ์ครั้งนี้เป็นเรื่องเอาใจ “นาย”

พอ “นาย” กระแอมว่าเราไม่ใช่เพื่อนเล่นของนายนะ อย่ามาล้อเลียนกัน

นายตำรวจก็เด้งรับทันที

อีกวัน “นาย” บ่นถึง “จ่านิว” ขึ้นมา

ยุทธการ “หมาป่ากับลูกแกะ” ก็เกิดขึ้นทันที

เอ็งไม่ได้ทำ แม่เอ็งก็ทำ

กรณี “แม่จ่านิว” ที่ถูกโยงเข้ากับความผิดในมาตรา 112 กลายเป็นเรื่องสะเทือนใจของสังคม

เพียงแค่เขียนคำว่า “จ้า” คำเดียว

กลายเป็นผู้กระทำผิดทันที

อย่าลืมว่าก่อนหน้าที่ทนายจะพา “แม่จ่านิว” ไปมอบตัว

ทนายได้คุยกับ “แม่จ่านิว” ก่อนแล้ว และได้เห็นประโยคการสนทนาระหว่าง นายบุรินทร์ อินติน กับ “แม่จ่านิว” ทุกประโยค

เขาจึงมั่นใจว่าไม่มีประโยคไหนที่ผิดตามมาตรา 112

ยกเว้นแค่คำว่า “จ้า”

ซึ่งไม่ได้หมายความว่าคนที่พูดประโยคนี้ต้องเห็นด้วยกับคนที่คุยด้วย

ที่สำคัญที่สุด ปมเรื่องความสัมพันธ์ระหว่าง “แม่” กับ “ลูก”

เป็นเรื่องอ่อนไหวทางความรู้สึกอย่างยิ่ง

ในแวดวงทีวีมีข้อสรุปประการหนึ่งว่าถ้ารายการไหนอยากให้คนร้องไห้ ต้องเล่นประเด็น “แม่”

เพราะเรื่องนี้คนไทยอ่อนไหวที่สุด

“ฮิตเลอร์” เคยบอกว่า “ผู้นำ” จะต้องเลือกใช้ลูกน้องให้เป็น

ลูกน้องที่น่ากลัวที่สุด ไม่ใช่ลูกน้องที่ “โง่” และ “ขี้เกียจ”

แต่เป็นลูกน้องที่ “โง่” แต่ “ขยัน”

เพราะจะขยันทำแต่เรื่องโง่ๆ ที่นำความเสียหายมาให้เจ้านาย

ถ้า “ผู้นำ” เจอลูกน้องที่ “โง่” และ “ขยัน” เมื่อไร

ให้ “ประหารชีวิต”