สภาผู้แทนราษฎรประชุมรับทราบรายงานความคืบหน้าในการดำเนินการตามแผนการปฏิรูปประเทศ มาตรา 270 ตามรัฐธรรมนูญ 2560 (เดือนมกราคม-มีนาคม) โดยใช้เวลา 2 วัน จากวันที่ 26 ถึง 27 มิ.ย. มีการอภิปรายโดย ส.ส.ฝ่ายค้านและรัฐบาล วิพากษ์วิจารณ์และแสดงความห่วงใยต่อการปฏิรูปทั้ง 11 ด้านอย่างกว้างขวาง ทั้งการแก้ไขปัญหาความเหลื่อมล้ำ มีเพียงคน 1% เท่านั้นที่ถือครองสินทรัพย์มากกว่าครึ่งหนึ่งของประเทศ เกิดสภาพรวยกระจุกจนกระจาย โครงสร้างเศรษฐกิจบิดเบี้ยว พัฒนาขับเคลื่อนเศรษฐกิจแต่ในระดับบน เอื้อประโยชน์ให้กลุ่มเจ้าสัว แต่ผู้ประกอบการรายย่อย คนยากจนไม่ได้รับประโยชน์ มี ส.ส.จากกลุ่มพรรครัฐบาลตั้งข้อสงสัยว่าแผนปฏิรูปครั้งนี้จะทำได้จริงๆ หรือ เพราะเป็นเเผนปฏิรูปของข้าราชการ ไม่ใช่ปฏิรูปของประชาชน การปฏิรูปที่มอบนโยบายแบบผู้ใหญ่ใจดี ผู้ใหญ่รู้ดี ไม่มีทางสำเร็จได้
อีกความเห็นจากพรรคฝ่ายค้านชี้ว่า แผนปฏิรูปแต่ละเรื่องเขียนไว้อย่างสวยหรู โดยเฉพาะแผนปฏิรูปเกี่ยวกับการปราบปรามการทุจริต แต่ไม่มีความชัดเจนในทางปฏิบัติ หลายกรณีไม่สามารถตรวจสอบได้ เช่น เรื่องอุทยานราชภักดิ์ การทำธุรกิจของลูกชายนายทหาร กรณีนาฬิกา 22 เรือนของบุคคลสำคัญในรัฐบาล การตรวจสอบภาครัฐไม่ว่าคดีไหนก็จะออกมาในทางเดียวกันหมด คือโปร่งใสไม่มีทุจริต และบุคคลที่ถูกตรวจสอบก็ได้เป็น ส.ว.กันถ้วนหน้า การปฏิรูปถ้าเปรียบเหมือนการรีโนเวตบ้าน แต่หน้าบ้านมีขยะเน่าเหม็นไปหมด โดยไม่คิดเคลียร์ขยะและอุดรอยรั่วบนหลังคาบ้านก่อน แล้วจะเรียกว่ารีโนเวตได้อย่างไร
นอกจากนี้ยังมีคำวิจารณ์ในที่ประชุมสภาระบุว่า คำว่าปฏิรูปของประเทศไทย เป็นเพียงข้ออ้างของการรัฐประหาร เป็นเครื่องมือในการครองอำนาจและเป็นกลไกสืบทอดอำนาจของคณะรัฐประหารที่อยากอยู่ต่อไปเรื่อยๆ นำเอาระบอบรัฐประหารมาฝังตัวอยู่ในรัฐธรรมนูญฉบับนี้ ทำให้รัฐประหารเป็นสิ่งที่ถูกต้องตามรัฐธรรมนูญไปตลอด องค์กรที่ควรมีการปฏิรูปกลับถูกยกเว้น ฯลฯ นั่นคือเสียงวิจารณ์จากตัวแทนประชาชน ที่รัฐบาลและ คสช.ในฐานะผู้ผลักดันการปฏิรูปควรรับไปพิจารณา และหาทางแก้ไขปรับปรุงร่วมกับสภาผู้แทนฯ เพื่อให้การปฏิรูปเป็นเรื่องของประชาชนและมาจากประชาชน ไม่ได้เป็นเพียงข้ออ้างในการรักษาอำนาจของกลุ่มบุคคลบางกลุ่มเท่านั้น
